Jak podać psu i kotu lek w płynie, krople do oczu i do uszu

Co przygotować, zanim otworzysz butelkę

Wszystko rozłóż, zanim zawołasz zwierzę. Umyj ręce i połóż w zasięgu jednej dłoni preparat, gazik na nadmiar i przysmak. Cały zabieg ma zająć kilkanaście sekund. Rola drugiej osoby, jeśli jest w domu, to głaskanie i przysmak — nie unieruchamianie zwierzęcia.

Ogrzej butelkę przez chwilę w zaciśniętej dłoni. Zimny płyn w oku albo w uchu to nieprzyjemne zaskoczenie i dokładnie ono zostaje zwierzęciu w pamięci na resztę kuracji. Preparat ma być letni, nie ciepły — nie podgrzewaj go pod gorącą wodą ani na kaloryferze.

Sprawdź dwie daty, nie jedną: termin ważności i dzień otwarcia butelki. Preparaty do oczu i uszu mają zwykle krótki termin przydatności po otwarciu, podany w ulotce — a nikt go nie pamięta miesiąc później. Zapisz markerem na etykiecie dzień, w którym pierwszy raz odkręciłeś zakrętkę.

Jak zakroplić psu oko krok po kroku

Krople do oka podaje się do worka spojówkowego — kieszonki, która powstaje po odchyleniu dolnej powieki — a nie prosto na środek gałki. Krótki, pewny ruch jest tu dla zwierzęcia łagodniejszy niż ostrożne celowanie przez pół minuty.

1. Podejdź od boku i lekko od tyłu. Dłoń nadlatująca nad oczami z przodu wygląda dla psa jak zagrożenie i uruchamia odruch cofnięcia głowy. Kucnij albo usiądź obok psa, po jednej z jego stron.
2. Oprzyj dłoń z butelką o głowę psa. Nadgarstek i palce spoczywają na czole albo na kości policzkowej. Dzięki temu, gdy pies poruszy głową, butelka poruszy się razem z nią — to najważniejszy element całej techniki.
3. Unieś pysk minimalnie do góry. Drugą dłonią skieruj nos lekko ku sufitowi, bez odchylania głowy do oporu.
4. Odchyl kciukiem dolną powiekę. Powstaje mała kieszonka — to do niej trafia lek.
5. Podaj lek, nie dotykając końcówką niczego. Trzymaj butelkę kilka centymetrów nad okiem. Kontakt końcówki z okiem, powieką albo sierścią zanieczyszcza preparat, a przy szarpnięciu głową grozi zranieniem oka.
6. Pozwól psu zamknąć oko. Puść powiekę i odsuń dłoń — mrugnięcie rozprowadza lek po całej powierzchni lepiej niż jakikolwiek ruch z Twojej strony.
7. Nagrodź natychmiast. Przysmak w ciągu kilku sekund decyduje o tym, jak wygląda jutrzejsza próba.

Nie przecieraj oka zaraz po podaniu. Jeśli część płynu spłynęła na sierść pod okiem, osusz ją gazikiem — samego oka nie dotykasz.

Czy u kota robi się to inaczej?

Technika jest ta sama — różnica leży w czasie i w ustawieniu. Kot nie zniechęca się do leku, tylko do sytuacji, więc obowiązuje zasada jednej spokojnej próby na sesję: druga tego samego wieczoru wypada gorzej od pierwszej.

Kotu odbierz drogę ucieczki do tyłu, zamiast go trzymać: postaw go na blacie tyłem do siebie, tak żeby opierał się o Twój brzuch. Ustawienie kota do zabiegów i owijanie go w ręcznik opisuje szczegółowo poradnik o tym, jak podać tabletkę psu i kotu — te same chwyty działają przy kroplach. Dłoń opiera się o głowę tak samo jak u psa, tylko wszystko dzieje się szybciej.

Jak podać krople do ucha psu i kotu?

Preparat do ucha ma trafić do kanału słuchowego, a nie na małżowinę. Przewód słuchowy psa i kota nie jest prostą rurką — biegnie w dół, a potem zagina się prawie pod kątem prostym — więc lek rozprowadza się dopiero po masażu.

