Jak dbać o łapy psa zimą i latem?

Jak dbać o łapy psa zimą — rutyna po każdym spacerze

Zimowa pielęgnacja łap sprowadza się do jednej krótkiej czynności powtarzanej po powrocie do domu. Zajmuje mniej niż dwie minuty i zdejmuje z łapy to, co najbardziej jej szkodzi: sól, piasek i wtopiony w sierść lód.

1. Postaw miskę z letnią wodą przy drzwiach. Letnią, nie gorącą — przemarznięta łapa jest mniej czuła i pies nie zaprotestuje na czas.
2. Opłucz każdą łapę osobno. Zanurz ją po nadgarstek i przemyj dłonią całą spodnią stronę razem z przestrzeniami między palcami.
3. Rozsuń palce i sprawdź, co między nimi zostało. To tam gromadzi się sól, żwirek i grudki lodu, których pies sam nie usunie.
4. Wytrzyj łapę do sucha. Wilgoć zostawiona między palcami maceruje skórę i sprzyja podrażnieniom — osuszanie jest równie ważne jak mycie.
5. Obejrzyj opuszki przy dobrym świetle. Szukasz pęknięć, otarć, zaczerwienienia i ciał obcych wbitych w poduszkę.
6. Nałóż balsam, jeśli opuszki są suche albo szorstkie. Cienką warstwę wetrzyj w poduszkę i zajmij psa na kilka minut, żeby nie zlizał preparatu od razu.

Dlaczego sól drogowa szkodzi psim łapom?

Sól używana do odladzania chodników działa na łapę na dwa sposoby naraz. Wciągnięta w wilgotną skórę wysusza ją i podrażnia, a wtarta w drobne pęknięcie potrafi je rozdrażnić na tyle, że pies zacznie utykać albo uparcie lizać jedną łapę.

Drugi problem zaczyna się dopiero w domu. Pies, który po spacerze wylizuje łapy, zjada wszystko, co się do nich przykleiło — sól, piasek i chemię z chodnika. Zlizana sól drażni przewód pokarmowy, a zjadana regularnie przez całą zimę przestaje być drobnostką.

Dlatego mycie łap po zimowym spacerze robi dwie rzeczy jednocześnie: chroni skórę i odbiera psu okazję do zlizania soli. Jeśli po powrocie pies od razu siada i bierze się za łapy, umyj je, zanim zdąży — a nie po tym, jak skończy.

Śnieg zbija się psu w kulki lodu między palcami — co z tym zrobić?

Kulki lodu między palcami to problem psów z owłosionymi łapami. Śnieg oblepia włos wyrastający między opuszkami, ciepło łapy podtapia go, a woda zamarza ponownie — powstają twarde grudki, które rozpychają palce i przy każdym kroku uwierają. Pies nagle zaczyna kuleć albo siada w środku spaceru i gryzie łapę.

Zapobiegasz temu na dwa sposoby, najlepiej połączone.

• Skróć włos między opuszkami. Nie golisz łapy — skracasz tylko to, co wystaje ponad poziom poduszek, żeby śnieg nie miał się czego chwycić. Robisz to wyłącznie nożyczkami z zaokrąglonymi końcami, przytrzymując palce psa rozsunięte. Zwykłe nożyczki biurowe przy szarpnięciu łapą kończą się zranieniem.
• Posmaruj opuszki woskiem lub balsamem przed wyjściem. Warstwa tłuszczu utrudnia przywieranie śniegu i częściowo odcina skórę od soli. Nakładasz ją na czystą, suchą łapę, cienko, kilka minut przed spacerem.

Gdy grudki już się zbiły, nie wyrywaj ich i nie wyczesuj na siłę — trzymają się włosa razem ze skórą. Rozpuść je letnią wodą albo przyłóż dłoń i poczekaj, aż zmiękną.

Popękane opuszki u psa — jak je regenerować?

Zdrowa poduszka jest sprężysta i gładka w dotyku, choć jej powierzchnia jest lekko szorstka. Przesuszona robi się twarda i matowa, a na brzegach pojawiają się drobne, powierzchowne pęknięcia — najczęściej zimą, po serii spacerów po soli i mrozie.

Na tym etapie działasz domowo: myjesz łapy po każdym spacerze, dokładnie je osuszasz i wcierasz w opuszki preparat z kategorii pielęgnacji łap i pazurów. Najlepszy moment to wieczór, kiedy pies idzie spać i nie zliże warstwy w pierwszej minucie. Poprawę zwykle widać po kilku dniach regularnego smarowania.

