Cavalier king charles spaniel — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Cavalier king charles spaniel należy do małych ras — na tle maltańczyka, mopsa czy bichona opisujemy go w przeglądzie małe rasy psów, a jako jednego z najłagodniejszych psów rodzinnych — w tekście pies dla dzieci. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Cavalier king charles spaniel — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 — psy do towarzystwa (sekcja angielskich spanieli do towarzystwa)
Pochodzenie	Wielka Brytania; współczesny typ rasy z XX wieku
Wielkość	mała rasa (do 10 kg)
Masa (orientacyjnie)	ok. 5,5–8 kg (psy i suki podobnie)
Długość życia (orientacyjnie)	9–14 lat
Sierść i pielęgnacja	średnia — jedwabista, średniej długości, z frędzlami na uszach, piersi, łapach i ogonie — czesanie 2–3 razy w tygodniu
Aktywność	średnia — chętnie chodzi na dłuższe spacery i węszy, ale dostosuje się do spokojniejszego domu
Na pierwszego psa?	tak — łagodny, chętny do współpracy i łatwy w prowadzeniu; trzeba pamiętać o regularnych badaniach serca
Do mieszkania w bloku?	tak — mały i spokojny w domu, przy codziennych spacerach
Do domu z dziećmi?	tak — cierpliwy i towarzyski; mocniejszy niż psy miniaturowe, choć nadal mały

Jak wygląda cavalier king charles spaniel? Cztery umaszczenia

Cavalier to mały, zgrabny spaniel o płaskiej głowie, dużych, okrągłych, ciemnych oczach i długich uszach pokrytych jedwabistymi frędzlami. Kufa jest krótka, ale wyraźnie zaznaczona — dłuższa niż u mopsa czy shih tzu. Sierść jest jedwabista, średniej długości, prosta albo lekko falista, z frędzlami na piersi, łapach i ogonie.

Wzorzec rasy dopuszcza cztery umaszczenia:

• blenheim — białe z kasztanowymi łatami (najczęstsze);
• trikolor — biało-czarne z podpalaniem na policzkach, nad oczami i na łapach;
• czarne podpalane — czarne z rudymi znaczeniami;
• ruby — jednolicie głęboko rude.

Cavalier — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Cavalier jest łagodny, przyjazny wobec ludzi i zwierząt, chętny do współpracy i bardzo przywiązany do domowników. Lubi głaskanie i spokojne zabawy, ale ma w sobie też spaniela: chętnie węszy i potrafi pobiec za ptakiem. Nie nadaje się na stróża — obcego zwykle przywita z radością.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo cavalier jest dobrym wyborem: dla rodziny z dziećmi, dla osoby szukającej pierwszego psa, dla seniora, który codziennie chodzi na spacery, dla domu z innymi zwierzętami.

Dla kogo nie: dla domu, w którym pies zostaje sam na większość dnia — cavalier źle znosi samotność (lęk separacyjny u psa); dla kogoś, kto chce psa stróżującego; dla osoby, która nie jest gotowa na regularne badania serca psa i związane z nimi koszty.

Pielęgnacja cavaliera: sierść, uszy, kąpiel i pazury

Sierść cavaliera czesz 2–3 razy w tygodniu. Najbardziej pilnuj miejsc, gdzie tworzą się kołtuny: za uszami, na frędzlach uszu, pod pachami i na „portkach” z tyłu łap. Wystarczy miękka szczotka dla psa i metalowy grzebień, np. Trixie grzebień podwójny. Cavaliera się nie strzyże — wyrównuje się tylko włos między opuszkami i wokół łap.

• Uszy są długie, owłosione i słabo się wietrzą. Raz w tygodniu zajrzyj do środka i przetrzyj widoczną część małżowiny, np. Trixie nakładkami na palce Ear Care; niczego nie wkładaj w przewód słuchowy. Więcej w poradniku jak czyścić psu uszy i oczy.
• Frędzle na uszach wpadają do jedzenia i wody. Pomaga głębsza miska dla psa o węższym otworze — uszy zostają wtedy na zewnątrz.
• Kąpiel co kilka tygodni szamponem do długiej sierści, np. Trixie szampon dla psów z długą sierścią; przed kąpielą rozczesz sierść, po kąpieli dokładnie ją wysusz.
• Pazury i zęby. Pazury skracaj, gdy stukają o podłogę; zęby czyść kilka razy w tygodniu — małe rasy szybko gromadzą kamień.

Czym karmić cavaliera?

Cavalier jest łakomy i łatwo tyje, a nadwaga dodatkowo obciąża serce — w tej rasie to szczególnie ważne. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras małych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy małe”). Psu, który ma skłonność do tycia albo jest po kastracji, posłuży karma o obniżonej kaloryczności, np. Brit Care Mini Light & Sterilised. Jak ocenić, czy pies nie jest za gruby, pokazuje nadwaga u psa, a porcję policzysz z poradnikiem ile karmy dziennie dla psa.

