
Mutacja MDR1 u psa: co oznacza wynik testu
MDR1 u psa to gen, którego wadliwa odmiana sprawia, że niektóre leki i środki przeciwpasożytnicze przenikają do mózgu i działają na psa dużo silniej. Mutację mają najczęściej collie, owczarki australijskie i szetlandzkie oraz ich mieszańce. Test robi się raz w życiu, a jego wynik (N/N, N/mut albo mut/mut) trzeba przekazać każdemu lekarzowi, który leczy psa.
Co to jest mutacja MDR1 u psa?
MDR1 u psa to gen, którego wadliwa odmiana sprawia, że niektóre leki i środki przeciwpasożytnicze przenikają do mózgu i działają na psa dużo silniej niż na innych psów. U zdrowego psa gen MDR1 odpowiada za białko, które działa jak strażnik: wypompowuje część substancji z mózgu z powrotem do krwi. U psa z mutacją strażnik działa słabo albo wcale, więc substancja, którą inny pies znosi bez kłopotu, może u niego wywołać ciężkie objawy nerwowe.
Mutacja nie jest chorobą i nie daje żadnych objawów na co dzień. Pies z MDR1 żyje normalnie: liczy się tylko to, żeby każdy lekarz, który go leczy, wiedział o wyniku. Dlatego w kartach ras piszemy krótko, że to mutacja genu MDR1, przez którą niektóre leki działają na psa silniej, i radzimy: powiedz o nim lekarzowi przed każdym leczeniem.
Które rasy mają mutację MDR1?
Mutacja występuje najczęściej u psów pasterskich z rodziny collie i ras z nimi spokrewnionych:
- collie długowłosy i krótkowłosy (w tej rasie mutację ma bardzo duża część psów),
- owczarek australijski i owczarek szetlandzki,
- biały owczarek szwajcarski, whippet długowłosy, bobtail,
- border collie (rzadziej),
- mieszańce tych ras, także psy, których przodków nie znasz.
Pojedyncze przypadki opisano też u owczarków niemieckich i innych ras. Jeśli Twój pies wygląda na mieszańca owczarka, a nie znasz jego rodziców, test warto zrobić przed pierwszym poważniejszym leczeniem. U owczarków australijskich i collie o umaszczeniu merle test MDR1 to osobne badanie, bo kolor sierści nic o nim nie mówi (więcej w tekście umaszczenie merle u psa).
MDR1 u psa: jak czytać wynik testu?
Test robi się raz w życiu, z wymazu z policzka albo z próbki krwi, którą pobiera lekarz i wysyła do laboratorium genetycznego. Wynik ma jedną z trzech postaci. Laboratoria zapisują je różnie, ale sens jest ten sam:
| Wynik | Co oznacza | Co robisz |
|---|---|---|
| Wolny od mutacji (N/N, „normal/normal”) | pies ma dwie prawidłowe kopie genu | nic szczególnego; wynik przyda się hodowcy i przyszłym lekarzom |
| Nosiciel (N/mut, „normal/mutant”) | jedna kopia prawidłowa, jedna z mutacją | pies może źle reagować na część leków, zwłaszcza w wyższych dawkach, więc lekarz musi o tym wiedzieć |
| Mutacja w dwóch kopiach (mut/mut, „mutant/mutant”) | obie kopie z mutacją | pies jest najbardziej wrażliwy: każdy lek i preparat przeciwpasożytniczy tylko po rozmowie z lekarzem |
Test DNA rodziców albo szczeniaka powie, czy pies ją ma. Wynik zawsze przekaż lekarzowi weterynarii. Najlepiej poproś, żeby lecznica wpisała go do karty psa, a sam zapisz go w książeczce zdrowia.

Jakie leki są ryzykowne dla psa z MDR1?
