Maltańczyk — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Maltańczyk to jeden z najpopularniejszych małych psów do mieszkania — na tle chihuahuy, yorkshire terriera i jamnika opisujemy go w przeglądzie małe rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację białej sierści i oczu, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Maltańczyk — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 — psy ozdobne i do towarzystwa (sekcja 1: bichony i rasy pokrewne)
Pochodzenie	basen Morza Śródziemnego; patronat nad rasą w FCI mają Włochy
Wielkość	mała rasa (do 10 kg)
Masa (orientacyjnie)	zwykle 3–4 kg (psy i suki podobnie)
Wysokość w kłębie	psy 21–25 cm, suki 20–23 cm
Długość życia (orientacyjnie)	12–16 lat
Sierść i pielęgnacja	bardzo wysoka — długa szata — czesanie codziennie; krótkie strzyżenie — czesanie co 2–3 dni i groomer co 6–8 tygodni
Aktywność	niska–średnia — kilka spacerów dziennie i zabawa w domu; lubi ruch, ale nie potrzebuje długich tras
Na pierwszego psa?	tak — łagodny i chętny do współpracy, jeśli masz czas na codzienną pielęgnację
Do mieszkania w bloku?	tak — dobrze czuje się w małym mieszkaniu i nie potrzebuje ogrodu
Do domu z dziećmi?	raczej tak — łagodny, ale drobny — dobry przy starszych dzieciach, przy maluchach tylko pod nadzorem

Jak wygląda maltańczyk? Sierść, kolor i fryzury

Maltańczyk to mały, drobny pies o długiej, prostej i jedwabistej sierści w czysto białym kolorze. Sierść nie ma podszerstka, opada równo po obu stronach ciała, a w pełnej szacie sięga prawie do ziemi. Charakterystyczne są duże, bardzo ciemne oczy z czarnymi obwódkami, czarny nos, opadające uszy ukryte w długim włosie i ogon zawinięty nad grzbietem. Dorosły maltańczyk waży zwykle 3–4 kg.

Wzorzec rasy dopuszcza tylko kolor biały — najwyżej z odcieniem jasnej kości słoniowej. „Maltańczyk biszkoptowy” czy „kolorowy” nie jest odmianą tej rasy; taki pies to zwykle krzyżówka, np. z pudlem (maltipoo). „Mini” i „teacup” to nazwy z ogłoszeń, a nie odmiany maltańczyka. Szczenię sprzedawane jako wyjątkowo małe częściej ma delikatne kości i problemy zdrowotne, a jego dorosła wielkość i tak nie jest pewna.

W domu większość opiekunów nie utrzymuje długiej szaty wystawowej, tylko strzyże psa krótko, tzw. „na szczeniaka” — sierść ma wtedy kilka centymetrów i dużo łatwiej ją utrzymać. Na głowie długi włos spina się w kitkę, żeby nie wpadał do oczu.

Maltańczyk — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Maltańczyk jest łagodny, wesoły, czuły i bardzo przywiązany do ludzi. Lubi być blisko opiekuna, chętnie się bawi i uczy, a wobec gości jest zwykle przyjazny, choć dzwonek do drzwi potrafi zgłosić szczekaniem. To typowy pies do towarzystwa — od wieków hodowany po to, żeby być blisko człowieka.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo maltańczyk jest dobrym wyborem: dla osoby, pary albo seniora w mieszkaniu, dla rodziny ze starszymi dziećmi, dla kogoś, kto lubi zajmować się pielęgnacją albo ma budżet na regularne wizyty u groomera. Mało gubi sierści, dlatego bywa wybierany przez alergików — ale to nie gwarancja, o czym piszemy w tekście pies dla alergika.

Dla kogo nie: dla domu, w którym pies zostaje sam na cały dzień — maltańczyk źle znosi samotność i bywa skłonny do lęku separacyjnego (lęk separacyjny u psa); dla kogoś, kto nie ma czasu na czesanie; dla rodziny z małymi dziećmi, które mogłyby upuścić drobnego psa.

Pielęgnacja maltańczyka: sierść, oczy, zęby i strzyżenie

Sierść maltańczyka w długiej szacie czesz codziennie, a przy krótkim strzyżeniu — co 2–3 dni. Brak podszerstka sprawia, że pies mało linieje, ale martwy włos zostaje w okrywie i bez czesania szybko robią się kołtuny — najczęściej za uszami, pod pachami i na łapach. Najpierw rozczesuj sierść szczotką dla psa z miękkimi drucikami, np. Trixie szczotka z bambusa z miękkim drucianym włosiem, a potem sprawdź grzebieniem, czy dochodzi do skóry — np. Trixie grzebień podwójny.

Oczy wymagają codziennej uwagi. U maltańczyków często pojawiają się rdzawe zacieki pod oczami — sierść barwi się od łez. Przecieraj kąciki oczu raz dziennie wilgotnym wacikiem albo chusteczkami Trixie Eye Care i dbaj, żeby sierść wokół była sucha i krótko przycięta. Nasilone łzawienie, zaczerwienienie albo mrużenie pokaż lekarzowi — jak bezpiecznie czyścić oczy i uszy, opisuje jak czyścić psu uszy i oczy.

