Buldog francuski — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Buldog francuski leży na granicy małych i średnich ras, dlatego opisujemy go w dwóch przeglądach: małe rasy psów i średnie rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Buldog francuski — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 — psy do towarzystwa (sekcja małych molosów)
Pochodzenie	Francja, XIX wiek
Wielkość	mała–średnia rasa (na granicy filtrów sklepu: rasy małe do 10 kg i rasy średnie 10–25 kg) — karmę i akcesoria dobieraj do masy swojego psa
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 9–14 kg, suki ok. 8–13 kg
Wysokość w kłębie	psy 27–35 cm, suki 24–32 cm
Długość życia (orientacyjnie)	9–12 lat
Sierść i pielęgnacja	niska — krótka i gładka — wyczesywanie raz w tygodniu; do tego regularne czyszczenie fałdów i uszu
Aktywność	średnia — chętny do zabawy, ale bez biegania i długich marszów; w upał tylko rano i wieczorem
Na pierwszego psa?	raczej tak — pogodny i łatwy w obyciu, ale wymaga uważnej opieki nad oddechem, skórą i kręgosłupem
Do mieszkania w bloku?	tak — mało szczeka i nie potrzebuje dużo miejsca; latem w mieszkaniu nie może być gorąco
Do domu z dziećmi?	tak — lubi zabawę i jest mocno zbudowany; szybko się męczy, więc przerwy pilnuje dorosły

Jak wygląda buldog francuski? Umaszczenie i kolory spoza wzorca

Buldog francuski to mały, zwarty i muskularny pies o szerokiej, kwadratowej głowie, bardzo krótkim pysku i dużych, stojących uszach — szerokich u nasady i zaokrąglonych na końcach, nazywanych nietoperzowymi. Ma szeroką klatkę piersiową, fałd skóry nad nosem i naturalnie krótki ogon. Sierść jest krótka, gładka i przylegająca.

Wzorzec rasy dopuszcza umaszczenie płowe (od jasnobeżowego po rudawe) i pręgowane — z białymi łatami albo bez nich. Buldogi „niebieskie”, czekoladowe, liliowe, merle albo długowłose to kolory i odmiany spoza wzorca, często reklamowane jako „rzadkie” i droższe. Za taką ofertą zwykle stoi pseudohodowla, a umaszczenie merle bywa wiązane z wadami słuchu i wzroku.

Buldog francuski — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Buldog francuski jest pogodny, towarzyski i bardzo przywiązany do ludzi. Lubi zabawę i bywa domowym komikiem, a przy tym niewiele szczeka i dobrze odnajduje się w mieszkaniu. Potrafi być uparty, ale szybko łapie, za co dostaje nagrodę.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo buldog francuski jest dobrym wyborem: dla rodziny albo pary w mieszkaniu, dla osób, które chcą psa do zabawy i krótszych spacerów, dla domu, w którym pies nie zostaje sam na cały dzień.

Dla kogo nie: dla osób, które szukają psa do biegania, roweru albo górskich tras; dla domu bez chłodnego miejsca w upały; dla właściciela, który spędza lato nad wodą i liczy, że pies będzie pływał; dla kogoś, kto nie jest gotów na częstsze wizyty u lekarza weterynarii.

Pielęgnacja buldoga francuskiego: sierść, fałdy, uszy i pazury

Krótką sierść wyczesuj raz w tygodniu, w czasie linienia dwa razy. Wystarczy gumowa rękawica albo miękka szczotka dla psa, np. Trixie gumowa rękawica do wyczesywania. Ważniejsza od sierści jest skóra — buldogi mają ją wrażliwą.

• Fałd nad nosem i okolice ogona. Kilka razy w tygodniu przetrzyj fałdy delikatną chusteczką, np. Barry King chusteczki pielęgnacyjne, i dokładnie osusz. U części psów ogon jest osadzony w zagłębieniu skóry — tam też zbiera się wilgoć.
• Uszy są duże i otwarte, więc łapią kurz. Raz w tygodniu przetrzyj widoczną część małżowiny; niczego nie wkładaj w przewód słuchowy.
• Kąpiel — rzadko, łagodnym szamponem i z dokładnym osuszeniem fałdów. Swędzenie, wylizywanie łap i zaczerwieniona skóra to powód do wizyty — przy alergiach pomoże tekst atopowe zapalenie skóry u psa.
• Pazury i zęby. Pazury skracaj, gdy stukają o podłogę, a zęby w krótkiej, ciasnej szczęce czyść kilka razy w tygodniu.

Czym karmić buldoga francuskiego?

Buldog francuski chętnie je i łatwo tyje, a nadwaga dodatkowo utrudnia mu oddychanie i obciąża kręgosłup. Ponieważ to rasa z pogranicza, suchą karmę dla psa wybieraj według masy własnego psa: suka ważąca 8–9 kg skorzysta z karm dla ras małych, a pies ważący 12–14 kg — z karm dla ras średnich (filtr „Wielkość psa”), np. Brit Premium by Nature Adult Medium. Porcję licz według masy i ruchu — pomoże ile karmy dziennie dla psa.

Szczeniak potrzebuje karmy dla szczeniąt, podawanej kilka razy dziennie w małych porcjach, np. Eukanuba Puppy Small & Medium Breed Lamb & Rice — szczegóły w poradniku czym karmić szczeniaka. Buldogi jedzą łapczywie i połykają przy tym powietrze, co sprzyja gazom; pomaga spokojne miejsce do jedzenia i podział porcji na mniejsze części. Kondycję sprawdzaj dłonią: żebra mają być wyczuwalne.

