Greyhound - charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Greyhound to największy i najszybszy z chartów krótkowłosych - na tle innych dużych psów opisujemy go w przeglądzie duże rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, ruch, zdrowie, przepisy i to, jak przyjąć psa z hodowli albo z adopcji.

Greyhound - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 10 - charty (sekcja chartów krótkowłosych)
Pochodzenie	Wielka Brytania
Wielkość	duża rasa (26–45 kg)
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 30–40 kg, suki ok. 27–34 kg
Wysokość w kłębie	psy 71–76 cm, suki 68–71 cm
Długość życia (orientacyjnie)	10–13 lat
Sierść i pielęgnacja	niska - bardzo krótka; rękawica raz w tygodniu, okrycie w chłód i deszcz
Aktywność	średnia - 1–1,5 godziny spacerów dziennie i od czasu do czasu sprint na ogrodzonym terenie
Na pierwszego psa?	raczej tak - spokojny i łagodny w domu; trzeba zaakceptować smycz poza ogrodzeniem i zezwolenie
Do mieszkania w bloku?	raczej tak - w domu dużo śpi i jest cichy; potrzebuje dużego, miękkiego posłania
Do domu z dziećmi?	raczej tak - łagodny i cierpliwy, ale lubi spokój i nie znosi szarpania podczas snu

Jak wygląda greyhound? Sylwetka, umaszczenia i linie

Greyhound to duży, bardzo smukły i muskularny chart: długa, wąska głowa, długa szyja, bardzo głęboka klatka piersiowa, podkasany brzuch i potężne mięśnie ud. Ta budowa to maszyna do sprintu - greyhound należy do najszybszych psów świata na krótkim dystansie. Małe uszy składa do tyłu, długi, cienki ogon nosi nisko.

Sierść jest bardzo krótka, gładka i lśniąca. Spotkasz greyhoundy czarne, białe, rude, płowe, niebieskie (szare) i pręgowane, każde także z białymi łatami. W rasie od dawna istnieją dwie linie: wyścigowa, lżejsza i bardziej sucha, oraz wystawowa, zwykle wyższa i masywniejsza. Większość greyhoundów, które trafiają do Polski z adopcji, pochodzi z linii wyścigowych.

Greyhound - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Wbrew wyglądowi sprintera w domu greyhound jest spokojny, cichy i bardzo leniwy: potrafi przespać większość dnia, rzadko szczeka i nie narzuca się. Jest łagodny wobec ludzi, zwykle dobrze znosi inne psy, a do obcych podchodzi z rezerwą. Jest też wrażliwy - źle reaguje na krzyk i hałas, a nagle obudzony potrafi się wystraszyć.

Greyhound poluje wzrokiem: gdy zobaczy uciekającego zająca, kota albo nawet foliową torbę na wietrze, rusza w pogoń i w tej chwili nie słyszy wołania. Dlatego luzem biega wyłącznie na ogrodzonym terenie (wybieg dla psów, ogrodzona łąka, tor), a na zwykłym spacerze chodzi na smyczy albo lince.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo greyhound jest dobrym wyborem: dla osoby albo rodziny, która chce dużego, ale spokojnego psa, ma miejsce na duże legowisko i dostęp do ogrodzonego wybiegu. Dla kogo nie: dla domu z kotem, królikiem albo świnką, jeśli pies nie jest sprawdzony z małymi zwierzętami; dla kogoś, kto chce psa biegającego luzem po lesie; dla miłośnika joggingu na długie dystanse - greyhound jest sprinterem, a nie maratończykiem. Jak bezpiecznie łączyć charta z kotem, opisuje kot i pies w jednym domu.

Pielęgnacja greyhounda: sierść, zimno, legowisko i zęby

Krótka sierść greyhounda wymaga niewiele: raz w tygodniu przeciągnij po niej rękawicą, np. Trixie rękawicą do wyczesywania (inne narzędzia w kategorii szczotka dla psa). Greyhound linieje umiarkowanie i ma mało „psiego zapachu”.

• Zimno. Krótka sierść bez podszerstka i mało tłuszczu sprawiają, że greyhound marznie na postoju i w deszczu. Zakładaj mu wtedy okrycie dopasowane do długiego grzbietu i głębokiej klatki, np. Trixie płaszczyk zimowy Brizon w największych rozmiarach; jak mierzyć, opisuje ubranka dla psa.
• Legowisko. Wystające kości i cienka skóra sprawiają, że greyhound na twardej podłodze dorabia się odcisków i otarć. Potrzebuje dużego, grubego legowiska dla psa, najlepiej ortopedycznego, np. Trixie Lino w rozmiarze 110 × 92 cm - o wyborze takiego posłania piszemy w tekście legowisko ortopedyczne dla psa.
• Zęby. Charty, a zwłaszcza greyhoundy po karierze wyścigowej, często mają kłopoty z dziąsłami i kamieniem. Czyść zęby kilka razy w tygodniu i pokazuj je lekarzowi przy każdej wizycie.
• Skóra i pazury. Skóra jest cienka i łatwo się rozcina; pazury skracaj regularnie.

Czym karmić greyhounda?

Dorosłego greyhounda karm suchą karmą dla psa dla ras dużych, np. Brit Premium by Nature Adult Large. Pies z adopcji po wyścigach zwykle jest bardzo szczupły i przyzwyczajony do innego jedzenia, dlatego nową karmę wprowadzaj stopniowo, a docelową masę ustal z lekarzem weterynarii. U zdrowego charta widać zarys ostatnich żeber i kości biodrowych - to norma, ale wystające kręgosłup i miednica już nie. Porcję licz według masy i aktywności, pomoże ile karmy dziennie dla psa.

