Mops — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Mops należy do małych ras — na tle maltańczyka, shih tzu czy jamnika opisujemy go w przeglądzie małe rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Mops — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 — psy do towarzystwa (sekcja małych molosów)
Pochodzenie	Chiny; rasę rozwinięto w Europie
Wielkość	mała rasa (do 10 kg)
Masa (orientacyjnie)	ok. 6–8 kg (psy i suki podobnie)
Długość życia (orientacyjnie)	12–15 lat
Sierść i pielęgnacja	niska–średnia — krótka, ale gęsta i sporo linieje — czesanie 1–2 razy w tygodniu, do tego regularne czyszczenie fałdu nad nosem
Aktywność	niska–średnia — kilka spokojnych spacerów dziennie; w upał tylko rano i wieczorem
Na pierwszego psa?	raczej tak — łagodny i łatwy w obyciu, ale wymaga uważnej opieki nad oddechem, oczami i wagą
Do mieszkania w bloku?	tak — mały i spokojny; ważne, żeby w mieszkaniu latem nie było gorąco
Do domu z dziećmi?	tak — cierpliwy i towarzyski; dorosły pilnuje, żeby zabawa nie zmęczyła psa

Jak wygląda mops? Umaszczenie i typy

Mops to mały, krępy pies o kwadratowej sylwetce, okrągłej głowie i bardzo krótkim pysku. Ma zmarszczki na czole, fałd skóry nad nosem, duże ciemne oczy, małe opadające uszy i ogon zakręcony w obwarzanek, ułożony na biodrze. Sierść jest krótka, gładka i lśniąca, ale gęsta — dlatego mops linieje więcej, niż można by się spodziewać.

Wzorzec rasy dopuszcza umaszczenie płowe (beżowe), morelowe i srebrne — zawsze z czarną maską i czarnymi uszami — oraz jednolicie czarne. Ogłoszenia z „rzadkimi kolorami” (białe, niebieskie, pręgowane) to sygnał ostrzegawczy: takich mopsów nie ma we wzorcu, a za „rzadkością” zwykle stoi przypadkowe krycie.

Coraz częściej spotkasz też tzw. mopsa retro z dłuższym pyskiem. To nie odmiana rasy uznana przez FCI, tylko krzyżówka mopsa z innymi rasami — dłuższy pysk może ułatwiać oddychanie, ale wygląd i zdrowie zależą od rodziców i nie ma tu żadnej gwarancji.

Mops — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Mops powstał wyłącznie jako pies do towarzystwa i to widać: jest łagodny, towarzyski, przywiązany do domowników i pełen humoru. Rzadko szczeka bez powodu, lubi drzemki na kanapie i chodzi za opiekunem z pokoju do pokoju. Bywa uparty w nauce, a jest wyjątkowo łakomy.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo mops jest dobrym wyborem: dla osoby albo rodziny w mieszkaniu, dla seniora, który chce spokojnego towarzysza na krótsze spacery, dla domu, w którym ktoś jest przez większość dnia.

Dla kogo nie: dla kogoś, kto szuka partnera do biegania, roweru czy górskich wędrówek; dla domu, w którym latem jest bardzo gorąco; dla osoby, która chce psa „bez kosztów” — mops częściej niż wiele ras potrzebuje wizyt u lekarza. Źle znosi też wielogodzinną samotność — jak przygotować psa do zostawania samemu, opisuje tekst lęk separacyjny u psa.

Pielęgnacja mopsa: sierść, fałd nad nosem, oczy i pazury

Sierść mopsa wyczesuj 1–2 razy w tygodniu, w czasie linienia częściej. Do krótkiej, gęstej okrywy najlepiej sprawdza się rękawica albo gumowa szczotka dla psa, np. Trixie rękawica do wyczesywania dla psa — zbiera martwy włos i przy okazji masuje skórę.

• Fałd nad nosem — w nim zbiera się wilgoć i brud, a skóra łatwo się odparza. Kilka razy w tygodniu przetrzyj go delikatną chusteczką, np. Barry King chusteczki pielęgnacyjne, i dokładnie osusz. Zaczerwienienie, wilgoć albo nieprzyjemny zapach to powód do wizyty.
• Oczy są duże i wysunięte, więc łatwo je podrażnić albo zranić. Przecieraj kąciki codziennie, a każde mrużenie, łzawienie czy zmętnienie oka pokaż lekarzowi tego samego dnia. Jak bezpiecznie czyścić okolice oczu, opisuje poradnik o czyszczeniu uszu i oczu psa.
• Kąpiel — rzadko, zwykle co kilka tygodni albo gdy pies się ubrudzi; po kąpieli osusz fałdy i zmarszczki.
• Pazury i zęby. Mops mało chodzi po twardym, więc pazury trzeba regularnie skracać. Zęby w krótkiej szczęce stoją ciasno, dlatego warto je czyścić kilka razy w tygodniu.

Czym karmić mopsa?

Mops je wszystko i zawsze — nadwaga to w tej rasie jeden z najczęstszych problemów, a każdy zbędny kilogram dodatkowo utrudnia oddychanie i obciąża kręgosłup. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras małych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy małe”). Jeśli mops ma skłonność do tycia, sprawdzi się karma o obniżonej kaloryczności, np. Happy Dog Fit&Vital Mini Light. Porcję licz według masy, nie według apetytu — pomoże ile karmy dziennie dla psa — a smakołyki odejmuj od dziennej porcji.