Ile ruchu potrzebuje buldog francuski? Wychowanie i zajęcia

Buldogowi wystarczą orientacyjnie 2–3 spacery dziennie, łącznie około godziny, plus krótkie zabawy w domu: przeciąganie liny, szukanie smakołyków, nauka sztuczek. Tempo dyktuje oddech psa — gdy zaczyna ciężko dyszeć, robisz przerwę w cieniu. Bieganie przy rowerze i długie biegi odpadają.

• Szelki zamiast obroży. Wybierz szelki dla psa, które nie uciskają szyi, np. Trixie Comfort Soft Touring — przy szerokiej klatce buldoga zmierz obwód, zanim zamówisz.
• Upał. Latem spacery tylko rano i wieczorem, a w domu chłodne miejsce do leżenia — kafelki albo mata chłodząca dla psa.
• Woda. Ciężki przód i krótki pysk sprawiają, że większość buldogów pływa słabo albo wcale. Nad wodą pies chodzi w kamizelce asekuracyjnej, np. Trixie Kamizelka Ratunkowa, i pod stałą kontrolą — zasady opisuje pies nad wodą.

W wychowaniu najlepiej działa nagroda i krótkie sesje. Od szczeniaka ucz buldoga spokojnego zostawania samemu i dotykania uszu, fałdów i łap. Unikaj zabaw ze skokami z kanapy i schodów — kręgosłup tej rasy jest wrażliwy.

Zdrowie buldoga francuskiego — na co uważać

Buldog francuski ma krótki pysk (to rasa brachycefaliczna), więc gorzej oddaje ciepło i szybciej męczy się przy wysiłku. W upał wychodź rano i wieczorem, na spacer zakładaj szelki zamiast obroży, a głośne chrapanie, świszczący oddech czy omdlenia przy wysiłku omów z lekarzem weterynarii — to nie jest „urok rasy”. Objawy przegrzania opisuje poradnik o przegrzaniu psa.

• Drogi oddechowe. Wąskie nozdrza i zbyt długie podniebienie miękkie u części psów utrudniają oddychanie — pies chrapie, szybko się męczy, gorzej śpi. Czy potrzebne jest leczenie, ocenia lekarz weterynarii. Napady głośnego „wciągania” powietrza nosem bywają tzw. kaszlem wstecznym — więcej w tekście kaszel wsteczny u psa.
• Kręgosłup. W rasie zdarzają się wady budowy kręgów i choroby krążków międzykręgowych. Nagły ból pleców (pies stoi zgarbiony, piszczy przy podnoszeniu), chwiejny chód albo powłóczenie łapami to powód do pilnej wizyty.
• Skóra i uszy. Buldogi częściej mają alergie, zapalenia skóry w fałdach i zapalenia uszu.
• Oczy. Wysunięte oczy łatwo zranić; czerwona grudka w kąciku oka albo mrużenie wymagają wizyty.

Według tabeli w poradniku ile żyje pies buldog francuski żyje orientacyjnie 9–12 lat — od zdrowia dróg oddechowych i wagi zależy więcej niż w wielu innych rasach.

Jak kupić albo adoptować buldoga francuskiego odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: ocena wydolności oddechowej (część klubów rasy robi test marszowy na wyznaczonym dystansie), prześwietlenie kręgosłupa, badanie oczu.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla. Buldog francuski to jedna z ras najczęściej rozmnażanych w pseudohodowlach — także dlatego, że krycie i poród w tej rasie często wymagają pomocy lekarza, a ktoś, kto na nich oszczędza, oszczędza na zdrowiu suki i szczeniąt.

1. Posłuchaj, jak oddychają rodzice. Po krótkim spacerze dorosły buldog nie powinien świszczeć ani walczyć o powietrze.
2. Omijaj „rzadkie kolory”. Niebieski, liliowy, merle czy długowłosy „fluffy” to umaszczenia i odmiany spoza wzorca — dopłacasz do wyglądu, nie do zdrowia.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia ze szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna i wyniki badań rodziców.
4. Przygotuj dom. Szelki, legowisko w chłodnym miejscu i bramkę na schody kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do buldoga francuskiego

• Mops — równie towarzyski i krótkopyski, ale mniejszy, spokojniejszy i bardziej „kanapowy”; ma opadające uszy i zakręcony ogon.
• Shih tzu — spokojny pies do mieszkania z krótkim pyskiem, ale z długą sierścią, która wymaga czesania albo strzyżenia.
• Cavalier king charles spaniel — łagodny pies rodzinny o dłuższym pysku i jedwabistej sierści; więcej ruchu i czesania.

Buldog francuski — co zapamiętać

• Buldog francuski to pogodny, towarzyski pies do mieszkania, który lubi zabawę, ale nie wysiłek.
• Krótki pysk oznacza wrażliwość na upał: spacery w chłodzie, szelki zamiast obroży, nad wodą tylko w kamizelce.
• Rasa łatwo tyje, a ma wrażliwy kręgosłup — pilnuj wagi i unikaj skoków.
• Fałdy i uszy czyść regularnie, skórę obserwuj — alergie są w tej rasie częste.
• Omijaj „rzadkie kolory” i pytaj hodowcę o oddech i badania rodziców.

Następny krok: jeśli buldog pasuje do Twojego domu, zaplanuj chłodne miejsce do leżenia i poszukaj hodowli, w której zobaczysz rodziców na spacerze.