• Kąpiel zwykle co 2–4 tygodnie, szamponem dla psów, np. Beaphar Shampoo White Dog do białej sierści; więcej kosmetyków w dziale kąpiel psa. Psa susz dokładnie, czesząc w trakcie suszenia.
• Strzyżenie u groomera zwykle co 6–8 tygodni — jak przygotować do tego szczeniaka, opisuje pierwsza wizyta u groomera.
• Zęby myj kilka razy w tygodniu — maltańczyk należy do ras, u których kamień odkłada się szybko (kamień nazębny u psa).
• Uszy sprawdzaj raz w tygodniu: w opadającym, owłosionym uchu łatwo zbiera się wilgoć i brud.

Czym karmić maltańczyka?

Maltańczyk je niewiele i często bywa wybredny, dlatego lepiej sprawdza się stała, dobra karma niż ciągłe zmiany smaków. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa z małymi krokietami, przeznaczoną dla ras małych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy małe”), np. PRO PLAN Small & Mini Adult. Porcję licz według masy psa — pomoże ile karmy dziennie dla psa — i odejmuj od niej smakołyki.

Szczeniak powinien jeść kilka małych posiłków dziennie karmę dla szczeniąt ras małych; liczbę posiłków ustal z hodowcą i lekarzem weterynarii. Mokra karma i sos przyklejają się do białej sierści na pyszczku, więc po jedzeniu warto ją przetrzeć.

Ile ruchu potrzebuje maltańczyk? Wychowanie i zajęcia

Maltańczyk nie potrzebuje długich tras, ale lubi ruch. Orientacyjnie wystarczą 2–3 spacery dziennie i zabawa w domu — aportowanie miękkiej piłeczki, szukanie smakołyków, nauka sztuczek. Na spacery zakładaj szelki dla psa zamiast obroży, która obciąża delikatną tchawicę małego psa i niszczy długą sierść na szyi.

Maltańczyk uczy się chętnie, jeśli trening jest krótki i oparty na nagrodzie. Od szczeniaka ucz go zostawania samemu na krótko, spokoju przy dzwonku i chodzenia po ziemi zamiast na rękach — pies noszony stale na rękach traci pewność siebie. W deszczowe dni przyda się płaszczyk, bo mokra, długa sierść zbiera błoto i długo schnie.

Zdrowie maltańczyka — na co uważać

Maltańczyk należy do długowiecznych ras, ale ma kilka predyspozycji, o które warto pytać hodowcę:

• Oczy i łzawienie. Zacieki łzowe są w tej rasie częste i zwykle wynikają z budowy pyszczka i włosa wokół oczu, ale nasilone łzawienie bywa też objawem zatkanych kanalików łzowych albo podrażnienia — ocenia to lekarz.
• Rzepka. Jak u innych małych ras zdarza się przemieszczanie rzepki — pies nagle podskakuje kilka kroków na trzech łapach.
• Zęby. Kamień nazębny i zęby mleczne, które nie wypadają mimo wyrośnięcia stałych.
• Serce. U małych ras zdarzają się zarówno wrodzone wady serca, jak i choroby zastawek u starszych psów — dlatego dobra hodowla bada serca rodziców.

U bardzo małych szczeniąt groźny bywa spadek cukru we krwi: szczeniak staje się osowiały, drży, chwieje się albo nie chce jeść — wtedy jedziesz do lekarza od razu. Od czego zależy długość życia psa, opisuje tekst ile żyje pies.

Jak kupić albo adoptować maltańczyka odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: badanie stawów kolanowych w kierunku przemieszczania rzepki, badanie serca, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Odwiedź hodowlę przed rezerwacją. Zobacz matkę szczeniąt i warunki — szczenięta powinny mieszkać w domu, być ciekawskie i czyste.
2. Zapytaj o pielęgnację. Dobry hodowca przyzwyczaja szczenięta do czesania, przecierania oczu i suszarki — i pokaże Ci, jak to robić.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna.
4. Przygotuj dom. Grzebień, szczotkę, szelki i miękkie legowisko kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do maltańczyka

• Bichon frise — kuzyn z tej samej sekcji bichonów: też biały i mało linieje, ale ma kręconą, puszystą sierść i jest nieco większy i mocniejszy.
• Shih tzu — podobnie długowłosy pies do towarzystwa, ale z krótkim pyskiem i w wielu kolorach.
• Maltipoo — krzyżówka maltańczyka z pudlem, nie rasa uznana przez FCI; wielkość i sierść zależą od rodziców.

Maltańczyk — co zapamiętać

• Maltańczyk to łagodny, przywiązany do ludzi pies do mieszkania, który źle znosi długą samotność.
• Długa, biała sierść bez podszerstka mało linieje, ale wymaga czesania codziennie albo krótkiego strzyżenia co 6–8 tygodni.
• Oczy przecieraj codziennie — zacieki łzowe są częste, a nasilone łzawienie to sprawa dla lekarza.
• Zęby myj kilka razy w tygodniu, na spacery zakładaj szelki.
• Kolor inny niż biały, „mini” i „teacup” to sygnały, że to nie maltańczyk z hodowli.

Następny krok: jeśli maltańczyk pasuje do Twojego domu, zdecyduj, czy chcesz czesać psa codziennie, czy umówić stałe wizyty u groomera — a potem poszukaj hodowli, która pokaże wyniki badań rodziców.