Robaki u kota — tasiemiec, glisty i białe robaki w kale

Robaki u kota to najczęściej glisty albo tasiemce. Glisty wyglądają jak białe, okrągłe nitki makaronu i bywają widoczne w kale albo wymiocinach. Tasiemca zdradzają białe, płaskie człony przy odbycie lub na posłaniu — po wyschnięciu podobne do ziarenek ryżu. W obu przypadkach preparat dobiera lekarz weterynarii, a przy tasiemcu trzeba też pozbyć się pcheł, bo to one zarażają kota.

Białe robaki u kota — jak odróżnić glisty od tasiemca?

To, co widzisz, pomaga lekarzowi dobrać preparat — na tasiemca działa inna substancja niż na glisty. Porównanie:

	Glisty	Tasiemiec
Wygląd	okrągłe, białe lub kremowe, kilkucentymetrowe, często zwinięte jak sprężynka	płaskie, białe człony długości kilku milimetrów; świeże się ruszają, wyschnięte przypominają ziarenka ryżu albo sezamu
Gdzie je widać	w kale, czasem w wymiocinach	przy odbycie, na sierści pod ogonem, na posłaniu, na powierzchni kału
Skąd kot je ma	jaja z ziemi, upolowane myszy, kocięta — od matki z mlekiem	połknięta pchła albo zjedzona mysz
Kogo dotyczą najczęściej	kociąt	kotów z pchłami i kotów polujących

Samego tasiemca zwykle nie widać — mieszka w jelicie, a na zewnątrz wydostają się tylko człony pełne jaj. Jeśli nie masz pewności, co zobaczyłeś, nie zgaduj: zabezpiecz znalezisko i pokaż je lekarzowi.

Tasiemiec u kota — skąd się bierze?

Najczęstszy tasiemiec kotów zaraża przez pchły. Larwa pchły zjada jaja tasiemca, a kot połyka zarażoną pchłę, gdy wylizuje futro. Dlatego tasiemiec wraca, jeśli odrobaczysz kota, a pchły zostaną w sierści i w mieszkaniu. Drugi rodzaj tasiemca kot łapie, zjadając upolowaną mysz.

Pchły sprawdzisz gęstym grzebieniem: wyczesuj kota nad białym ręcznikiem i szukaj czarnych okruchów, które na mokrej chusteczce rozmazują się na rdzawo. Jak chronić kota przed pchłami — i dlaczego nie wolno używać preparatów dla psów — opisuje poradnik zabezpieczenie kota przed kleszczami i pchłami. Preparaty dla kotów znajdziesz w dziale ochrona kota przed pchłami i kleszczami. Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.

Glisty u kota — kto jest najbardziej narażony?

Glisty to najczęstsze robaki u kociąt. Maluchy zarażają się już od matki, z mlekiem, dlatego profilaktykę zaczyna się bardzo wcześnie — plan ustala lekarz przy pierwszych wizytach. Dorosły kot łapie glisty, polując na myszy albo zlizując z łap jaja z ziemi.

Kot, który nie wychodzi, też może mieć robaki. Jaja trafiają do domu na butach, a pchły przynoszą inne zwierzęta albo domownicy. Jeśli przyjmujesz kociaka, przeczytaj też tekst opieka nad kociakiem w nowym domu.

Robaki u kota — objawy

U dorosłych kotów zarobaczenie często nie daje żadnych objawów. Jeśli się pojawiają, to zwykle:

• robaki albo człony widoczne w kale, w wymiocinach lub przy odbycie,
• częste wylizywanie okolicy odbytu, sunięcie zadem po podłodze,
• matowa, nastroszona sierść, chudnięcie mimo dobrego apetytu,
• biegunka albo wymioty — opisujemy je w tekstach biegunka u kota i wymioty u kota,
• u kociąt: wzdęty, twardy brzuszek, słaby przyrost, osłabienie.

Brak robaków w kale nie oznacza, że kot ich nie ma. Glisty i ich jaja zwykle nie są widoczne gołym okiem, a człony tasiemca wypadają nieregularnie. Jaja wykrywa dopiero badanie kału w laboratorium, często z próbek zebranych przez kilka dni, bo pasożyty nie wydalają jaj codziennie w tej samej liczbie. Jeśli kot nie ma objawów, a chcesz wiedzieć, czy odrobaczanie jest potrzebne, zapytaj lekarza o takie badanie.

Silnie zarobaczone kocię potrafi szybko opaść z sił — u maluchów z wzdętym brzuszkiem, wymiotami albo apatią nie czeka się, tylko jedzie do lecznicy tego samego dnia.

Czy robaki u kota są groźne?

Dla zdrowego, dorosłego kota pojedyncze zarobaczenie zwykle nie jest groźne, ale nie jest też obojętne. Pasożyty odbierają kotu część składników z pokarmu, drażnią jelito i osłabiają odporność. U starszych kotów i kotów przewlekle chorych łatwiej o chudnięcie i gorszą kondycję.