1. Unieś małżowinę do góry. Delikatnie odchyl ją i przytrzymaj — wyprostowuje to wejście do kanału i pokazuje, gdzie celujesz.
2. Wsuń końcówkę tylko na tyle, żeby preparat trafił do kanału. Nie głębiej. Jeśli lekarz albo ulotka podają inaczej, obowiązuje ich wskazanie, nie Twoje wyczucie.
3. Podaj dokładnie tyle, ile zalecił lekarz. Ilość i częstotliwość są częścią zalecenia, tak samo jak sam preparat.
4. Masuj nasadę ucha przez kilka sekund. Usłyszysz charakterystyczny mlaszczący dźwięk — to znak, że płyn rozchodzi się w zagiętym kanale i dociera tam, gdzie ma zadziałać.
5. Pozwól zwierzęciu potrząsnąć głową. To część zabiegu, a nie jego zepsucie. Odsuń się i po prostu poczekaj.
6. Wytrzyj nadmiar z małżowiny. Owiń palec gazikiem i zbierz to, co widzisz — małżowinę i samo wejście. Palec sam wyznacza granicę: dalej niż on nie sięgasz niczym.

Czy trzeba wyczyścić ucho przed podaniem leku?

To pytanie do lekarza, nie decyzja podejmowana w domu. Przy uszkodzonej błonie bębenkowej płyn wlany do kanału może zaszkodzić, a z zewnątrz nie sposób ocenić, czy błona jest cała — widać to dopiero w badaniu otoskopem.

Dlatego przy uchu w trakcie leczenia obowiązuje prosta reguła: podajesz to, co przepisał lekarz, w kolejności, którą podał. Jeśli czyszczenie jest częścią zalecenia, lekarz powie też czym i jak długo przed podaniem leku. Jeśli o tym nie było mowy — zadzwoń i zapytaj, zamiast dokładać cokolwiek od siebie.

Rutynowa higiena zdrowego ucha i oka to zupełnie osobna sprawa: robi się ją między kuracjami, nie w ich trakcie, innymi preparatami i z innego powodu. Opisuje ją poradnik o tym, jak czyścić psu uszy i oczy, a akcesoria do niej mieści kategoria pielęgnacja oczu i uszu psa.

Osobną postacią są też krople nakładane na skórę karku — nie trafiają ani do ucha, ani do pyska i podaje się je zupełnie inaczej; przy profilaktyce opisuje to poradnik o tym, jak często odrobaczać psa i kota.

Jak podać lek w płynie doustnie strzykawką?

Lek w płynie — zawiesinę, syrop albo roztwór — podaje się strzykawką bez igły, w kąt pyska, między zęby a policzek. Nie musisz w tym celu otwierać zwierzęciu pyska ani rozwierać szczęk.

1. Przygotuj odmierzoną porcję. Jeśli ulotka każe wstrząsnąć butelką przed użyciem, zrób to przed nabraniem płynu, nie po.
2. Zostaw głowę w naturalnym położeniu. Pysk trzymaj poziomo albo z nosem uniesionym minimalnie. Mocno odchylona głowa to najprostsza droga do zachłyśnięcia.
3. Wsuń końcówkę w kąt pyska, między zęby a policzek. Powstaje tam naturalna kieszonka, z której płyn spływa na język sam.
4. Podawaj małymi porcjami. Kilka mniejszych zamiast jednej dużej — nigdy prosto w gardło.
5. Między porcjami daj przełknąć. Zobaczysz ruch gardła albo krótkie oblizanie nosa; dopiero wtedy podajesz kolejną.
6. Zakończ nagrodą. U kota sprawdza się liźnięcie pasty, u psa miękki przysmak.

Do odmierzania wystarczy zwykła strzykawka bez igły z podziałką — na przykład strzykawka do karmienia szczeniąt i kociąt. Jeśli lek został wydany z własną miarką, używaj jej: tylko ona jest wyskalowana pod ten preparat. Pozostałe akcesoria do podawania leków mieszczą kategorie pomoc przy podawaniu leków dla psa i pomoc przy podawaniu leków dla kota.

Kilka preparatów do jednego oka — w jakiej kolejności?

Jeśli do tego samego oka trafia więcej niż jeden preparat, zapytaj lekarza o kolejność i o odstęp między nimi. Podane jeden po drugim po prostu się wypłukują: druga kropla spływa razem z pierwszą, zanim ta zdąży zadziałać.

Zasada, którą usłyszysz w lecznicy, brzmi zwykle tak: między preparatami robi się przerwę, a maść albo żel idzie jako ostatni, bo zostaje na powierzchni oka dłużej niż płyn. Konkretny odstęp podaje lekarz — zapisz go na opakowaniu razem z porami podania.