Granica jest wyraźna: głębokie, krwawiące pęknięcie, oderwany fragment poduszki, rana z brzegami albo opuszka gorąca i obrzęknięta to już nie jest zadanie dla balsamu. Takich zmian nie leczysz w domu — w sklepie znajdziesz akcesoria do opatrywania ran i kołnierze, ale o tym, czym i jak długo opatrywać łapę, decyduje lekarz, który ją obejrzał.

Jak dbać o łapy psa latem? Zacznij od gorącego asfaltu

Latem zagrożenie jest inne i znacznie szybsze w skutkach. Ciemna nawierzchnia — asfalt, kostka, taras — nagrzewa się w słońcu o wiele mocniej niż powietrze i długo po nim oddaje ciepło. Poparzenie opuszek nie jest teorią: to realny uraz, który zdarza się na zwykłym popołudniowym spacerze po mieście.

Zasada dłoni jest najprostszym testem, jaki masz zawsze przy sobie: przyłóż wnętrze dłoni płasko do chodnika i przytrzymaj kilka sekund. Jeśli nie dasz rady jej utrzymać, jest za gorąco dla psich łap — i żaden pies nie „przywyknie" do tej temperatury.

W praktyce lato oznacza przede wszystkim przesunięcie godzin — spacer wczesnym rankiem i po zmroku, a w środku dnia krótkie wyjście po trawie i w cieniu. Więcej o układaniu psu dnia z ruchem znajdziesz w poradniku o tym, ile spaceru potrzebuje pies. Po powrocie z upału pies powinien mieć gdzie ostygnąć — poza wodą i cieniem pomagają maty chłodzące.

Ostre kamienie, muszle i szkło — letnie urazy łap

Drugie letnie ryzyko jest mechaniczne. Rozgrzana poduszka jest bardziej miękka i podatna na skaleczenie, a wakacyjne podłoża bywają dla niej znacznie ostrzejsze niż osiedlowy chodnik: kamienisty szlak, rozgrzany żwir, muszle na plaży, potłuczone szkło w trawie, ścierń po skoszonym zbożu.

Trzy nawyki ograniczają większość takich urazów:

• przy nowym, nieznanym podłożu pierwsze metry przejdź wolno i sprawdź, czy pies stąpa pewnie,
• na plaży i w wysokiej trawie trzymaj psa bliżej siebie — najgorsze skaleczenia biorą się z rzeczy, których w trawie po prostu nie widać,
• po każdym dłuższym wyjściu w teren obejrzyj wszystkie cztery łapy, zanim pies położy się w domu.

Przegląd łap po spacerze — czego szukasz

Przegląd zajmuje kilkadziesiąt sekund i jest tą samą czynnością zimą i latem. Podnieś kolejno każdą łapę, rozsuń palce i przejrzyj ją całą: opuszki, przestrzenie między nimi, pazury i skórę wokół nich.

• Ciała obce. Ość trawy, drzazga, kolec, drobne szkło, grudka żwiru wciśnięta między palce.
• Rany i otarcia. Świeże skaleczenie na poduszce często zauważysz wcześniej niż utykanie.
• Kleszcze. Cienka skóra między palcami to jedno z ich ulubionych miejsc, a łatwo ją pominąć — sprawdzasz ją przy okazji przeglądu całego psa.
• Pazury. Zbyt długi pazur zmienia ustawienie palców i sprzyja otarciom; o skracaniu pazurów przeczytasz osobno. Nie pomijaj wilczego pazura po wewnętrznej stronie łapy — nie ściera się sam i najczęściej to on zahacza o coś w terenie.
• Reakcja psa. Cofnięcie łapy, warknięcie albo napięcie przy dotknięciu konkretnego miejsca jest informacją samą w sobie.

Łapy najłatwiej wpiąć w przegląd, który i tak robisz: przy tej samej okazji zaglądasz psu do uszu i oczu. Jedna krótka sesja raz w tygodniu daje więcej niż jedno wielkie oglądanie raz na kwartał.

Buty ochronne i wosk — co naprawdę chroni łapę?

Wosk i buty rozwiązują różne problemy i nie zastępują się nawzajem. Wosk albo balsam ochronny tworzy na poduszce cienką warstwę tłuszczu: ogranicza przywieranie śniegu i kontakt skóry z solą, ale nie chroni przed skaleczeniem ani przed gorącym podłożem.

Buty są odzieżą ochronną do konkretnych zadań — ostrego lodu, kamienistego terenu, mocno posolonych chodników, ochrony gojącej się poduszki na zlecenie weterynarza. Na zwykłym osiedlowym spacerze większość psów ich nie potrzebuje, a źle dobrane potrafią otrzeć skórę na nadgarstku. Dobór rozmiaru i przyzwyczajanie psa do noszenia opisuje osobny poradnik o ubrankach i butach dla psa; tutaj liczy się to, co robisz z łapą pod butem.

