Kot perski — charakter, pielęgnacja oczu i sierści, zdrowie

Kot perski — jak wygląda i jaki ma charakter?

Kot perski to rasa długowłosa o spłaszczonym pyszczku, okrągłej głowie i spokojnym, łagodnym usposobieniu. To kot średniej wielkości, zwarty i krępy, na krótkich, masywnych łapach. Dorosły pers waży orientacyjnie od 3 do 6 kg — kocury są wyraźnie cięższe od kotek.

Cechy, po których poznasz persa:

• bardzo długa, gęsta sierść z obfitym podszerstkiem i kryzą wokół szyi,
• krótki, szeroki nos — w typie współczesnym osadzony niemal na wysokości oczu,
• duże, okrągłe oczy i małe, zaokrąglone uszy szeroko rozstawione na głowie,
• umaszczenie w wielu odmianach: od białego i kremowego, przez niebieskie i czarne, po srebrne, szylkretowe i pręgowane.

Charakter persa to powód, dla którego wiele osób wybiera tę rasę. Pers jest zwykle spokojny, cichy i przywiązany do domowników, mniej skoczny niż koty krótkowłose. Lubi stały rytm dnia i wygodne miejsce do drzemki, dobrze odnajduje się w mieszkaniu. Nie znaczy to, że nie potrzebuje zabawy — krótkie sesje z wędką codziennie trzymają go w dobrej kondycji. Pers rzadko miauczy głośno — o swoje potrzeby upomina się raczej cichym głosem i chodzeniem krok w krok za opiekunem.

Spokojny temperament ma drugą stronę: pers wymaga więcej pracy niż przeciętny kot. Codzienne czesanie i przemywanie oczu to nie opcja, tylko stały punkt dnia. Jeśli nie masz na to 10–15 minut dziennie, rozważ rasę krótkowłosą.

Jak często czesać kota perskiego?

Kota perskiego czesze się codziennie. Długa sierść z gęstym podszerstkiem filcuje się szybko, a kołtun zaciśnięty przy skórze ciągnie ją przy każdym ruchu i bywa bolesny. Najszybciej zbijają się miejsca, w których sierść się ociera: za uszami, pod pachami, na brzuchu, w pachwinach i na „portkach” tylnych łap.

Podstawowym narzędziem jest metalowy grzebień do czesania kota o dwóch rozstawach zębów — szczotka sama nie dociera do skóry. Jak czesać kota krok po kroku:

1. Wybierz spokojną porę. Najlepiej po posiłku albo po zabawie, gdy kot jest senny i rozluźniony.
2. Zacznij od grzbietu i boków. Rzadszą częścią grzebienia przeczesuj sierść warstwami, od skóry na zewnątrz.
3. Przejdź do miejsc, które się filcują. Za uszami, pod pachami i na brzuchu czesz krótkimi ruchami, przytrzymując sierść przy skórze palcami, żeby nie ciągnąć.
4. Dokończ gęstszą częścią grzebienia. Wyczesany podszerstek trafia do grzebienia, a nie do żołądka kota.
5. Kołtuny rozplątuj palcami, nie nożyczkami. Mały kołtun rozluźnisz preparatem ułatwiającym rozczesywanie; duży, zbity przy skórze — zostaw groomerowi albo lekarzowi.
6. Kończ, zanim kot się zniecierpliwi. Lepiej dwie krótkie sesje niż jedna z przytrzymywaniem siłą — nagradzaj spokój przysmakiem.

Ogólną technikę i dobór narzędzi do różnych typów sierści opisuje poradnik jak szczotkować kota. Pers szczególnie mocno gubi włos w okresie linienia — wtedy czesz go nawet dwa razy dziennie. Przy czesaniu zwracaj uwagę na czarne drobinki przy skórze — to zwykle odchody pcheł; jak pozbyć się ich z domu, opisuje tekst pchły w mieszkaniu.

Czym czesać persa — narzędzia, które się sprawdzają

• Trixie metalowy grzebień do sierści — podstawowe narzędzie do codziennego czesania, dociera do podszerstka;
• Trixie grzebień obrotowy do rozplątywania sierści — obracające się zęby mniej ciągną przy splątanych miejscach, dobry na kryzę i „portki”;
• Beaphar spray ułatwiający rozczesywanie — na mniejsze splątania; spryskaj sierść, nie skórę, i odczekaj chwilę przed czesaniem.

Persa kąpie się częściej niż większość kotów, bo sierść ma skłonność do przetłuszczania i zabrudzeń okolic odbytu. Kiedy kąpiel ma sens i jak ją przeprowadzić, opisuje poradnik kąpiel kota; do mycia wybieraj kosmetyki do kąpieli kota, nigdy szampon dla ludzi. Okolice odbytu i podbrzusza groomer może higienicznie podstrzyc — to ułatwia utrzymanie czystości po wizycie w kuwecie.

Jak dbać o oczy kota perskiego?

Spłaszczony pyszczek sprawia, że u wielu persów łzy nie odpływają do nosa i spływają po policzkach. Zostawiają rdzawe zacieki pod oczami, a wilgotna skóra w fałdzie przy nosie łatwo się podrażnia. Dlatego oczy persa przemywa się codziennie, tak jak się go czesze.

