Linka treningowa dla psa — jaką długość wybrać i jak jej używać bezpiecznie

Czym jest linka treningowa i do czego służy?

Linka treningowa to długa smycz — zwykle od 5 do 15 metrów — którą przypina się do szelek psa. Daje psu swobodę, której nie da zwykła smycz, a Tobie kontrolę, której nie daje spuszczenie psa luzem. To sprzęt na czas nauki i na miejsca, w których pies nie może biegać swobodnie.

• nauka przywołania — pies nie może „zarobić” na ucieczce, dopóki powrót nie działa pewnie,
• spacer węchowy — pies wybiera trasę i tempo, a Ty nie ciągniesz go za sobą,
• pies po adopcji albo lękliwy, którego jeszcze nie znasz na tyle, żeby puścić go luzem,
• pies z silnym instynktem pogoni — za zwierzyną, rowerami, kotami; typowy przykład to beagle, który za tropem przestaje słyszeć wołanie,
• teren bez ogrodzenia blisko drogi, lasu albo w miejscach, gdzie obowiązuje prowadzenie na smyczy.

Długa linka to jeden z dwóch podstawowych sprzętów obok zwykłej smyczy regulowanej — dlaczego właśnie te dwa, wyjaśnia poradnik jaka smycz dla psa.

Jaką długość linki treningowej wybrać?

Długość dobierasz do miejsca i do tego, jak pewnie radzisz sobie z linką — nie tylko do wielkości psa. Dłuższa linka to większa swoboda, ale też więcej linki do opanowania w dłoniach.

Długość	Gdzie i do czego	Na co uważać
3–5 m	osiedle, park miejski, pierwsze ćwiczenia przywołania, mały pies i szczeniak	pies szybko dochodzi do końca — hamuj płynnie
8–10 m	łąka, duży park, nauka przywołania i spacer węchowy — najczęstszy wybór	wymaga zwijania w pętle, łatwo plącze się w krzakach
15 m i więcej	otwarty teren, tropienie, doświadczony opiekun	duża siła na końcu linki, trudno opanować przy szybkim psie

Jeśli zaczynasz, weź linkę o długości 5 albo 10 metrów. Dłuższa ma sens, gdy już umiesz pewnie wydawać i skracać linkę, a pies dobrze reaguje na Twój głos.

Linka okrągła, taśma czy powlekana — jaki materiał?

Rodzaj	Plusy	Minusy
linka okrągła (nylon)	lekka, mniej się plącze, dobra dla małego psa	cienka — mocniej wrzyna się w dłonie przy szarpnięciu
taśma parciana	tania, dobrze leży w dłoni	nasiąka wodą i błotem, robi się ciężka i śliska
taśma gumowana lub pokryta PVC	nie nasiąka, łatwo ją umyć, pewnie trzyma się w mokrej dłoni	cięższa niż cienka linka

Przy wyborze sprawdź też karabińczyk — ma być mocny, ale nie tak ciężki, żeby obijał psu grzbiet — i kolor: jaskrawa linka lepiej widać w trawie, więc łatwiej jej nie zgubić i nikt się o nią nie potknie. Grubość dobieraj do psa: cienka linka dla szczeniaka i małego psa, szersza taśma dla psa dużego i silnego.

• Smycz treningowa gumowana Trixie — taśma o gumowanej powierzchni, w długościach 5, 10 i 15 m; dobra na mokrą trawę i dla psa średniego lub dużego.
• Smycz treningowa Trixie Easy Life — taśma pokryta PVC, nie nasiąka i szybko schnie, ma dodatkowy pierścień na latarkę albo woreczki.
• Linka treningowa okrągła Trixie — lekka linka nylonowa w kilku długościach, budżetowy wybór na start.
• Lekka smycz treningowa dla małych psów Trixie — 10 m bardzo lekkiej taśmy, która nie obciąża drobnego psa.
• Smycz treningowa dla szczeniąt Trixie — cienka linka z małym karabińczykiem, na pierwsze ćwiczenia przywołania.

Wszystkie modele znajdziesz w kategorii smycze dla psa i linki treningowe.

Linka treningowa dla małego i dużego psa — czym się różni?

Małemu psu i szczeniakowi cięższa taśma i duży karabińczyk przeszkadzają w ruchu: obijają grzbiet i ciągną szelki na bok. Wybieraj cienką linkę albo bardzo lekką taśmę. Duży, silny pies potrzebuje szerszej taśmy, którą da się pewnie złapać, i mocnego karabińczyka — cienka linka przy jego starcie przeciąga się przez dłoń i parzy. Przy dużym psie szczególnie liczy się płynne hamowanie: zatrzymanie z pełnego biegu na końcu dziesięciometrowej linki obciąża i psa, i Twoje ramię.

Jak bezpiecznie używać linki treningowej?