Lista substancji, które u psów z mutacją działają silniej, jest długa i zmienia się wraz z badaniami. Prowadzą ją laboratoria i lekarze weterynarii, a nie opiekun. W ogólnym zarysie dotyczy:
- części środków przeciwpasożytniczych: niektóre z nich bywają bezpieczne w dawkach stosowanych na co dzień, a groźne w dawkach używanych przy leczeniu ciężkich zarażeń,
- niektórych leków przeciwbiegunkowych, także takich, które ludzie mają w domowej apteczce,
- części leków uspokajających, przeciwbólowych, przeciwwymiotnych i przeciwnowotworowych.
Nie znaczy to, że psa z MDR1 nie da się leczyć ani chronić przed pasożytami. Lekarz dobiera wtedy preparat i dawkę z uwzględnieniem wyniku. Nie podawaj psu ani kotu żadnych leków dla ludzi, także popularnych tabletek przeciwbólowych i przeciwgorączkowych z domowej apteczki. Część z nich nawet w małej ilości uszkadza wątrobę, nerki albo żołądek, a dla kota bywa śmiertelna. O każdym leku i jego dawce decyduje lekarz weterynarii.
Preparaty dla dużych zwierząt Nigdy nie podawaj psu preparatów przeznaczonych dla koni, bydła czy owiec, nawet „w małej ilości”. Na spacerach przy stajniach i pastwiskach pilnuj, żeby pies nie zjadał odchodów zwierząt gospodarskich, bo po odrobaczeniu mogą zawierać środki przeciwpasożytnicze.
Objawy zatrucia u psa z mutacją MDR1
Objawy pojawiają się zwykle w ciągu kilku do kilkunastu godzin po podaniu leku albo zjedzeniu substancji. Wszystkie wymagają wyjazdu do lecznicy od razu:
- ślinotok, wymioty,
- rozszerzone źrenice, pies wygląda, jakby nie widział,
- chwiejny chód, drżenie mięśni, dezorientacja,
- nadmierna senność, pies nie reaguje na wołanie,
- drgawki, utrata przytomności.
Zabierz ze sobą opakowanie albo ulotkę preparatu i powiedz od progu, że pies ma mutację MDR1. Co robić w pierwszych minutach po zjedzeniu czegoś trującego, opisuje poradnik zatrucie u psa.

Pies z MDR1 na co dzień: krok po kroku
- Zapisz wynik w kilku miejscach. W książeczce zdrowia, w karcie psa w lecznicy i w telefonie. Dobrym pomysłem jest też karteczka w portfelu i informacja na adresówce obok numeru telefonu. To przyda się, gdy pies zgubi się albo trafi do obcej lecznicy.
- Mów o nim każdemu lekarzowi. Także w lecznicy całodobowej, u specjalisty i przed zabiegiem w znieczuleniu.
- Ochronę przed pasożytami uzgodnij z lekarzem. Dotyczy to wszystkich postaci: kropli, tabletek i obroży, także tych bez recepty. Ogólne zasady odrobaczania opisuje tekst odrobaczanie psa i kota, a ochronę przed kleszczami: ochrona psa przed kleszczami.
- Nie lecz psa domowymi sposobami. Żadnych tabletek z własnej apteczki ani preparatów „od sąsiada”, który ma psa innej rasy.
- Uprzedź hotel i każdego, kto zostaje z psem. Osoba, która zostaje z psem, powinna wiedzieć, że nie wolno mu niczego podawać bez telefonu do lekarza.
MDR1 u psa: co zapamiętać
- MDR1 to mutacja genu, przez którą niektóre leki i środki przeciwpasożytnicze działają na psa silniej.
- Najczęściej mają ją collie, owczarki australijskie i szetlandzkie oraz ich mieszańce.
- Test robi się raz w życiu; wynik N/N, N/mut albo mut/mut przekaż każdemu lekarzowi.
- Ślinotok, rozszerzone źrenice, chwiejny chód i drgawki po leku to wyjazd do lecznicy od razu.
Następny krok: jeśli masz psa z rasy z grupy ryzyka albo mieszańca owczarka i nie znasz jego wyniku, zapytaj przy najbliższej wizycie o test MDR1, zanim pies dostanie poważniejsze leczenie.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czy ten poradnik był pomocny?
Twoja opinia pomaga tworzyć lepsze i bardziej wartościowe treści.