Dog argentyński - charakter, zdrowie, pielęgnacja i zezwolenie na psa

Dog argentyński to biały molos z Argentyny, wyhodowany do polowań na grubą zwierzynę. O białych psach różnych ras piszemy w przeglądzie białe rasy psów, a tutaj znajdziesz wszystko o samym dogu: wygląd, charakter, pielęgnację skóry, zdrowie i zezwolenie, którego wymaga polskie prawo.

Dog argentyński - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 2 - pinczery i sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie (sekcja molosów typu mastifa)
Pochodzenie	Argentyna (prowincja Kordoba), lata 20. XX wieku; pies do polowań w sforze na grubą zwierzynę
Wielkość	duża rasa (26–45 kg) - dorosłe psy ważą zwykle ok. 40–45 kg
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 40–45 kg, suki ok. 38–43 kg
Wysokość w kłębie	psy 60–68 cm, suki 60–65 cm
Długość życia (orientacyjnie)	10–12 lat
Sierść i pielęgnacja	niska - krótka, gładka, całkowicie biała; gumowa rękawica raz w tygodniu, ochrona różowej skóry przed słońcem
Aktywność	wysoka - ok. 2 godziny ruchu dziennie, praca węchowa i szkolenie
Na pierwszego psa?	nie - silny, odważny pies o mocnym instynkcie łowieckim; wymaga doświadczonego, konsekwentnego opiekuna
Do mieszkania w bloku?	raczej nie - lepiej dom z ogrodzonym terenem; w bloku tylko przy codziennym, długim ruchu
Do domu z dziećmi?	raczej tak - z dziećmi z rodziny bywa łagodny i cierpliwy, ale przy jego sile zawsze pod nadzorem dorosłego

Jak wygląda dog argentyński? Biała sierść i budowa

Dog argentyński to duży, atletyczny pies o całkowicie białej, krótkiej sierści, masywnej głowie i czarnym nosie. Jest mocno umięśniony, ale nie ciężki: hodowano go do szybkiego biegu i pracy w trudnym terenie. Wzorzec dopuszcza jedną małą, ciemną łatkę na głowie; inne plamy na ciele to odstępstwo.

Pod białą sierścią skóra jest jasna, a w wielu miejscach różowa: na brzuchu, uszach i wokół oczu. To nie wada, tylko cecha, która wymaga ochrony przed słońcem (więcej niżej).

W Polsce przycinanie psom uszu i ogonów dla wyglądu (tzw. kopiowanie) jest zakazane ustawą o ochronie zwierząt, dlatego pies z polskiej hodowli ma naturalne uszy i ogon. Ucho czy ogon skraca się wyłącznie z powodów medycznych, decyzją lekarza weterynarii. W Argentynie dogom często przycina się uszy, dlatego psy na wielu zdjęciach mają je krótkie i sterczące. Dog z polskiej hodowli ma naturalne, opadające uszy.

Dog argentyński - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Dog argentyński jest odważny, pewny siebie i bardzo przywiązany do rodziny. W domu bywa spokojny, czuły i szuka kontaktu z opiekunem, a na zewnątrz budzi się w nim pies myśliwski: ma silny instynkt pogoni i dużą wytrwałość. Wobec obcych ludzi jest zwykle zdystansowany, wobec innych psów, zwłaszcza tej samej płci, bywa dominujący.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo dog argentyński jest dobrym wyborem: dla doświadczonego, spokojnego i konsekwentnego opiekuna, który ma czas na codzienny ruch i szkolenie, mieszka w domu z ogrodzonym terenem i jest gotowy na formalności związane z zezwoleniem.

Dla kogo nie: na pierwszego psa; dla domu z kotem albo małymi zwierzętami bez doświadczenia w ich łączeniu; dla osoby, która chce psa do spuszczania luzem w lesie; dla kogoś, kto fizycznie nie utrzyma 45-kilogramowego psa, gdy ten zobaczy sarnę.

Pielęgnacja doga argentyńskiego: sierść, skóra i słońce

Krótką sierść doga wystarczy przeczesać raz w tygodniu gumową rękawicą, np. Trixie gumowa rękawica do wyczesywania sierści, albo gumową szczotką dla psa. Białą sierść widać na ubraniach i meblach, choć dog nie linieje bardzo obficie. Kąpiel wystarczy kilka razy w roku; do białej sierści sprawdza się łagodny szampon, np. Beaphar Shampoo White Dog.

• Słońce. Różowa skóra na nosie, uszach i brzuchu łatwo się opala i podrażnia. Latem w południe trzymaj psa w cieniu, nie pozwalaj mu leżeć godzinami na nasłonecznionym tarasie, a o kremie z filtrem dla psa zapytaj lekarza weterynarii.
• Skóra bywa wrażliwa: obserwuj drapanie, zaczerwienienia i krostki, zwłaszcza na brzuchu (atopowe zapalenie skóry u psa).
• Uszy i pazury sprawdzaj raz w tygodniu; pazury skracaj, gdy stukają o podłogę.

Czym karmić doga argentyńskiego?

