Chihuahua — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Chihuahua to najmniejsza rasa psów — razem z maltańczykiem, yorkshire terrierem i jamnikiem opisujemy ją w przeglądzie małe rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd i odmiany, charakter, pielęgnację, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Chihuahua — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 — psy ozdobne i do towarzystwa (sekcja 6: chihuahua)
Pochodzenie	Meksyk
Wielkość	mała rasa (do 10 kg)
Masa (orientacyjnie)	zwykle 1,5–3 kg (psy i suki podobnie)
Długość życia (orientacyjnie)	12–16 lat
Sierść i pielęgnacja	niska–średnia — krótkowłosa — szczotka raz w tygodniu; długowłosa — czesanie 2–3 razy w tygodniu, zwłaszcza za uszami
Aktywność	średnia — kilka krótszych spacerów dziennie i zabawa w domu; zdrowa chihuahua chętnie chodzi dalej
Na pierwszego psa?	raczej tak — łatwa w utrzymaniu, ale wymaga takiego samego wychowania jak duży pies
Do mieszkania w bloku?	tak — dobrze czuje się w małym mieszkaniu; uważaj na szczekanie przy sąsiadach
Do domu z dziećmi?	raczej nie — jest krucha — lepiej sprawdzi się przy starszych dzieciach, które umieją się z nią obchodzić

Jak wygląda chihuahua? Odmiany i umaszczenia

Chihuahua to bardzo mały, ale proporcjonalny pies o zaokrąglonej głowie w kształcie jabłka, dużych okrągłych oczach i wielkich, stojących uszach. Ciało jest nieco dłuższe niż wysokość w kłębie, łapki cienkie i proste, a ogon średniej długości pies nosi łukiem nad grzbietem albo na boku. Wzorzec rasy opisuje masę, nie wzrost — dorosła chihuahua waży zwykle 1,5–3 kg.

Rasa ma dwie odmiany sierści: krótkowłosą, z gładką, przylegającą okrywą, i długowłosą, z miękką, lekko falistą sierścią, frędzlami na uszach, kryzą na szyi i puszystym ogonem. To jedna rasa — szczenięta obu odmian mogą się urodzić nawet w jednym miocie. Dopuszczalne są prawie wszystkie kolory i ich połączenia: płowy, kremowy, czarny, czekoladowy, biały, łaciaty.

„Mini” i „teacup” to nazwy z ogłoszeń, a nie odmiany chihuahuy. Szczenię sprzedawane jako wyjątkowo małe częściej ma delikatne kości i problemy zdrowotne, a jego dorosła wielkość i tak nie jest pewna. Bywa też po prostu niedożywione albo pochodzi od rodziców dobranych wyłącznie pod kątem rozmiaru.

Chihuahua — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Chihuahua jest czujna, odważna, bardzo przywiązana do opiekuna i ciekawa świata. Często wybiera jedną osobę w domu. Wobec obcych bywa nieufna, a każdy dźwięk za drzwiami zgłasza szczekaniem — bez nauki spokoju potrafi być głośna, więc przyda się poradnik jak oduczyć psa szczekania.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Najczęstszy problem tej rasy bierze się z traktowania jej jak zabawki: pies stale noszony na rękach, bez zasad i bez poznawania świata, wyrasta na lękliwego — a przestraszona chihuahua broni się zębami. Spokojne oswajanie z ludźmi, psami i dźwiękami od szczeniaka opisuje tekst socjalizacja szczeniaka.

Dla kogo chihuahua jest dobrym wyborem: dla osoby albo pary w mieszkaniu, dla seniora, który chodzi na spacery, dla kogoś, kto chce psa towarzyszącego mu na co dzień.

Dla kogo nie: dla rodziny z małymi dziećmi — chihuahua łatwo upuścić albo nadepnąć, a upadek z rąk może skończyć się złamaniem (więcej w tekście pies dla dzieci); dla kogoś, komu przeszkadza szczekanie; dla domu, w którym pies zostaje sam przez większość dnia.