• Zakładaj but wyłącznie na czystą i suchą łapę. Piasek zamknięty w bucie działa jak papier ścierny.
• Po zdjęciu obejrzyj łapę i miejsce zapięcia. Szukasz zaczerwienienia i przetarcia nad nadgarstkiem.
• Nie zostawiaj butów na cały dzień. Zamknięta łapa się poci, a wilgoć między palcami jest tym, czego chcesz uniknąć.
• Nie licz na buty w upał. Nie chłodzą łapy i nie zamieniają rozgrzanego asfaltu w bezpieczne podłoże.

Czym pielęgnować psie łapy

Do całorocznej rutyny wystarczy kilka rzeczy, a wszystkie znajdziesz w kategorii pielęgnacji łap i pazurów. Wybierasz właściwie tylko dwie: czym łapę myjesz i osuszasz oraz czym ją smarujesz.

• Silikonowy czyścik do łap — kubek z miękkimi silikonowymi szczotkami w środku. Zanurzasz łapę i obracasz kubkiem, co ogarnia przestrzenie między palcami bez szorowania ich dłonią. Wygodny przy psie, który nie lubi, gdy trzymać mu łapę długo.
• Ręcznik z mikrofibry — do osuszania łapy po umyciu. Mikrofibra zbiera wodę szybciej niż zwykły ręcznik frotté, a to skraca najbardziej nielubianą część zabiegu.
• Krem pielęgnujący do łap — podstawowa opcja na przesuszone opuszki, do wcierania wieczorem. Dobry na start, gdy dopiero wprowadzasz nawyk smarowania.
• Balsam do pielęgnacji łap — gęstsza konsystencja, do łap wyraźnie szorstkich i do warstwy zakładanej przed zimowym spacerem. Nakładasz cienko, na suchą poduszkę.
• Spray pielęgnujący do łap — dla psów, które nie znoszą długiego trzymania łapy. Aplikacja trwa sekundę, więc sprawdza się też przy czterech łapach naraz i w podróży.
• Wodoodporne buty ochronne — na sól, ostry lód i kamienisty teren. Sprzęt zadaniowy, nie codzienny; rozmiar dobierasz z pomiaru łapy, nie z wagi psa.

Czego nie używać: ludzkich kremów do rąk, wazeliny kosmetycznej ani preparatów przeznaczonych do skóry człowieka. Pies zliże wszystko, co nałożysz na łapę, więc na opuszkę wchodzą wyłącznie preparaty przeznaczone dla zwierząt.

Kiedy łapa to sprawa dla weterynarza

Domowa pielęgnacja kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna się uraz albo ból. Poniższe sygnały oznaczają wizytę, a nie kolejną warstwę balsamu.

• utykanie albo unikanie stawania na jednej łapie, także wtedy, gdy mija i wraca,
• głęboka lub krwawiąca rana poduszki, oderwany fragment opuszki,
• obrzęk łapy, wyraźne ocieplenie, ból przy dotknięciu,
• nieustanne lizanie lub wygryzanie jednej łapy,
• zaczerwienienie, pęcherze albo zdarty naskórek na opuszkach po spacerze w upale,
• ciało obce, którego nie da się wyjąć bez sprawiania psu bólu,
• przykry zapach, wilgoć albo wydzielina spomiędzy palców.

Co zapamiętać

• Zimą myj psu łapy po każdym spacerze letnią wodą i dokładnie je osuszaj — również między palcami.
• Sól drogowa wysusza i drażni opuszki, a zlizana z łap drażni przewód pokarmowy; mycie odbiera psu okazję do jej zjedzenia.
• Kulkom lodu między palcami zapobiegasz skróceniem włosa między opuszkami i warstwą wosku przed wyjściem.
• Latem sprawdzaj nawierzchnię zasadą dłoni: nie utrzymasz na niej ręki przez kilka sekund — jest za gorąca dla psa.
• Przegląd łapy po spacerze zajmuje kilkadziesiąt sekund; kulawizna, obrzęk, głęboka rana i nieustanne lizanie łapy to wizyta u weterynarza.

Następny krok: postaw dziś przy drzwiach miskę i ręcznik, a potem obejrzyj psu wszystkie cztery łapy pod dobrym światłem. Jeśli opuszki są sprężyste i gładkie, wystarczy Ci sama rutyna po spacerze. Jeśli są twarde i popękane — wiesz już, czy sięgasz po balsam, czy po telefon do lecznicy.