• Tylko do szelek, nigdy do obroży. Pies, który rozpędzi się na kilka metrów, zatrzymuje się na końcu linki gwałtownie — cała siła trafiłaby w szyję. Dobrze dopasowane szelki dla psa rozkładają ją na klatkę piersiową; jak je dobrać, opisuje poradnik jak dobrać szelki. Z tego samego powodu nie przypinaj linki do obroży zaciskowej ani do kolczatki.
• Nigdy nie owijaj linki wokół dłoni, nadgarstka ani palców. Przy szarpnięciu zaciska się jak pętla i potrafi poważnie zranić.
• Zakładaj rękawiczki. Linka przesuwająca się szybko przez gołą dłoń parzy skórę.
• Hamuj płynnie. Gdy pies biegnie do końca linki, zacznij zaciskać dłoń wcześniej, żeby zwalniał stopniowo, zamiast zatrzymać się z szarpnięciem.
• Pilnuj nóg — swoich i cudzych. Linka w trawie owija się wokół kostek ludzi i łap innych psów. Przy mijance skróć ją od razu.
• Nie na ruchliwe ulice i ścieżki rowerowe. Tam zapinasz zwykłą smycz.
• Nie przywiązuj psa linką do drzewa czy ławki — długa linka łatwo się plącze i może psa zadusić albo przewrócić.

Jak trzymać linkę treningową — krok po kroku

1. Rączka w dłoni przy biodrze. Koniec z rączką trzymasz ręką „bazową”, opartą przy ciele — to ona przyjmuje siłę.
2. Druga ręka przed sobą. Przez nią przesuwasz linkę: wydajesz, gdy pies się oddala, zbierasz, gdy wraca.
3. Nadmiar w luźnych pętlach. Zwijaj go w duże pętle albo ósemki w dłoni bazowej — nie na nadgarstek.
4. Linka lekko luźna. Pies nie powinien czuć stałego napięcia. Linka może dotykać ziemi, ale nie może leżeć w zwojach pod Twoimi stopami.
5. Hamowanie dłonią przednią. Gdy trzeba zatrzymać psa, zaciskasz stopniowo dłoń przednią, a dopiero potem zatrzymujesz się całym ciałem.

Linka treningowa w nauce przywołania

Na lince pies ćwiczy powrót w prawdziwych warunkach — z zapachami, ptakami i innymi psami — ale nie może się nauczyć, że ignorowanie wołania się opłaca. Wołasz, gdy pies ma szansę zareagować, nagradzasz hojnie, a po nagrodzie puszczasz go z powrotem do węszenia. Linką nie przyciągasz psa do siebie przy każdym wołaniu — ma tylko zabezpieczać, gdy pies nie wraca. Cały plan nauki opisuje poradnik nauka przywołania, a moment, w którym kliknięciem oznaczysz dobry powrót, łatwiej trafić z klikerem dla psa.

Linka na spacer węchowy

Na spacerze węchowym linka służy psu, a nie treningowi: pies sam wybiera kierunek, zatrzymuje się, gdzie chce, i węszy tak długo, jak potrzebuje. Ty idziesz za nim i pilnujesz tylko bezpieczeństwa. Takie wyjście męczy i wycisza psa skuteczniej niż szybki marsz — więcej w poradnikach spacer węchowy i ile spaceru potrzebuje pies.

Kiedy można odpiąć linkę?

Wtedy, gdy pies wraca na wołanie niezawodnie — także przy innych psach, zwierzynie i biegających dzieciach — i to w miejscu, w którym puszczanie psa jest dozwolone i bezpieczne. Wiele osób przechodzi przez etap pośredni: linka zostaje przypięta, ale leży swobodnie na ziemi, więc w razie czego można na nią nadepnąć. Niektóre psy, na przykład z silnym instynktem łowieckim, całe życie spacerują w terenie otwartym na lince — to rozsądny wybór, a nie porażka. Jeśli taki pies bywa puszczany luzem, dodatkowym zabezpieczeniem jest lokalizator — co potrafi, a czego nie, opisuje tekst lokalizator GPS dla psa.

Jak dbać o linkę i kiedy ją wymienić?

Po błotnistym spacerze opłucz linkę i susz ją rozwiniętą, z dala od kaloryfera. Regularnie przeciągaj ją przez dłoń, szukając przetarć, i sprawdzaj karabińczyk: sprężyna ma wracać pewnie, a szew przy okuciu nie może się pruć. Linkę z przetarciem albo pękniętym szwem wymień — to ona trzyma psa przy pierwszym gwałtownym starcie.

Linka treningowa dla psa — co zapamiętać

• Linka treningowa to długa smycz 5–15 m na naukę przywołania, węszenie i teren bez ogrodzenia.
• Na start wybierz 5 lub 10 m; dłuższą dopiero, gdy pewnie wydajesz i zbierasz linkę.
• Taśma gumowana albo powlekana nie nasiąka i pewniej trzyma się w mokrej dłoni.
• Przypinaj ją tylko do szelek, trzymaj oburącz w rękawiczkach i nigdy nie owijaj wokół dłoni.
• Linka zabezpiecza, a nie ściąga psa — przywołanie budujesz nagrodą.

Następny krok: na najbliższym spacerze na pustej łące przećwicz samo wydawanie i zbieranie linki, zanim zaczniesz z nią naukę przywołania.