Dog argentyński to pies dużej rasy o dużej masie mięśniowej. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras dużych, np. Brit Premium by Nature Adult Large, a porcję licz według masy i aktywności (ile karmy dziennie dla psa). Dziel ją na co najmniej dwa posiłki; przy skórze skłonnej do alergii każdą zmianę karmy wprowadzaj stopniowo.

Szczeniak doga rośnie szybko i potrzebuje karmy dla szczeniąt dużych ras, która wspiera równy wzrost, np. Brit Fresh Puppy Large z wołowiną i dynią. O dodatkach wapnia i witamin decyduje lekarz weterynarii. Szczegóły: czym karmić szczeniaka.

Ile ruchu potrzebuje dog argentyński? Wychowanie i zajęcia

Dorosły dog argentyński potrzebuje orientacyjnie ok. 2 godzin ruchu dziennie i codziennej pracy dla głowy. Najlepiej męczy go to, do czego go wyhodowano: praca nosem. Szukanie smakołyków na spacerze albo w domu, np. w Trixie Sniffing Carpet, uspokaja go bardziej niż sam bieg; pomysły znajdziesz w poradniku spacer węchowy.

Ze względu na instynkt pogoni dog poza ogrodzonym terenem chodzi na smyczy albo na długiej lince treningowej. Od szczeniaka ucz chodzenia na luźnej smyczy, przywołania i spokoju na widok zwierząt, zawsze metodami opartymi na nagrodzie. Socjalizacja z ludźmi, psami i miastem jest w tej rasie obowiązkowa (socjalizacja szczeniaka). Naucz psa też noszenia kagańca bez stresu: w wielu miejscach będzie go potrzebował.

Zdrowie doga argentyńskiego - na co uważać

Dog argentyński to mocny pies, ale rasa ma kilka znanych predyspozycji, o które warto pytać hodowcę:

• Głuchota wrodzona. U białych psów częściej zdarza się głuchota na jedno albo oba uszy. Dobre hodowle badają słuch szczeniąt specjalnym testem (BAER); szerzej piszemy o tym w poradniku o białych psach.
• Skóra. Alergie, podrażnienia i oparzenia słoneczne jasnej skóry należą do najczęstszych problemów rasy.
• Stawy. Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego ważne są prześwietlenia rodziców i spokojny wzrost szczeniaka (dysplazja u psa).
• Upał. Duży, umięśniony pies źle znosi wysiłek w gorące dni; w upał ruch tylko rano i wieczorem.

Objawy, przy których jedziesz do lecznicy natychmiast, to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) oraz temperatura 40,5 °C i więcej albo objawy udaru cieplnego (gwałtowne ziajanie, gęsty ślinotok, chwiejny chód).

Zezwolenie, hodowla, adopcja - jak odpowiedzialnie wybrać doga argentyńskiego

Dog argentyński jest w Polsce na liście ras psów uznawanych za agresywne (rozporządzenie MSWiA z 2003 r.). Utrzymywanie takiego psa wymaga zezwolenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta - o zezwolenie występuje się w urzędzie gminy, zanim pies zamieszka w domu, a utrzymywanie go bez zezwolenia jest zagrożone karą. Jakie dokumenty są potrzebne (zwykle m.in. opis warunków utrzymania psa), sprawdź w swoim urzędzie.

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: test słuchu (BAER) rodziców i szczeniąt, prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, ocena charakteru rodziców.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Najpierw zezwolenie, potem rezerwacja. Zapytaj w urzędzie gminy, jakie dokumenty są potrzebne i ile trwa wydanie zezwolenia.
2. Zapytaj o słuch. Poproś o wyniki testu słuchu szczenięcia, które wybierasz, i jego rodziców.
3. Poznaj rodziców. Matka szczeniąt powinna być spokojna i pewna siebie wobec Ciebie; lęk albo agresja rodzica to sygnał ostrzegawczy.
4. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami, umowa kupna.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do doga argentyńskiego

• Cane corso - włoski molos o podobnej sile, ciemniejszy, bardziej stróż niż myśliwy; nie jest na liście ras wymagających zezwolenia.
• Amstaff - dużo mniejszy, ale równie muskularny pies typu bull, bardzo przywiązany do ludzi.
• Bulterier - też często biały, z charakterystyczną jajowatą głową; mniejszy i bardziej „terierowy” w zachowaniu.

Dog argentyński - co zapamiętać

• Dog argentyński to biały, atletyczny molos myśliwski: odważny, przywiązany do rodziny, z silnym instynktem pogoni.
• W Polsce jest na liście ras uznawanych za agresywne: zezwolenie gminy załatw, zanim pies zamieszka w domu.
• Potrzebuje ok. 2 godzin ruchu dziennie, pracy nosem i starannej socjalizacji.
• Biała sierść i różowa skóra: chroń psa przed słońcem i obserwuj skórę.
• Pytaj hodowcę o test słuchu szczeniąt i prześwietlenia stawów rodziców.

Następny krok: zadzwoń do urzędu gminy i zapytaj o zezwolenie na doga argentyńskiego, a potem poszukaj hodowli, która pokaże Ci wyniki testów słuchu.