Akcesoria do pielęgnacji koszatniczki
Akcesoria do pielęgnacji koszatniczki to przede wszystkim piasek do kąpieli, drobne cążki do pazurów, płyny do przemywania okolic oczu i środki do sprzątania woliery. Wybieraj łagodne preparaty dla małych zwierząt, bez wody i szamponów na co dzień.
Bestsellery
Wszystkie produkty (10)
Z naszego poradnika
Wszystkie poradniki
PoradnikChoroby koszatniczki: cukrzyca, zęby i objawy, przy których jedziesz do weterynarza
Choroby koszatniczki najczęściej dają o sobie znać zmianą picia i wagi, kłopotami z zębami, biegunką albo urazem ogona, a koszatniczka długo ukrywa, że coś jej dolega. Do lekarza weterynarii jedziesz od razu przy ciężkim oddechu i przegrzaniu; od razu także wtedy, gdy nie oddaje bobków, wcale nie je, ma wodnistą biegunkę albo oko nagle zmętniało; tego samego dnia przy urazie ogona i miękkich bobkach dłużej niż dzień; a jak najszybciej, gdy pije więcej niż zwykle, chudnie mimo apetytu, oko mętnieje powoli albo się ślini.
PoradnikIle żyje koszatniczka i ile kosztuje jej utrzymanie?
Koszatniczka żyje zwykle 5–8 lat, a przy dobrej opiece bywa, że dłużej - to zobowiązanie na podobny czas jak przy śwince morskiej. Koszatniczki trzyma się co najmniej w parze, więc koszty liczymy dla dwóch: wyprawka to orientacyjnie 550–1550 zł, głównie wysoka klatka z metalu, a utrzymanie zwykle 70–225 zł miesięcznie. Najwięcej dla długiego życia robią siano bez ograniczeń, dieta bez cukru i towarzystwo drugiej koszatniczki.
PoradnikKoszatniczka - kompletny poradnik opieki: dieta, klatka i wyprawka
Koszatniczka (degu) to dzienny, stadny gryzoń z Chile, który żyje zwykle 5–8 lat i musi mieszkać co najmniej w parze. Potrzebuje wysokiej, metalowej klatki z poziomami, grubej ściółki do kopania i dużego kołowrotka z pełną bieżnią, a jej dieta to siano bez ograniczeń, karma dla koszatniczek, zioła i zielenina - bez owoców i cukru, bo ten gatunek jest uznawany za podatny na cukrzycę. Poniżej znajdziesz całą opiekę nad koszatniczką w jednym miejscu.
Piasek robi tu całą robotę
Koszatniczka, jak jej krewniaczka szynszyla, dba o futro kąpielami pyłowymi — regularny dostęp do kąpieliska z drobnym piaskiem z kategorii piasek do kąpieli i pielęgnacja sierści to podstawa higieny (wodna kąpiel jest zbędna i stresująca). Opiekunowi zostaje kontrola szczegółów: pazury, które na drewnianych półkach nie zawsze ścierają się same, oraz okresowy przegląd z kategorii pielęgnacja oczu i uszu. Porządki w piętrowej wolierze przyspieszą akcesoria do sprzątania.
Cotygodniowy przegląd koszatniczki
Akcesoria do pielęgnacji koszatniczki przydają się rzadziej niż u królika, ale raz w tygodniu warto zrobić krótki przegląd każdego zwierzęcia:
- waga – zważ degu na kuchennej wadze w miseczce i zapisz wynik; spadek o kilka procent w tydzień to sygnał do obserwacji,
- zęby – zdrowe siekacze są pomarańczowe; białe lub nierówne wymagają konsultacji,
- oczy – błyszczące i czyste; zmętnienie soczewki i wzmożone picie mogą świadczyć o cukrzycy,
- sierść i pazury – sypkie futro bez łysych placków, pazury bez zakręconych końcówek.
Każdą niepokojącą zmianę skonsultuj z lekarzem weterynarii znającym zwierzęta egzotyczne. Do przeglądu przydadzą się drobne narzędzia z kategorii obcinacz do pazurów dla koszatniczki.
Czego nie robić
Nie kąp koszatniczki w wodzie i nie używaj na co dzień szamponów – futro degu czyści piasek. Nie podnoś zwierzęcia za ogon. Do woliery nie stosuj domowej chemii z chlorem ani mocnych perfum.
Co mówią o zdrowiu zmiany w bobkach, wyjaśnia poradnik bobki koszatniczki – jak wyglądają zdrowe.
Najczęstsze pytania
＋Jak często koszatniczka potrzebuje kąpieli w piasku?
Zwykle kilka razy w tygodniu, a w cieplejsze lub wilgotniejsze dni nawet codziennie. Basen wstawiaj na kilkanaście minut i wyjmuj, żeby nie stał się toaletą. Piasek przesiewaj, a co jakiś czas wymieniaj na świeży.
＋Czy szampon dla gryzoni nadaje się dla koszatniczki?
Na co dzień nie jest potrzebny. Szampon bez spłukiwania może się przydać punktowo, na przykład przy zabrudzeniu po chorobie, ale podstawą higieny degu jest kąpiel w piasku. W razie wątpliwości zapytaj lekarza weterynarii.