Stres i zachowanie
Poradniki na ten temat — dla wszystkich zwierząt.
PoradnikPodróż z kotem - samochodem, pociągiem i do nowego domu
Podróż z kotem samochodem udaje się wtedy, gdy kot jedzie w zamkniętym, sztywnym transporterze unieruchomionym na tylnym siedzeniu, a Ty nie otwierasz go po drodze - nawet na krótkim postoju. Celem nie jest to, żeby kot polubił jazdę: kot jest zwierzęciem terytorialnym, więc każdy wyjazd oznacza dla niego utratę terenu, a Twoim zadaniem jest ograniczyć bodźce i skrócić drogę. Przy przeprowadzce kolejność jest równie prosta: w dniu wyprowadzki kot siedzi w zamkniętym, pustym pokoju z kuwetą i wodą, do nowego mieszkania wchodzi jako pierwszy do jednego przygotowanego pokoju, a resztę terytorium poznaje przez kolejne dni.
PoradnikZaginął kot - co robić w pierwszych godzinach
Zaginął kot - co robić najpierw? Przeszukaj mieszkanie, bo kot potrafi zniknąć w szafie, w wersalce albo za pralką, a dopiero potem wyjdź na zewnątrz. Kot domowy, który wypadł z mieszkania, zwykle nie ucieka daleko: zamiera w pierwszej kryjówce w promieniu kilkudziesięciu metrów, więc szukaj blisko, nisko i cicho - najlepiej nocą i o świcie. Równolegle zgłoś zaginięcie w bazie, w której zarejestrowano chip, obdzwoń okoliczne lecznice i wystaw przy drzwiach kuwetę z używanym żwirkiem.
PoradnikSpacer węchowy - jak zmęczyć psa nosem zamiast bieganiem
Spacer węchowy to wyjście, na którym pies decyduje, gdzie idzie i jak długo wącha, a Twoim zadaniem jest mu nie przeszkadzać. Kwadrans intensywnego węszenia potrafi zmęczyć psa bardziej niż godzina szybkiego marszu, bo nos przetwarza ogromną ilość informacji i to ta praca, a nie same mięśnie, wycisza psa na resztę dnia. Potrzebujesz do tego dwóch rzeczy - szelek i długiej linki zamiast krótkiej smyczy - oraz zgody na to, że przez dwadzieścia minut przejdziecie dwieście metrów.
PoradnikPies je odchody - dlaczego to robi i jak to przerwać
Pies je odchody - własne, innego psa albo kocie - najczęściej dlatego, że dla niego to zachowanie normalne, dostępne i po prostu smaczne, a nie dlatego, że jest brudny albo źle wychowany. U suki z miotem i u szczeniąt mieści się w normie; u dorosłego psa stoją za tym zwykle nuda, stres, karanie za wpadki w domu, zbyt mała porcja albo swobodny dostęp do kociej kuwety. Przerywa się to sprzątaniem od razu, odcięciem dostępu i daniem psu innego zajęcia - a jeśli zachowanie pojawiło się nagle u dorosłego psa, pierwszy krok prowadzi do weterynarza.
PoradnikZabawki dla kota - jakie wybrać, jak się bawić i czego kot nie tknie
Zabawki dla kota dobiera się pod jedną rzecz: sekwencję polowania - kot musi zdobycz wypatrzyć, podkraść się do niej, dogonić i ją złapać. Podstawą jest zabawka na drążku, którą prowadzisz od kota, z pauzami i chowaniem za meblem, a każdą sesję kończysz tak, żeby kot naprawdę coś dopadł; myszki, piłki i tunele są tylko uzupełnieniem między sesjami. Sznurki, wstążki i gumki recepturki nie są zabawkami - kot je połyka, a wędkę chowasz po zabawie.
PoradnikPies lub kot i małe dziecko w jednym domu - zasady, które naprawdę działają
Pies i małe dziecko w domu to układ, który trzyma się na dwóch rzeczach: dorosły jest w tym samym pokoju przez cały czas, gdy są razem, a zwierzę ma miejsce, z którego nikt go nie wyciąga. Nie ma wieku, od którego można ich zostawić samych - gdy nie możesz patrzeć, rozdzielasz ich barierką albo drzwiami. Reszta to nauka zasad: dziecko głaszcze po boku, nie zabiera jedzenia i nie budzi śpiącego zwierzęcia.