Najbardziej narażone są kocięta. Duża liczba glist potrafi u malucha zahamować wzrost, wywołać biegunkę i wymioty, a w skrajnych przypadkach nawet zablokować jelito. Dlatego kocię z robakami w kale albo ze wzdętym brzuszkiem zawsze pokazuje się lekarzowi, a nie odrobacza „przy okazji”.

Ryzyko rośnie też u kotów wychodzących i polujących. Każda zjedzona mysz może przynieść i glisty, i tasiemca, a ogród czy piwnica to miejsca, gdzie jaja pasożytów długo przetrwają. Taki kot zwykle potrzebuje częstszej kontroli niż kot mieszkający tylko w domu — o różnicach w trybie życia piszemy w tekście kot domowy czy wychodzący.

Robaki u kota a domownicy

Glista kocia może zarazić człowieka, ale nie przez głaskanie kota. Człowiek musiałby połknąć jaja, które dojrzały w ziemi, piasku albo w nieposprzątanej kuwecie — najczęściej dotyczy to małych dzieci bawiących się w piaskownicy. Tasiemcem z pcheł człowiek zaraża się tylko wtedy, gdy połknie pchłę, co zdarza się bardzo rzadko. Wystarczą proste nawyki: mycie rąk po sprzątaniu kuwety i zabawie z kotem, przykryta piaskownica i regularna profilaktyka u kota.

Zobaczyłeś robaka — co robić krok po kroku

1. Nie panikuj. Robaki u kota to częsty, dobrze znany lekarzom problem.
2. Zrób zdjęcie robaka albo członów — z bliska, przy dobrym świetle.
3. Zabezpiecz znalezisko. W rękawiczce przełóż robaka albo fragment kału do zamkniętego pojemnika lub woreczka strunowego.
4. Zadzwoń do lecznicy. Lekarz dobierze preparat do rodzaju robaka i do kota, a przy kocięciu lub kocie osłabionym poprosi o wizytę.
5. Zajmij się pchłami, jeśli to tasiemiec — u kota i u wszystkich zwierząt w domu, w porozumieniu z lekarzem.
6. Sprzątaj kuwetę codziennie i umyj ręce po każdym kontakcie z odchodami.

Jeśli kot nie daje sobie podać tabletki, sposoby opisuje poradnik jak podać tabletkę kotu, a pomocne akcesoria są w dziale pomoc przy podawaniu tabletek kotu. O tym, jak często odrobaczać kota i czy robaki są groźne dla ludzi, przeczytasz w tekście odrobaczanie psa i kota.

Jak zapobiegać robakom u kota?

• Odrobaczanie albo badanie kału w rytmie ustalonym z lekarzem — częściej u kociąt i kotów polujących.
• Stała ochrona przed pchłami — bez niej tasiemiec wraca.
• Codzienne sprzątanie kuwety. Jaja glisty stają się zakaźne dopiero po pewnym czasie w otoczeniu, więc szybkie usuwanie kału przerywa cykl. Pomaga dobrze zbrylający żwirek dla kota i stabilna kuweta dla kota.
• Gotowa karma zamiast surowego mięsa z niepewnego źródła.

W codziennej kontroli przydadzą się:

• Trixie Grzebień przeciwpchelny dla kotów — gęsty grzebień do wyczesywania pcheł i ich odchodów. Dla kogo: do cotygodniowego przeglądu sierści, zwłaszcza kota wychodzącego. Na co uważać: grzebień pokazuje pchły, ale ich nie zwalcza — przy znalezisku porozmawiaj z lekarzem o ochronie.
• Trixie Test na robaki dla kota — zestaw do zebrania próbek kału z trzech dni i wysyłki do laboratorium; według karty produktu wykrywa m.in. glisty. Dla kogo: do kontroli kota bez objawów. Na co uważać: karta nie wymienia tasiemców, a ich człony najłatwiej zobaczyć gołym okiem — wynik omów z lekarzem.
• Barry King Łopatka do kuwety — łopatka z sitkiem do codziennego usuwania odchodów. Dla kogo: do każdej kuwety ze żwirkiem zbrylającym. Na co uważać: dobierz oczka do grubości żwirku.

Robaki u kota — co zapamiętać

• Glisty to okrągłe, białe „nitki” w kale lub wymiocinach; tasiemiec zdradzają płaskie człony podobne do ziarenek ryżu.
• Najczęstszy tasiemiec kotów pochodzi z połkniętych pcheł — bez walki z pchłami wraca.
• Kocięta zarażają się glistami od matki i najciężej znoszą zarobaczenie.
• Robaka zabezpiecz i pokaż lekarzowi; preparat dobiera lekarz weterynarii, nigdy „na oko”.

Następny krok: przeczesz dziś kota gęstym grzebieniem nad białym ręcznikiem i sprawdź, kiedy ostatnio był odrobaczany.