Higiena preparatu — o czym łatwo zapomnieć

Nie dotykaj końcówki butelki palcami i nie odkładaj otwartej zakrętki na blat — to najprostsza droga, żeby przenieść bakterie do preparatu, który za chwilę trafi do chorego oka. Zakręcaj butelkę zaraz po podaniu i przechowuj ją tak, jak mówi ulotka: część preparatów wymaga lodówki, część chłodu i ciemności.

Nie używaj jednej butelki u dwóch zwierząt bez pytania lekarza. Tą samą końcówką przenosisz zakażenie z chorego oka na zdrowe i z jednego zwierzęcia na drugie. Z tego samego powodu nie sięgaj po resztki z poprzedniej kuracji ani po preparat przepisany innemu zwierzęciu — nawet jeśli objawy wyglądają tak samo.

Nie sięgaj też po preparaty dla ludzi: krople do oczu, płyny do uszu ani syropy z domowej apteczki. To, co u człowieka jest neutralne, u psa bywa drażniące, a u kota — toksyczne.

Co zrobić, gdy podanie leku po prostu się nie udaje?

Nie walcz do skutku. Zwierzę, które raz przegrało siłowanie o własną głowę, następnym razem ucieka na sam widok butelki — i tracisz nie jedną dawkę, tylko całą kurację.

Zadzwoń do lecznicy i powiedz wprost, ile prób było i na czym się kończyły. Zapytaj, czy ten sam lek występuje w innej postaci i czy dawkę można podać w gabinecie — kuracja przerwana w połowie kosztuje więcej niż kilka dodatkowych wizyt.

Przy okazji zwykłej wizyty poproś, żeby ktoś pokazał Ci chwyt na Twoim zwierzęciu — kilka minut z technikiem weterynarii daje więcej niż dziesięć opisów. Co jeszcze warto załatwić w gabinecie, zbiera poradnik o tym, jak przygotować pierwszą wizytę u weterynarza.

Jak przyzwyczaić psa i kota do dotykania oczu i uszu?

Najwięcej zyskujesz wtedy, gdy nic nie trzeba podawać. Jeśli jedyny kontakt Twojej dłoni z uchem zwierzęcia to kuracja, każde podanie zaczyna się od nieufności.

• Dotknij ucha i od razu odsuń rękę, potem przysmak. Kilka takich powtórzeń w tygodniu wystarczy.
• Unieś małżowinę na sekundę i nagrodź, zanim zwierzę zdąży się zastanowić.
• Oprzyj zakręconą butelkę o głowę tak, jak przy podaniu — i nic nie podawaj.
• Przećwicz strzykawkę z odrobiną wody albo płynnego przysmaku, żeby jej widok nie zapowiadał niczego złego.

Do takich sesji potrzebna jest nagroda, którą zwierzę zjada w sekundę i o którą naprawdę mu chodzi. U kota sprawdzają się kremowe pasty w saszetce, na przykład Inaba Churu z kurczakiem i pozostałe pasty dla kota; u psa miękkie kosteczki w rodzaju Woolf Soft Chunkies z łososiem albo inne przysmaki treningowe, które połyka bez gryzienia.

Sesja ma się kończyć, zanim zwierzę zacznie się wiercić: trzy sekundy zakończone przysmakiem budują współpracę, trzydzieści zakończonych wyszarpnięciem psuje ją na tygodnie.

Co zapamiętać

• Do oka podchodzisz od boku i lekko od tyłu, opierasz dłoń o głowę, odchylasz dolną powiekę i zakraplasz do worka spojówkowego — bez dotykania końcówką oka i sierści.
• Po kroplach do ucha masujesz jego nasadę kilka sekund, pozwalasz zwierzęciu otrząsnąć głową i wycierasz wyłącznie to, co widzisz. Patyczek higieniczny nie wchodzi do ucha nigdy.
• Lek w płynie podajesz strzykawką bez igły w kąt pyska, małymi porcjami, z głową w naturalnym położeniu — nigdy strumieniem w gardło.
• O czyszczeniu ucha przed podaniem leku i o odstępie między dwoma preparatami decyduje lekarz, nie Ty.
• Nie dotykasz końcówki butelki, nie dzielisz jej między zwierzęta i nie sięgasz po preparaty dla ludzi.
• Gdy podanie się nie udaje — telefon do lecznicy i pytanie o inną postać leku, a nie kolejna próba na siłę.

Następny krok: przy najbliższym odbiorze preparatu zadaj w lecznicy trzy pytania — ile podawać, jak długo po otwarciu butelka nadaje się do użycia i czy przed podaniem trzeba cokolwiek przemyć. Odpowiedzi zapisz markerem na opakowaniu.