PoradnikPies warczy nad miską i pilnuje zabawek - jak pracować z ochroną zasobów
Pies warczy nad miską, sztywnieje przy gryzaku albo zasłania sobą zabawkę? To ochrona zasobów - normalne psie zachowanie oparte na lęku przed stratą, które w domu z ludźmi bywa niebezpieczne. Najważniejsza zasada brzmi: nie karz psa za warczenie, bo ukarane ostrzeżenie znika, a powód zostaje. Zacznij od zarządzania - spokojnego miejsca posiłku i gryzaków podawanych bez towarzystwa - a plan treningu ułóż z behawiorystą, zwłaszcza gdy pies już kłapnął albo w domu są dzieci.
PoradnikKot wylizuje się do łysych placków - co za tym stoi
Kot wylizuje się do łysych placków najczęściej dlatego, że coś go swędzi albo boli - i dopiero w drugiej kolejności dlatego, że jest w napięciu. Sierść nie wypada tu sama: kot ścina ją własnym językiem, więc włos jest ucięty równo przy skórze, a nie wypadnięty z cebulką. Pierwszy krok prowadzi zawsze do lekarza weterynarii, nie do behawiorysty. Założenie z góry, że „to na pewno stres", jest przy tym objawie najczęstszym błędem opiekunów i potrafi odsunąć rozpoznanie świądu o wiele tygodni.
PoradnikJak wybrać behawiorystę dla psa lub kota - i jak wygląda konsultacja
Jak wybrać behawiorystę? Nie po tytule - w Polsce „behawiorysta” nie jest zawodem chronionym, więc tak samo może się nazwać osoba po kilkuletnich studiach i po weekendowym kursie. Wybieraj po sposobie pracy: dobry specjalista najpierw pyta o zdrowie i odsyła do weterynarza, gdy badań nie było, pracuje metodami bez awersji, tłumaczy, dlaczego coś zaleca, i daje plan na piśmie. Konsultacja to zwykle długi wywiad, obserwacja zwierzęcia w jego otoczeniu i plan rozpisany na tygodnie - a codzienną pracę między spotkaniami wykonuje opiekun, nie specjalista.
PoradnikKot ze schroniska w nowym domu - pierwsze dni i pierwsze tygodnie
Adaptacja kota ze schroniska stoi na trzech rzeczach: jednym cichym pokoju zamiast całego mieszkania, kryjówce, z której nikt kota nie wyciąga, i tempie, które wyznacza zwierzę, a nie kalendarz. Nie musisz znać przeszłości kota, żeby dobrze go przyjąć - wystarczy, że ograniczysz liczbę bodźców i przestaniesz zabiegać o kontakt. Jedna rzecz nie może jednak czekać: kot, który nie zjadł nic przez dobę, jedzie do weterynarza.
PoradnikAgresja u psa - skąd się bierze i dlaczego karanie ją pogłębia
Agresja u psa to zachowanie, a nie cecha charakteru - pies nie „jest agresywny”, tylko zachował się agresywnie w konkretnej sytuacji, i właśnie dlatego da się z tym pracować. Prawie zawsze rośnie ze strachu albo z bólu: pies, który warczy lub gryzie, najczęściej nie widzi innego wyjścia. Pierwszy krok prowadzi do lekarza weterynarii, bo ból i choroba obniżają próg reakcji, a nagła zmiana zachowania jest objawem, nie charakterem. Karanie jest tu najgorszym możliwym ruchem: nie usuwa emocji, tylko dokłada strach do sytuacji, która już jest trudna, i wycisza ostrzeżenia, dzięki którym w ogóle wiesz, że pies ma dość.
PoradnikPies ze schroniska w nowym domu - pierwsze dni i pierwsze tygodnie
Adaptacja psa ze schroniska zaczyna się nie od progu mieszkania, tylko od spokojnego spaceru pod domem - pies ma się załatwić i rozładować podróż, zanim wejdzie do środka. Pierwszy tydzień robisz możliwie nudny: bez gości, bez psiego wybiegu, bez wizyt u rodziny, za to ze stałym rytmem dnia i dużą ilością snu. Przez cały ten czas pamiętaj o jednym: pies nie zna jeszcze ani domu, ani Ciebie, więc pilnujesz drzwi, prowadzisz go w dopasowanych szelkach i nie spuszczasz ze smyczy.