Szczeniak mopsa powinien dostawać karmę dla szczeniąt małych ras, np. PRO PLAN Small & Mini Puppy, kilka razy dziennie w małych porcjach — więcej w poradniku czym karmić szczeniaka. Raz w miesiącu sprawdź kondycję: żebra mają być wyczuwalne pod palcami, a talia widoczna z góry.

Ile ruchu potrzebuje mops? Wychowanie i zajęcia

Mopsowi wystarczą orientacyjnie 2–3 spokojne spacery dziennie, łącznie około godziny, w tempie, w którym pies swobodnie oddycha. Lepiej kilka krótszych wyjść niż jeden długi marsz. Zamiast biegania daj mu zajęcie dla nosa — spacer węchowy albo szukanie smakołyków w domu męczy głowę, a nie płuca.

• Szelki zamiast obroży. Obroża uciska szyję i tchawicę, a mops i tak oddycha z wysiłkiem. Wybierz szelki dla psa, które nie uciskają gardła, np. Trixie Premium Touring.
• Upał. Latem wychodź rano i wieczorem, w cieniu, z wodą. W domu przyda się chłodne miejsce do leżenia — kafelki albo mata chłodząca dla psa.
• Podróże. Nigdy nie zostawiaj mopsa w nagrzanym samochodzie, nawet na chwilę — zasady opisuje jak przewozić psa w samochodzie.

Mops chętnie się uczy, jeśli nagrodą jest jedzenie — ale bywa uparty, więc ćwicz krótko, kilka minut, i kończ sukcesem. Od szczeniaka ucz go spokojnego zostawania samemu i dotykania pyska, oczu i łap — przy tej rasie zabiegów pielęgnacyjnych jest dużo.

Zdrowie mopsa — na co uważać

Mops ma krótki pysk (to rasa brachycefaliczna), więc gorzej oddaje ciepło i szybciej męczy się przy wysiłku. W upał wychodź rano i wieczorem, na spacer zakładaj szelki zamiast obroży, a głośne chrapanie, świszczący oddech czy omdlenia przy wysiłku omów z lekarzem weterynarii — to nie jest „urok rasy”. Objawy przegrzania opisuje poradnik o przegrzaniu psa.

Oprócz oddychania warto znać kilka innych predyspozycji rasy:

• Drogi oddechowe. U części mopsów nozdrza są wąskie, a podniebienie miękkie zbyt długie — pies chrapie, męczy się po krótkim wysiłku i gorzej śpi. To, czy potrzebne jest leczenie, ocenia lekarz weterynarii. Napady głośnego „wciągania” powietrza nosem bywają tzw. kaszlem wstecznym — co to jest, opisuje kaszel wsteczny u psa.
• Oczy. Wysunięte gałki oczne łatwo ulegają urazom rogówki, a przy silnym uderzeniu albo szarpnięciu oko może przemieścić się z oczodołu — to stan nagły.
• Skóra. Fałdy i zmarszczki sprzyjają odparzeniom i zapaleniom skóry.
• Kręgosłup. W rasie zdarzają się wady budowy kręgów. Chwiejny chód, osłabienie albo powłóczenie tylnymi łapami to powód do pilnej wizyty.

Jak kupić albo adoptować mopsa odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: ocena wydolności oddechowej (część klubów rasy robi test marszowy na wyznaczonym dystansie), badanie oczu, prześwietlenie kręgosłupa, ocena stawów kolanowych.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Posłuchaj, jak oddychają rodzice. Po krótkim spacerze dorosły mops nie powinien świszczeć, charczeć ani walczyć o powietrze. Dobry hodowca chętnie to pokaże.
2. Obejrzyj nozdrza i oczy. Szersze, otwarte nozdrza i oczy bez łzawienia to dobry znak u rodziców i szczeniąt.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna i wyniki badań rodziców.
4. Przygotuj dom. Szelki, legowisko w chłodnym miejscu i małe miski kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do mopsa

• Buldog francuski — równie towarzyski i krótkopyski, ale większy, cięższy i bardziej skory do zabawy; ma stojące uszy.
• Shih tzu — podobnie spokojny pies do mieszkania, z krótkim pyskiem, ale z długą sierścią, która wymaga codziennego czesania albo strzyżenia.
• Cavalier king charles spaniel — łagodny pies rodzinny o nieco dłuższym pysku; więcej ruchu i czesania, inne problemy zdrowotne (serce).

Mops — co zapamiętać

• Mops to łagodny, towarzyski pies do mieszkania, który potrzebuje bliskości ludzi bardziej niż długich spacerów.
• Krótki pysk oznacza wrażliwość na upał i wysiłek: spacery w chłodzie, szelki zamiast obroży, nigdy pies w nagrzanym aucie.
• Pilnuj wagi — nadwaga u mopsa utrudnia oddychanie.
• Codziennie zerknij na oczy, a fałd nad nosem regularnie czyść i osuszaj.
• Kupując szczeniaka, pytaj o oddech i badania rodziców — to ważniejsze niż kolor.

Następny krok: jeśli mops pasuje do Twojego domu, poszukaj hodowli, w której zobaczysz rodziców na spacerze — i posłuchasz, jak oddychają.