Dziel dzienną porcję na dwa posiłki i nie karm psa tuż przed sprintem ani zaraz po nim. Greyhound ma bardzo głęboką klatkę piersiową, a u takich psów rośnie ryzyko skrętu żołądka (skręt żołądka u psa).

Ile ruchu potrzebuje greyhound? Bieganie, wychowanie i zajęcia

Greyhound potrzebuje orientacyjnie 1–1,5 godziny spokojnych spacerów dziennie i od czasu do czasu możliwości krótkiego sprintu luzem na ogrodzonym terenie. Nie potrzebuje kilometrów biegu - kilka szybkich okrążeń wybiegu i jest zadowolony. Kluby chartów organizują też wyścigi i coursing za sztucznym wabikiem.

Na smyczy prowadź go w szerokiej obroży półzaciskowej albo dopasowanych szelkach - głowa charta jest węższa od szyi, więc ze zwykłej obroży łatwo się wysuwa. Obroża półzaciskowa domyka się przy napięciu smyczy tylko do ustawionego obwodu, np. Trixie Soft Rope w rozmiarze L; więcej w tekście jak dobrać obrożę i w kategorii obroża dla psa. Psy po wyścigach często noszą na spacerach kaganiec z przyzwyczajenia z toru; czy i kiedy kaganiec jest wymagany, mówią przepisy Twojej gminy, a nie rasa psa.

Greyhound z adopcji często nie zna życia w domu: schodów, szyb, śliskiej podłogi, hałasu ulicy. Daj mu czas, stały rytm dnia i spokojne miejsce do odpoczynku - pierwsze tygodnie opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Zdrowie greyhounda - na co uważać

Greyhound to zwykle zdrowa rasa, ale jego budowa i przeszłość sportowa mają swoje skutki:

• Znieczulenie i badania krwi. Charty mają mało tkanki tłuszczowej i inaczej niż większość psów reagują na niektóre środki do znieczulenia, a część ich wyników badań krwi różni się od norm dla innych ras. Przed każdym zabiegiem przypomnij lekarzowi, że to chart.
• Kości. U dużych chartów stosunkowo częściej występują nowotwory kości. Kulawizna u dorosłego albo starszego greyhounda, która nie mija w kilka dni, a zwłaszcza obrzęk przy stawie, to powód do wizyty, nie do czekania.
• Łapy. Psy po wyścigach mają czasem bolesne zgrubienia na opuszkach i stare urazy palców.
• Skręt żołądka. Objaw alarmowy to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) - wtedy jedziesz do lecznicy natychmiast.
• Urazy i skóra. Cienka skóra łatwo się rozcina w biegu; potrącenie przez samochód, upadek z wysokości, rana z silnym krwawieniem - także gdy pies wygląda dobrze to pilna wizyta.

Jak kupić albo adoptować greyhounda odpowiedzialnie

Adopcja to w tej rasie częsta droga. W Irlandii i Wielkiej Brytanii co roku wiele greyhoundów kończy karierę wyścigową w wieku kilku lat, a fundacje zajmujące się chartami szukają im domów także w Polsce. Dobra fundacja powie Ci, czy pies był sprawdzany z kotami i małymi psami, jak znosi samotność i czego jeszcze nie zna. U dorosłego psa od razu wiesz, jaki jest - to duża zaleta.

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: badanie serca, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty, testy genetyczne dostępne dla rasy. Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Załatw zezwolenie. Zapytaj w starostwie, jakie dokumenty są potrzebne, zanim zarezerwujesz psa - także z adopcji.
2. Opowiedz o swoim domu. Kot, dzieci, inne psy, czas pracy - fundacja albo hodowca dobierze psa, który się w nim odnajdzie.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód albo umowa adopcyjna, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem.
4. Przygotuj dom. Duże, miękkie legowisko, obroża półzaciskowa, smycz i płaszczyk, a na śliskie podłogi - dywaniki.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja.

Rasy podobne do greyhounda

• Whippet - „mały greyhound”: ten sam typ i spokój w domu, ale pies średniej wielkości, łatwiejszy do noszenia, przewożenia i zmieszczenia w mieszkaniu.
• Charcik włoski - miniaturowy chart do 5 kg, bardzo przywiązany do opiekuna i wrażliwy na zimno.
• Dog niemiecki - jeśli szukasz spokojnego olbrzyma do domu, ale bez instynktu pogoni charta; potrzebuje jeszcze więcej miejsca.

Greyhound - co zapamiętać

• Greyhound to sprinter na torze i wielki śpioch w domu: spokojny, cichy i łagodny.
• Luzem biega tylko na ogrodzonym terenie; na spacer zakładaj obrożę półzaciskową albo dopasowane szelki.
• Potrzebuje dużego, miękkiego legowiska, okrycia w chłodne dni i regularnej opieki nad zębami.
• Przed zabiegiem przypomnij lekarzowi, że to chart.
• Na greyhounda, także z adopcji, potrzebne jest zezwolenie starosty.

Następny krok: zapytaj w starostwie o zezwolenie, sprawdź, gdzie w okolicy jest ogrodzony wybieg, a potem porozmawiaj z fundacją chartów albo hodowlą o psie, który pasuje do Twojego domu.