Pielęgnacja chihuahuy: sierść, zęby, oczy i pazury

Sierść to w tej rasie najmniejszy kłopot. Krótkowłosą chihuahuę wystarczy przeczesać miękką szczotką raz w tygodniu, długowłosą — 2–3 razy w tygodniu, z grzebieniem za uszami i na tylnych łapach, gdzie sierść najłatwiej się plącze. Obie odmiany linieją, mocniej wiosną i jesienią. Po kąpieli dokładnie wysusz psa, bo szybko marznie.

Najwięcej uwagi wymagają zęby. W małej szczęce zęby stoją ciasno, więc kamień odkłada się szybciej niż u dużych psów. Myj je kilka razy w tygodniu, a najlepiej codziennie — np. zestawem Beaphar: szczoteczka i pasta do zębów dla psa; więcej akcesoriów znajdziesz w dziale pielęgnacja jamy ustnej psa. Jak rozpoznać kamień i kiedy potrzebny jest zabieg, wyjaśnia tekst kamień nazębny u psa.

• Oczy są duże i wypukłe, łatwo je podrażnić — przecieraj kąciki wilgotnym gazikiem i zwracaj uwagę na łzawienie czy mrużenie.
• Pazury u małego psa, który chodzi głównie po miękkim, ścierają się słabo. Skracaj je, gdy stukają o podłogę.
• Uszy sprawdzaj raz w tygodniu; duże, stojące ucho dobrze się wietrzy, więc zwykle wystarczy przetrzeć widoczną część małżowiny.

Czym karmić chihuahuę?

Dorosła chihuahua je bardzo mało, więc liczy się jakość i mały rozmiar krokietów, które zmieszczą się w drobnym pyszczku. Łatwo też tyje — każdy kęs z talerza to dla niej duża porcja. Wybieraj suchą karmę dla psa przeznaczoną dla ras małych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy małe”), np. Brit Premium by Nature Adult Small. Porcję licz według masy psa — pomoże tabela w tekście ile karmy dziennie dla psa — i odejmuj od niej smakołyki.

Szczeniak chihuahuy powinien jeść często, w kilku małych posiłkach dziennie. Bardzo małe szczenięta mają niewielkie zapasy energii i długa przerwa w jedzeniu może u nich wywołać spadek cukru we krwi. Karm je karmą dla szczeniąt ras małych, np. PRO PLAN Small & Mini Puppy, a liczbę posiłków ustal z hodowcą i lekarzem weterynarii — więcej w poradniku czym karmić szczeniaka.

Ile ruchu potrzebuje chihuahua? Wychowanie i zajęcia

Chihuahua nie jest psem kanapowym z natury — zdrowy, dorosły pies chętnie chodzi na spacery i potrafi przejść całkiem długą trasę. Orientacyjnie wystarczą 2–3 spacery dziennie i zabawa w domu; dłuższe wyjścia planuj stopniowo, a w upał i mróz skracaj.

• Szelki zamiast obroży. U małych ras tchawica jest delikatna, a szarpnięcie na obroży ją obciąża — wygodne szelki dla psa w najmniejszym rozmiarze, np. Trixie Comfort Soft Touring, rozkładają nacisk na klatkę piersiową.
• Ubranko w chłodne i mokre dni. Chihuahua ma mało tkanki tłuszczowej i krótką sierść, więc szybko marznie i drży. Krótkowłosej przyda się sweterek Trixie Dolomiti w rozmiarze XS albo inne ubranka dla psa.
• Zajęcia dla głowy. Szukanie smakołyków i krótkie, wesołe treningi z nagrodą.

Drżenie nie zawsze znaczy, że pies marznie — chihuahua trzęsie się też z emocji, strachu albo bólu. Jak odróżnić te sytuacje, wyjaśnia tekst dlaczego pies się trzęsie. Ucz psa od szczeniaka, że nie skacze z kanapy ani z łóżka — przy tak drobnych łapach upadek z wysokości to realne ryzyko złamania.

