Golden retriever — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Golden retriever należy do dużych ras — na tle labradora, owczarka i berneńczyka opisujemy go w przeglądzie duże rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Golden retriever — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 8 — psy aportujące, płochacze i psy dowodne (sekcja retrieverów)
Pochodzenie	Wielka Brytania (Szkocja), XIX wiek
Wielkość	duża rasa (26–45 kg)
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 29–34 kg, suki ok. 25–30 kg
Wysokość w kłębie	psy 56–61 cm, suki 51–56 cm
Długość życia (orientacyjnie)	10–12 lat
Sierść i pielęgnacja	średnia–wysoka — czesanie 2–3 razy w tygodniu, w czasie linienia codziennie
Aktywność	wysoka — codziennie długie spacery i zajęcia dla głowy (aport, węszenie, woda)
Na pierwszego psa?	tak — chętny do współpracy i wybaczający błędy, jeśli masz czas na ruch i szkolenie
Do mieszkania w bloku?	raczej tak — przy codziennych długich spacerach; licz się z sierścią na podłogach
Do domu z dziećmi?	tak — cierpliwy i łagodny; młody golden bywa wylewny i może przewrócić małe dziecko

Jak wygląda golden retriever? Umaszczenie i linie hodowlane

Golden retriever to duży, harmonijnie zbudowany pies o szerokiej głowie, ciemnych oczach i opadających uszach. Ma gęstą, wodoodporną sierść średniej długości — prostą albo lekko falistą — z dłuższymi piórami na piersi, z tyłu łap, na udach i pod ogonem. Pod spodem rośnie gęsty podszerstek, który chroni psa w zimnej wodzie, ale też odpowiada za obfite linienie.

Wzorzec rasy dopuszcza wszystkie odcienie złotego i kremowego — od bardzo jasnego po głęboki złoty — ale nie rudy ani mahoniowy. „Biały golden” nie jest osobną odmianą, tylko najjaśniejszym dopuszczalnym odcieniem; uwaga na ogłoszenia, które sprzedają go drożej jako rzadkość.

W hodowli wyróżnia się dwa typy. Linie wystawowe są zwykle masywniejsze, z obfitszą i jaśniejszą sierścią. Linie użytkowe (myśliwskie, tzw. field) są lżejsze, często ciemniejsze i mają więcej zapału do pracy — to dobry wybór dla osób, które chcą trenować sport, gorszy dla tych, którzy szukają spokojnego psa do domu.

Golden retriever — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Golden jest łagodny, przyjazny wobec ludzi i innych psów, chętny do współpracy i wyjątkowo cierpliwy. Dlatego pracuje jako pies przewodnik, terapeuta i ratownik, a w domu zwykle świetnie dogaduje się z dziećmi — dlatego trafił też do naszego przeglądu pies dla dzieci. Ma „miękki pysk”: lubi nosić przedmioty, często wita domowników z butem albo zabawką w zębach.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo golden jest dobrym wyborem: dla aktywnej rodziny, dla osoby szukającej pierwszego psa, która ma czas na codzienne długie spacery i szkolenie, dla miłośników wędrówek i wody.

Dla kogo nie: dla osób, które szukają psa stróżującego — golden przywita włamywacza z zabawką; dla domu, w którym pies zostaje sam na 9–10 godzin dziennie (źle znosi samotność, a nuda kończy się zniszczeniami); dla kogoś, komu przeszkadza sierść na ubraniach i kanapie. Młody golden długo zachowuje się jak szczeniak — zwykle przez pierwsze dwa–trzy lata.

Pielęgnacja goldena retrievera: sierść, kąpiel, uszy i pazury

Sierść goldena czesz 2–3 razy w tygodniu, a w czasie linienia — wiosną i jesienią — codziennie. Najlepiej sprawdza się zestaw dwóch narzędzi: szczotka dla psa z metalowymi zębami do podszerstka, np. Trixie szczotka dwustronna do podszerstka i włosów okrywowych, oraz metalowy grzebień do piór za uszami, na łapach i pod ogonem, gdzie najszybciej tworzą się kołtuny — np. Trixie grzebień podwójny. Technikę czesania krok po kroku opisuje poradnik jak szczotkować psa.

• Strzyżenie — nie. Goldena nie strzyże się „na lato”: podszerstek izoluje także od upału i słońca. Wystarczy wyrównać włos między opuszkami i wokół łap. Możesz to zrobić sam albo u groomera.
• Kąpiel zwykle co kilka tygodni albo gdy pies się wytarza — częstsze mycie wysusza skórę. Po każdej kąpieli w jeziorze spłucz psa czystą wodą i dokładnie wysusz.
• Uszy sprawdzaj raz w tygodniu i po każdym pływaniu — opadające, owłosione ucho słabo się wietrzy. Czyść tylko widoczną część małżowiny, niczego nie wkładaj w przewód słuchowy.
• Pazury i zęby. Pazury skracaj, gdy stukają o podłogę, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Czym karmić goldena retrievera?

Golden je chętnie i dużo, a do tycia ma wyraźną skłonność — nadwaga to w tej rasie jeden z najczęstszych problemów i dodatkowe obciążenie dla stawów. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa przeznaczoną dla ras dużych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy duże”), np. Brit Premium by Nature Adult Large. Porcję licz według masy i aktywności — pomoże ile karmy dziennie dla psa — i odejmuj od niej smakołyki z treningu.