1. Przygotuj osobny wacik na każde oko. Zwilż go przegotowaną, letnią wodą albo użyj chusteczek do oczu Trixie Eye Care.
2. Przecieraj od kącika oka w stronę nosa. Delikatnie, bez dotykania samej gałki ocznej.
3. Osusz fałd skóry przy nosie. Suchy, czysty wacik — wilgoć w fałdzie to najczęstsze źródło podrażnień.

Akcesoria do codziennej higieny znajdziesz w kategorii pielęgnacja oczu i uszu kota, a technikę przemywania oczu i czyszczenia uszu każdego kota — w poradniku jak czyścić kotu uszy i oczy. Przejrzysta łza i brązowy zaciek to u persa norma. Gęsta, żółta lub zielona wydzielina, zaczerwienione oko albo mrużenie powiek — to już sprawa dla lekarza; objawy opisuje poradnik zapalenie spojówek u kota.

Na co choruje kot perski?

Pers jest rasą o budowie, która sama w sobie bywa obciążeniem. Nie oznacza to, że każdy pers zachoruje — ale opiekun powinien wiedzieć, na co patrzeć, i regularnie pokazywać kota lekarzowi weterynarii.

• Oddychanie i upał. Krótki nos i wąskie nozdrza utrudniają oddychanie i chłodzenie organizmu. Pers gorzej znosi wysiłek i gorąco — latem dbaj o chłodny kąt w mieszkaniu (zobacz jak chronić kota przed upałem).
• Oczy. Łzawienie, podrażnienia rogówki i stany zapalne zdarzają się u persów częściej niż u kotów o dłuższym pyszczku.
• Nerki. W rasie występuje dziedziczna wielotorbielowatość nerek (PKD). Odpowiedzialne hodowle badają koty rodzicielskie — kupując kociaka, zapytaj hodowcę o wyniki badań.
• Zęby. Krótka szczęka sprzyja stłoczeniu zębów i odkładaniu się kamienia — zobacz jak dbać o zęby kota.
• Kule włosowe. Długi włos połykany przy myciu częściej wraca jako kłaczki. Pomaga codzienne czesanie, a dodatkowo preparaty do odkłaczania — szczegóły w poradniku kule włosowe u kota.

Długość życia persa to orientacyjnie 12–17 lat. Od czego zależy i jak wypada na tle innych ras, opisuje tekst ile żyje kot.

Jaka miska i karma dla kota perskiego?

Kot z płaskim pyszczkiem ma kłopot z wybieraniem jedzenia z głębokiej miski — opiera nos o dno, brudzi kryzę i zostawia karmę przy ściankach. Lepiej sprawdza się płytka, szeroka miska dla kota, najlepiej ceramiczna, albo naczynie zaprojektowane dla ras krótkopyskich, jak Trixie miska ceramiczna dla kotów o spłaszczonej mordce.

Przy wyborze karmy zwróć uwagę na kształt i wielkość chrupek — płaskiemu pyszczkowi łatwiej chwycić je z miski. Kotu długowłosemu dobrze służą karmy z dodatkiem błonnika ograniczającego tworzenie kul włosowych, np. Schesir Animal Monoprotein Hairball dla ras długowłosych. Porcję dopasuj do masy ciała i aktywności — spokojny pers łatwo tyje.

Kot perski — dla kogo i jak wybrać kociaka?

Pers to dobry wybór dla osoby, która szuka spokojnego kota do mieszkania i lubi codzienny rytuał pielęgnacji. Gorzej sprawdzi się u kogoś, kto często wyjeżdża, ma mało czasu albo szuka kota do intensywnej zabawy i wspinaczki. Persa nie wypuszcza się samopas — długa sierść zbiera błoto i rzepy, a krótki pyszczek źle znosi wysiłek i gorąco.

Kociaka szukaj w hodowli zarejestrowanej w organizacji felinologicznej, która wydaje rodowody. Przed rezerwacją zapytaj o:

• wyniki badań kotów rodzicielskich — przede wszystkim w kierunku wielotorbielowatości nerek,
• budowę pyszczka rodziców — czy oddychają swobodnie, bez chrapania na co dzień,
• szczepienia, odrobaczenie i książeczkę zdrowia kociaka,
• wiek oddania — kocię powinno zostać z matką do czasu pełnego odstawienia; dobra hodowla nie wydaje maluchów za wcześnie.

Obejrzyj też samego kociaka: oczy powinny być czyste, nos bez wydzieliny, sierść bez łysych miejsc, a maluch ciekawy i chętny do zabawy. Pierwsze tygodnie w nowym domu opisuje poradnik opieka nad kociakiem.

Kot perski — co zapamiętać

• Pers to spokojny, domowy kot o długiej sierści i spłaszczonym pyszczku.
• Czesanie metalowym grzebieniem — codziennie, szczególnie za uszami, pod pachami i na brzuchu.
• Oczy przemywaj codziennie osobnym wacikiem; gęsta, kolorowa wydzielina to powód do wizyty.
• Płytka, szeroka miska i chłodne miejsce latem to proste udogodnienia dla kota krótkopyskiego.
• Kupując kociaka, pytaj hodowcę o badania kotów rodzicielskich.

Następny krok: skompletuj zestaw do codziennej pielęgnacji — grzebień, waciki i płytką miskę — zanim kociak pojawi się w domu. Pełną listę rzeczy na start znajdziesz w poradniku wyprawka dla kota.