Zdrowie chihuahuy — na co uważać

Chihuahua należy do długowiecznych ras, ale jej drobna budowa niesie kilka predyspozycji, o które warto pytać hodowcę:

• Rzepka. W małych rasach częściej zdarza się przemieszczanie rzepki — pies nagle podskakuje kilka kroków na trzech łapach, a potem idzie normalnie. To powód do wizyty u lekarza, nie „taki urok”.
• Tchawica. U części psów chrząstki tchawicy z wiekiem mięknie — objawem bywa kaszel brzmiący jak gęganie, zwłaszcza przy ekscytacji albo pociągnięciu smyczy.
• Zęby. Oprócz kamienia zdarza się, że zęby mleczne nie wypadają, mimo że wyrosły stałe — warto, żeby lekarz obejrzał pyszczek szczeniaka podczas szczepień.
• Ciemiączko. U niektórych chihuahua kości czaszki nie zrastają się całkowicie i na czubku głowy zostaje miękkie miejsce. Hodowca powinien o tym powiedzieć, a Ty — szczególnie chronić głowę psa przed uderzeniami.
• Serce. U starszych psów małych ras częściej rozwijają się choroby zastawek serca — szybsze męczenie się to powód do kontroli.

U bardzo małych szczeniąt groźny bywa spadek cukru we krwi: szczeniak staje się osowiały, drży, chwieje się albo nie chce jeść — wtedy jedziesz do lekarza od razu. Od czego jeszcze zależy długość życia psa, opisuje tekst ile żyje pies.

Jak kupić albo adoptować chihuahuę odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: badanie stawów kolanowych w kierunku przemieszczania rzepki, badanie serca, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

W tej rasie pseudohodowle szczególnie chętnie sprzedają „najmniejsze” szczenięta i rzadkie umaszczenia. Umaszczenie merle (marmurkowe) nie jest dopuszczone wzorcem rasy, a kojarzenie dwóch psów merle grozi u szczeniąt wadami wzroku i słuchu — taka oferta to sygnał ostrzegawczy.

1. Odwiedź hodowlę przed rezerwacją. Zobacz matkę szczeniąt i warunki — szczenięta powinny mieszkać w domu, być ciekawskie i czyste.
2. Nie odbieraj szczeniaka za wcześnie. Małe rasy często zostają u hodowcy dłużej niż duże — zapytaj, kiedy szczenię będzie gotowe do przeprowadzki.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna.
4. Przygotuj dom. Legowisko z miękkim kocykiem, miski, szelki i smycz kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do chihuahuy

• Szpic miniaturowy (pomeranian) — podobnie mały, czujny i głośny, ale z gęstą, puszystą sierścią, która wymaga regularnego wyczesywania.
• Maltańczyk — łagodniejszy i mniej nieufny wobec obcych; długa biała sierść wymaga codziennej pielęgnacji.
• Jack russell terrier — też mały i odważny, ale to pies o dużo większej energii, który potrzebuje długich spacerów i pracy.

Chihuahua — co zapamiętać

• Chihuahua to mały pies o dużym charakterze: czujna, przywiązana do opiekuna, skłonna do szczekania — potrzebuje wychowania jak każdy pies.
• Jest krucha: szelki zamiast obroży, bez skoków z kanapy, ostrożnie przy małych dzieciach.
• Najwięcej pracy wymagają zęby — myj je kilka razy w tygodniu.
• Szybko marznie i łatwo tyje: ubranko w chłodne dni, porcje liczone co do grama.
• „Mini”, „teacup” i merle to sygnały ostrzegawcze w ogłoszeniu, a nie atuty.

Następny krok: jeśli chihuahua pasuje do Twojego domu, poszukaj hodowli, która pokaże wyniki badań rzepek i serca rodziców — a do wyprawki dopisz szelki i szczoteczkę do zębów.