Parwowiroza u psa — objawy u szczeniaka i dlaczego to stan nagły

Parwowiroza u psa to ciężka, bardzo zaraźliwa choroba wirusowa przewodu pokarmowego, groźna przede wszystkim dla szczeniąt i psów nieszczepionych. Zaczyna się od osowiałości i braku apetytu, a w ciągu godzin dochodzą wymioty i biegunka, często z krwią — dlatego szczeniak z takimi objawami jedzie do lecznicy od razu, a nie „jutro rano”. Najskuteczniejszą ochroną jest szczepienie, którego kalendarz ustala lekarz weterynarii.

Czym jest parwowiroza u psa?

Parwowirozę wywołuje psi parwowirus. Atakuje komórki, które szybko się dzielą — przede wszystkim błonę śluzową jelit i szpik kostny. Uszkodzone jelita przestają wchłaniać wodę i przepuszczają bakterie do krwi, a w szpiku spada produkcja białych krwinek, które miały się z tym zakażeniem rozprawić. Stąd gwałtowny przebieg i szybkie odwodnienie.

Najbardziej narażone są szczenięta od odstawienia od matki do kilku miesięcy życia, kiedy ochrona z mleka matki słabnie, a seria szczepień nie jest jeszcze zakończona. Chorować może jednak każdy nieszczepiony pies. Parwowiroza psów nie przechodzi na człowieka.

Jak pies zaraża się parwowirozą?

Chory pies wydala ogromne ilości wirusa z kałem — także przez pewien czas po wyzdrowieniu. Wirus jest wyjątkowo odporny: w otoczeniu przetrwa wiele miesięcy, a zwykłe środki czystości go nie niszczą. Do zakażenia nie potrzeba więc kontaktu z chorym psem:

• trawniki, parki i psie wybiegi — tam, gdzie załatwia się wiele psów o nieznanym stanie szczepień,
• buty, koła wózka, ręce i ubranie — tak wirus trafia do mieszkań, w których szczeniak jeszcze nie był na dworze,
• miski, zabawki, legowiska i kojce po innych psach,
• miejsca z wieloma psami naraz — schroniska, pseudohodowle, targi zwierząt.

Od zakażenia do pierwszych objawów mija zwykle kilka dni. Szczeniak, który wygląda zdrowo w dniu przyjazdu do nowego domu, mógł zetknąć się z wirusem jeszcze u poprzedniego właściciela — to jeden z powodów, dla których pierwszą wizytę u lekarza umawia się w pierwszych dniach (jak przygotować pierwszą wizytę u weterynarza).

Objawy parwowirozy u szczeniaka — kiedy jechać od razu?

Parwowiroza zwykle zaczyna się niepozornie, a potem przyspiesza. Po kolei pojawiają się:

• osowiałość — szczeniak śpi więcej niż zwykle, nie chce się bawić, chowa się,
• brak apetytu, często także odmowa picia,
• gorączka (u psa to temperatura powyżej 39,5 °C), choć w ciężkim stanie temperatura bywa za niska,
• wymioty, nieraz wielokrotne,
• biegunka — wodnista, często z krwią i o bardzo przykrym, charakterystycznym zapachu,
• szybko narastające odwodnienie: suche, lepkie dziąsła, zapadnięte oczy, skóra wolno wraca na miejsce.

Szczeniak albo nieszczepiony pies z wymiotami lub biegunką jedzie do lecznicy od razu, nie „jutro”. Takie same objawy mają też inne choroby i to lekarz rozstrzyga, co się dzieje — badanie kału w kierunku parwowirusa trwa w lecznicy kilkanaście minut. Zadzwoń przed wyjazdem i uprzedź, że podejrzewasz chorobę zakaźną: gabinet może poprosić, żebyś nie wchodził ze szczeniakiem do wspólnej poczekalni. Jak zmierzyć psu temperaturę, jeśli zdążysz, opisuje tekst temperatura u psa.

Ogólny schemat obserwacji przy biegunce i wymiotach — co zapisać i o co zapyta lekarz — znajdziesz w poradnikach biegunka u psa — co robić i wymioty u psa. Przy parwowirozie na notatki nie ma jednak czasu: zapisujesz w drodze.

Czy parwowiroza jest uleczalna?

Nie ma leku, który zniszczy samego wirusa. Leczenie polega na podtrzymaniu organizmu, dopóki ten sam nie poradzi sobie z zakażeniem — lekarz nawadnia psa, wyrównuje to, co stracił, chroni przed powikłaniami i pilnuje odżywienia. Zwykle oznacza to kilka dni w szpitalu lecznicy i osobny boks dla chorób zakaźnych.

Rokowanie zależy przede wszystkim od czasu: im wcześniej szczeniak trafi pod opiekę, tym większa szansa, że przeżyje. Bez leczenia parwowiroza u szczeniąt często kończy się śmiercią. Pies, który wyzdrowiał, zwykle ma potem długotrwałą odporność na tę chorobę.

Szczepienie przeciw parwowirozie — kiedy szczeniak jest chroniony?

Parwowiroza należy do szczepień zasadniczych, zalecanych każdemu psu. U szczeniąt to seria dawek, a potem dawki przypominające — o tym, kiedy i czym szczepić, decyduje lekarz weterynarii. Dlaczego potrzebna jest seria, a nie jedna dawka, tłumaczymy w poradniku szczepienia psa i kota.

