Leonberger - charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Leonberger to olbrzymi pies rodzinny z Niemiec, z lwią grzywą i łagodnym usposobieniem. O psach dużych i olbrzymich ogólnie piszemy w przeglądzie duże rasy psów, a tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację sierści, żywienie, zdrowie i wybór szczeniaka.

Leonberger - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 2 - pinczery i sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie (sekcja molosów typu górskiego)
Pochodzenie	Niemcy (miasto Leonberg koło Stuttgartu), XIX wiek; pies rodzinny i stróż gospodarstwa
Wielkość	olbrzymia rasa (powyżej 45 kg)
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 55–75 kg, suki ok. 45–60 kg
Wysokość w kłębie	psy 72–80 cm, suki 65–75 cm
Długość życia (orientacyjnie)	8–10 lat
Sierść i pielęgnacja	wysoka - średnio długa do długiej, wodoodporna, z podszerstkiem; czesanie 2–3 razy w tygodniu, w linieniu codziennie
Aktywność	średnia - ok. 1–1,5 godziny spacerów dziennie, chętnie pływa
Na pierwszego psa?	raczej nie - łagodny i chętny do współpracy, ale wychowanie 60-kilogramowego psa, koszty i czesanie to dużo jak na pierwszy raz
Do mieszkania w bloku?	raczej nie - lepiej dom z ogrodem; w bloku przeszkadzają schody, ciasnota i sierść
Do domu z dziećmi?	raczej tak - zwykle cierpliwy i łagodny, ale olbrzym potrafi niechcący przewrócić małe dziecko

Jak wygląda leonberger? Umaszczenie, maska i sierść

Leonberger to olbrzymi, ale harmonijnie zbudowany i zwinny pies o lwio-płowej sierści i czarnej masce na pysku. Sierść jest średnio długa do długiej, wodoodporna, z podszerstkiem; samce mają wyraźną grzywę na szyi i piersi, a psy obu płci pióra na przednich łapach i „portki” na udach. Psy są wyraźnie większe i masywniejsze od suk.

Wzorzec dopuszcza umaszczenia lwio-płowe, rude, rudobrązowe i piaskowe (kremowe, beżowe) oraz ich kombinacje, zawsze z czarną maską; czarne końcówki włosa są dozwolone. Mała biała plama na piersi nie jest wadą. Rasa powstała w XIX wieku z krzyżówek dużych psów górskich, dlatego leonberger przypomina trochę bernardyna i nowofundlanda, ale jest lżejszy w ruchu i ma inną, płową szatę.

Leonberger - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Leonberger jest łagodny, spokojny, pewny siebie i bardzo przywiązany do rodziny. Chętnie współpracuje z człowiekiem, uczy się bez większych trudności i źle znosi samotność. Wobec obcych bywa uprzejmy, ale czujny: zaszczeka, gdy ktoś podejdzie do domu, choć nie jest typowym psem obronnym.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo leonberger jest dobrym wyborem: dla rodziny z domem i ogrodem, która chce dużego, łagodnego psa, ma czas na codzienne spacery, czesanie i wspólne wyjazdy, najlepiej nad wodę. Osoba bez doświadczenia z dużymi psami da radę tylko wtedy, gdy od pierwszych tygodni chodzi ze szczeniakiem do dobrej szkoły dla psów.

Dla kogo nie: do małego mieszkania w bloku bez windy; dla osoby, której przeszkadza sierść na meblach i ubraniach; dla kogoś, kto zostawia psa samego na całe dnie; dla domu, w którym nikt nie udźwignie kosztów karmy, leczenia i akcesoriów dla 60-kilogramowego psa.

Pielęgnacja leonbergera: sierść, kąpiel, uszy i pazury

Leonbergera czesz 2–3 razy w tygodniu, a w czasie linienia codziennie. Do podszerstka sprawdza się dwustronna szczotka dla psa, np. Trixie szczotka dwustronna do podszerstka, a do grzywy, piór na łapach, „portek” i okolic uszu grzebień, np. Trixie grzebień podwójny. Tam najszybciej tworzą się kołtuny. Cykl wymiany sierści opisuje linienie u psa.

• Kąpiel zwykle kilka razy w roku; po pływaniu wystarczy spłukać psa czystą wodą i dokładnie dosuszyć podszerstek przy skórze.
• Bez strzyżenia. Sierść chroni psa przed zimnem i słońcem; podcina się tylko włos między opuszkami.
• Uszy opadające sprawdzaj raz w tygodniu, zwłaszcza po kąpieli w jeziorze.
• Pazury skracaj, gdy stukają o podłogę; ucz tego szczeniaka, póki da się go łatwo przytrzymać.

Czym karmić leonbergera?