Szczeniak dostaje karmę dla szczeniąt małych ras, kilka razy dziennie w małych porcjach, np. Brit Premium by Nature Junior Small. Smakołyki z treningu odejmuj od dziennej porcji — cavalier zrobi wiele dla jedzenia, więc łatwo przesadzić.

Ile ruchu potrzebuje cavalier? Wychowanie i zajęcia

Dorosły cavalier potrzebuje orientacyjnie około godziny ruchu dziennie, w dwóch–trzech spacerach, ale zdrowy pies chętnie pójdzie też na dłuższą wycieczkę. Jako spaniel najbardziej lubi węszenie — spacer węchowy albo szukanie zabawki w trawie zmęczy go bardziej niż samo chodzenie.

Cavalier szybko się uczy i chętnie współpracuje za pochwałę i smakołyk. Od szczeniaka ćwicz przywołanie — instynkt spaniela potrafi pociągnąć go za ptakiem czy kotem — i spokojne zostawanie samemu. Na spacer zakładaj szelki dla psa, które nie uciskają szyi.

Zdrowie cavaliera — serce, syringomielia i na co jeszcze uważać

Cavalier to rasa o kilku dobrze znanych problemach zdrowotnych. Dobra hodowla bada pod ich kątem rodziców, a opiekun powinien znać objawy:

• Serce. Najważniejszy temat w tej rasie to zwyrodnieniowa choroba zastawki mitralnej (MVD). U cavalierów pojawia się częściej i wcześniej niż u większości ras — u wielu psów lekarz słyszy szmer w sercu już w średnim wieku. Dlatego badanie serca przy każdej wizycie kontrolnej to w tej rasie standard. Szybsze męczenie się, kaszel (zwłaszcza w nocy) albo przyspieszony oddech w czasie snu to powód do wizyty.
• Syringomielia. U części psów tył czaszki jest za ciasny, co może prowadzić do powstania jam wypełnionych płynem w rdzeniu kręgowym. Typowe objawy to drapanie okolic szyi i ucha „w powietrzu”, bez dotykania skóry, nadwrażliwość na dotyk głowy i szyi, popiskiwanie oraz niechęć do zakładania obroży. Takie zachowanie trzeba pokazać lekarzowi.
• Oczy, uszy i kolana. Zdarzają się choroby oczu (m.in. zaćma), zapalenia uszu i przemieszczanie rzepki (pies nagle podkurcza tylną łapę).

Cavalier ma pysk krótszy niż większość psów — zalicza się go do ras brachycefalicznych, choć w łagodniejszym stopniu niż mops czy buldog francuski — więc w upał też gorzej oddaje ciepło i szybciej męczy się przy wysiłku. W upał wychodź rano i wieczorem, na spacer zakładaj szelki zamiast obroży, a głośne chrapanie, świszczący oddech czy omdlenia przy wysiłku omów z lekarzem weterynarii — to nie jest „urok rasy”. Objawy przegrzania opisuje poradnik o przegrzaniu psa.

Jak kupić albo adoptować cavaliera odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: badanie serca u lekarza kardiologa, powtarzane co roku, rezonans magnetyczny głowy w kierunku syringomielii, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty, ocena stawów kolanowych.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Zapytaj o serce rodziców i dziadków. Dobry hodowca pokaże aktualne wyniki badań serca i powie, w jakim wieku psy z jego linii są zdrowe.
2. Zapytaj o syringomielię. Czy rodzice mieli rezonans i jaki był wynik — to badanie drogie, więc robią je hodowle, którym zależy na zdrowiu rasy.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia ze szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna i kopie wyników badań.
4. Przygotuj dom. Szelki, legowisko i głębszą miskę kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do cavaliera

• Cocker spaniel — też spaniel o łagodnym charakterze i długich uszach, ale większy, bardziej energiczny i z sierścią wymagającą trymowania.
• Cavapoo — krzyżówka cavaliera z pudlem; nie jest rasą uznaną przez FCI, a wygląd, sierść i zdrowie zależą od rodziców.
• Bichon frise — wesoły pies rodzinny podobnej wielkości, z kręconą sierścią, która mało gubi włos, ale wymaga strzyżenia.

Cavalier king charles spaniel — co zapamiętać

• Cavalier to jeden z najłagodniejszych psów rodzinnych — dobry na pierwszego psa i do domu z dziećmi.
• Najważniejsze w tej rasie jest zdrowie serca: regularne badania psa i wyniki badań serca rodziców przed zakupem.
• Drapanie szyi „w powietrzu” i nadwrażliwość na dotyk głowy to objawy, które trzeba pokazać lekarzowi.
• Sierść czesz 2–3 razy w tygodniu, uszy sprawdzaj co tydzień, wagę pilnuj stale.
• Cavalier źle znosi samotność i upał — zaplanuj dla niego towarzystwo i spacery w chłodzie.

Następny krok: jeśli cavalier pasuje do Twojego domu, poproś kilka hodowli o wyniki badań serca i rezonansu rodziców — porównanie odpowiedzi szybko pokaże, której zależy na zdrowiu psów.