Do zakończenia całej serii szczeniak nie jest w pełni chroniony. To nie znaczy, że ma siedzieć zamknięty — okres socjalizacji jest zbyt cenny, a szczeniak, który nie poznał świata, ma potem problemy z lękiem. Pogodzenie jednego z drugim wygląda tak:

1. Noś zamiast stawiać. Na ulicę, do sklepu czy na przystanek szczeniak może jechać na rękach — ogląda i słucha świata, ale nie wącha trawników po obcych psach.
2. Wybieraj miejsca, nie omijaj świata. Własny ogródek, balkon, dom znajomych bez psów albo z psem zdrowym i zaszczepionym są bezpieczniejsze niż osiedlowy trawnik i psi wybieg.
3. Poznawaj psy znane z imienia. Spotkania z dorosłymi, zdrowymi i szczepionymi psami tak, zamiast przypadkowych psów z parku.
4. Zostawiaj buty przy drzwiach. Po spacerze bez szczeniaka zdejmij buty wysoko albo za zamkniętymi drzwiami, zanim przywitasz się z maluchem.
5. Psie przedszkole tylko z zasadami. Dobre zajęcia dla szczeniąt przyjmują maluchy po pierwszej dawce i wizycie u lekarza, a salę sprzątają po każdej grupie — zapytaj o to przed zapisem.

Więcej o tym, jak bezpiecznie oswajać szczeniaka ze światem, piszemy w przewodniku socjalizacja szczeniaka. Na wizyty u lekarza małego szczeniaka najwygodniej przewieźć w transporterze dla psa — nie stoi wtedy na podłodze poczekalni, po której chodziły inne psy.

Jak chronić psa przed parwowirozą na co dzień?

• Szczep według zaleceń lekarza i pilnuj terminów dawek przypominających także u dorosłego psa.
• Sprzątaj po swoim psie — wirus krąży między psami przez kał zostawiony na trawnikach.
• Pytaj przy zakupie szczeniaka o szczepienia i odrobaczanie miotu i o to, czy w hodowli chorowały psy; książeczkę zdrowia obejrzyj przed odbiorem.
• Nowy pies w domu z innym psem — najpierw lekarz, potem wspólne miski i zabawki.
• Po parwowirozie w domu nie bierz nowego szczeniaka od razu. Wirus może przetrwać w mieszkaniu i ogrodzie wiele miesięcy. Jak skutecznie zdezynfekować dom i kiedy bezpiecznie przyjąć kolejnego psa, ustal z lekarzem, który leczył poprzedniego.

Do codziennej ochrony nie potrzeba niczego specjalnego — wystarczą rzeczy, które i tak przydają się przy szczeniaku:

• Trixie Woreczki na psie odchody 4 × 20 worków — zapas na kieszeń i do szuflady przy drzwiach. Dla kogo: dla każdego psa, od pierwszego spaceru. Na co uważać: woreczek po użyciu zawiązuj i wyrzucaj do kosza, nie zostawiaj przy drodze. Inne modele i dozowniki — w dziale woreczki na psie odchody.
• Trixie Podkład higieniczny dla szczeniąt z węglem aktywnym — na czas, gdy szczeniak przed zakończeniem szczepień nie wychodzi jeszcze na osiedlowe trawniki. Dla kogo: dla szczeniąt w mieszkaniu w bloku. Na co uważać: zużyty podkład wyrzucaj od razu w zawiązanym worku i myj ręce.
• Trixie Capri 1, transporter dla psa — plastikowy, łatwy do umycia po wizycie w lecznicy. Dla kogo: dla małego szczeniaka i psa małej rasy. Na co uważać: rozmiar dobieraj do psa dorosłego, jeśli ma służyć dłużej niż kilka miesięcy.

Parwowiroza a inne choroby, przed którymi chroni szczepienie

W tej samej grupie szczepień zasadniczych są też nosówka u psa i leptospiroza. Każda z nich przebiega inaczej: parwowiroza uderza w jelita, nosówka w drogi oddechowe i układ nerwowy, a leptospiroza — inaczej niż dwie pierwsze — może zarazić także człowieka. Biegunka u szczeniaka nie zawsze oznacza parwowirozę: częste są też pasożyty, o których piszemy w tekście giardia u psa.

Parwowiroza u psa — co zapamiętać

• Parwowiroza to bardzo zaraźliwa choroba wirusowa jelit, najgroźniejsza dla szczeniąt i psów nieszczepionych; nie przechodzi na człowieka.
• Wirus miesiącami przetrwa na trawnikach i trafia do domu na butach — szczeniak może się zarazić, nie wychodząc na dwór.
• Osowiałość, brak apetytu, wymioty i biegunka u szczeniaka to wyjazd do lecznicy od razu, nie następnego dnia.
• Szczepienie jest zasadnicze; do zakończenia serii szczeniak poznaje świat na rękach i w bezpiecznych miejscach.

Następny krok: sprawdź w książeczce zdrowia, którą dawkę szczeniak już dostał i kiedy wypada kolejna — i wpisz ten termin do kalendarza w telefonie.