Szczeniak goldena rośnie przez kilkanaście miesięcy i powinien dostawać karmę dla szczeniąt dużych ras, która wspiera wolniejszy, równy wzrost, np. PRO PLAN Large Athletic Puppy Sensitive Digestion. Bez dodatków wapnia i witamin na własną rękę — o każdym suplemencie decyduje lekarz weterynarii. Szczegóły w poradniku czym karmić szczeniaka. Raz w miesiącu sprawdź kondycję psa: żebra powinny dać się wyczuć pod palcami — u goldena z gęstą sierścią najlepiej sprawdzić to dłonią, nie wzrokiem.

Ile ruchu potrzebuje golden retriever? Wychowanie i zajęcia

Dorosły golden potrzebuje orientacyjnie 1,5–2 godzin ruchu dziennie, z czego część powinna angażować głowę, nie tylko łapy. Rasa powstała do przynoszenia upolowanej zwierzyny z wody i zarośli, więc najbardziej cieszą ją:

• aportowanie — z lądu i z wody, np. pływającym aportem dla psa takim jak Chuckit Amphibious Bumper;
• pływanie — większość goldenów kocha wodę; po kąpieli wysusz mu uszy;
• praca nosem — szukanie smakołyków i zabawek, spacer węchowy w nowym miejscu.

Golden uczy się szybko i lubi pracować dla pochwały i smakołyku, więc szkolenie oparte na nagrodzie daje świetne efekty. Od szczeniaka ucz go spokojnego witania się bez skakania na ludzi, oddawania przedmiotów i chodzenia na luźnej smyczy — dorosły, 30-kilogramowy pies, który ciągnie, to realny problem. U rosnącego szczeniaka unikaj forsownego biegania i skoków — stawy dużego psa dojrzewają długo.

Zdrowie goldena retrievera — na co uważać

Golden to zasadniczo zdrowa rasa, ale ma kilka predyspozycji, o które warto pytać hodowcę i które warto znać jako opiekun:

• Stawy. W rasie występuje dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Sztywność po wstaniu, kulawizna albo niechęć do schodów to powód do wizyty — więcej w tekście dysplazja u psa.
• Oczy. Zdarzają się dziedziczne choroby oczu, m.in. zaćma i postępujący zanik siatkówki — dlatego dobre hodowle badają oczy rodziców.
• Skóra i uszy. Goldeny częściej mają alergie skórne, sączące zapalenia skóry i zapalenia uszu, zwłaszcza gdy często pływają.
• Nowotwory. U starszych goldenów nowotwory rozpoznaje się stosunkowo często — każda nowa gula, nagłe osłabienie czy blade dziąsła to powód do wizyty, nie do czekania.

Jak duży pies o głębokiej klatce piersiowej golden należy też do grupy bardziej narażonej na skręt żołądka. Objaw alarmowy to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) — wtedy jedziesz do lecznicy natychmiast (skręt żołądka u psa). Od czego zależy długość życia i jak ją wydłużyć, opisuje tekst ile żyje pies.

Jak kupić albo adoptować goldena odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty, badanie serca, testy genetyczne dostępne dla rasy (m.in. w kierunku zaniku siatkówki i ichtiozy).

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Odwiedź hodowlę przed rezerwacją. Zobacz matkę szczeniąt i warunki — szczenięta powinny mieszkać w domu, być ciekawskie i czyste.
2. Zapytaj o linię. Spokojny pies rodzinny czy pies do sportu — dobry hodowca dobierze szczeniaka do Twojego stylu życia.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna.
4. Przygotuj dom. Legowisko, miski, smycz i szelki kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Krzyżówki goldena z pudlem (tzw. goldendoodle) to nie golden retriever i nie „pies dla alergika z gwarancją” — dlaczego, wyjaśniamy w tekście pies dla alergika. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do goldena retrievera

• Labrador retriever — kuzyn goldena: podobny charakter i potrzeby ruchu, ale krótka sierść (która też obficie linieje) i jeszcze większa skłonność do tycia.
• Nowofundland — też kocha wodę i dzieci, ale to rasa olbrzymia, spokojniejsza, z dużo większymi wymaganiami co do miejsca.
• Berneński pies pasterski — równie rodzinny i łagodny, mniej skory do aportu, źle znosi upał.

Golden retriever — co zapamiętać

• Golden to łagodny, przyjazny pies rodzinny, ale też pies do pracy — potrzebuje 1,5–2 godzin ruchu i zajęć dla głowy dziennie.
• Półdługa sierść z podszerstkiem obficie linieje: czesanie kilka razy w tygodniu, w sezonie codziennie; bez strzyżenia na lato.
• Rasa łatwo tyje — licz porcje i smakołyki, sprawdzaj żebra.
• Kupując szczeniaka, pytaj o badania stawów, oczu i serca rodziców.
• Golden nie jest psem stróżującym i źle znosi długą samotność.

Następny krok: jeśli golden pasuje do Twojego dnia, zaplanuj miejsce na legowisko i godzinę na codzienny spacer — a potem poszukaj hodowli, która pokaże Ci wyniki badań rodziców.