Dorosłego leonbergera karm suchą karmą dla psa dla ras dużych lub olbrzymich, np. Brit Premium by Nature Adult Large, a porcję licz według masy i aktywności (ile karmy dziennie dla psa). Dziel ją na co najmniej dwa posiłki i daj psu odpocząć po jedzeniu. Nadwaga u olbrzyma szybko obciąża stawy, więc sprawdzaj żebra dłonią raz w miesiącu.

Szczeniak leonbergera rośnie bardzo szybko i długo, pełną masę osiąga zwykle w drugim, trzecim roku życia. Potrzebuje karmy dla szczeniąt ras olbrzymich, która wspiera wolny, równy wzrost, np. Brit Premium by Nature Junior XL. O dodatkach wapnia i witamin decyduje lekarz weterynarii. Szczegóły: czym karmić szczeniaka.

Ile ruchu potrzebuje leonberger? Wychowanie i zajęcia

Dorosły leonberger potrzebuje orientacyjnie 1–1,5 godziny spacerów dziennie, najlepiej w chłodniejszej porze. Uwielbia wodę: pływanie to dla niego świetny, oszczędzający stawy ruch. Do aportowania z wody sprawdza się pływająca zabawka, np. Chuckit Aporter Amphibious Bumper z działu zabawki do wody dla psa; zasady bezpiecznego pływania opisuje pies nad wodą.

Szkolenie zacznij od pierwszych dni: chodzenie na luźnej smyczy, przywołanie i nieskakanie na ludzi trzeba opanować, zanim szczeniak urośnie do 60 kg. Leonberger dobrze reaguje na nagrody i źle na krzyk. Postaw też na staranną socjalizację szczeniaka. Do drugiego roku życia unikaj długich biegów, skoków i schodów, które obciążają rosnące stawy.

Zdrowie leonbergera - na co uważać

Leonberger, jak wiele ras olbrzymich, żyje krócej niż psy średniej wielkości. Rasa ma też kilka znanych predyspozycji:

• Polineuropatia leonbergerów. Dziedziczna choroba nerwów, która u dorosłego psa może powodować chrapliwy oddech, zmianę głosu, potykanie się i osłabienie tylnych łap. Istnieją testy DNA, więc rodzice z dobrej hodowli są zbadani.
• Stawy. Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych; ważne są prześwietlenia rodziców i spokojny wzrost szczeniaka (dysplazja u psa).
• Skręt żołądka. Duży pies o głębokiej klatce piersiowej należy do grupy bardziej narażonej; ryzyko zmniejszają mniejsze posiłki i spokój po jedzeniu (skręt żołądka u psa).
• Nowotwory. U ras olbrzymich, także u leonbergera, częściej rozpoznaje się nowotwory, w tym kości; utykanie, które nie mija, albo nowy guzek konsultuj z lekarzem.

Objawy, przy których jedziesz do lecznicy natychmiast, to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) oraz trudności z oddychaniem, sine lub bardzo blade dziąsła.

Jak kupić albo adoptować leonbergera odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: testy DNA w kierunku polineuropatii, prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, badanie oczu.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Poznaj rodziców. Matka szczeniąt powinna być spokojna, przyjazna i pewna siebie; lękliwość to sygnał ostrzegawczy.
2. Zapytaj o długość życia w linii. Dobry hodowca wie, ile żyły i na co chorowały psy z rodowodu szczeniaka.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, wyniki badań rodziców, książeczka zdrowia, umowa kupna.
4. Przygotuj dom. Duże legowisko dla psa, antypoślizgowe dywaniki na śliskich podłogach, szczotka i grzebień.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do leonbergera

• Nowofundland - równie łagodny olbrzym, który kocha wodę; zwykle czarny, cięższy i bardziej ślini się.
• Bernardyn - spokojny pies górski o podobnym usposobieniu, masywniejszy, biało-rudy.
• Mastif tybetański - podobnie duży i puszysty, ale niezależny stróż, wymagający dużo więcej doświadczenia.

Leonberger - co zapamiętać

• Leonberger to łagodny, rodzinny olbrzym z lwią grzywą i czarną maską.
• Potrzebuje domu z ogrodem, 1–1,5 godziny spacerów dziennie, a najlepiej także wody do pływania.
• Sierść: czesanie 2–3 razy w tygodniu, w linieniu codziennie; pilnuj kołtunów za uszami i na łapach.
• Żyje krócej niż mniejsze psy, orientacyjnie 8–10 lat.
• Pytaj hodowcę o testy DNA na polineuropatię i prześwietlenia stawów rodziców.

Następny krok: poszukaj hodowli, która pokaże Ci wyniki testów DNA rodziców i opowie, ile żyły psy z jej linii.