Mastif tybetański - charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Mastif tybetański to olbrzymi stróż z Himalajów, znany z lwiej grzywy i niezależnego charakteru. O psach dużych i olbrzymich ogólnie piszemy w przeglądzie duże rasy psów, a tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację bardzo gęstej sierści, żywienie, zdrowie i wybór szczeniaka.

Mastif tybetański - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 2 - pinczery i sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie (sekcja molosów typu górskiego)
Pochodzenie	Tybet i Himalaje, strażnik obozowisk nomadów, wiosek i klasztorów
Wielkość	duża–olbrzymia rasa (na granicy filtrów sklepu: rasy duże 26–45 kg i rasy olbrzymie powyżej 45 kg) - dorosłe psy zwykle ważą ponad 45 kg
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 50–70 kg, suki ok. 35–55 kg
Wysokość w kłębie	psy co najmniej 66 cm, suki co najmniej 61 cm
Długość życia (orientacyjnie)	10–13 lat
Sierść i pielęgnacja	wysoka - bardzo gęsta, z obfitym podszerstkiem i grzywą; czesanie 2–3 razy w tygodniu, w czasie linienia codziennie
Aktywność	niska–średnia - spokojny w ciągu dnia, czujny wieczorem i nocą; ok. 1 godziny spacerów dziennie
Na pierwszego psa?	nie - niezależny, uparty stróż o ogromnej sile; trudny w szkoleniu
Do mieszkania w bloku?	nie - pies do domu z ogrodzonym terenem; szczeka nocą i źle znosi ciasnotę
Do domu z dziećmi?	raczej nie - wobec domowników bywa łagodny, ale głośne zabawy obcych dzieci może odebrać jako zagrożenie

Jak wygląda mastif tybetański? Grzywa, umaszczenia i budowa

Mastif tybetański to olbrzymi, masywny pies o szerokiej głowie, potężnej grzywie wokół szyi i ramion oraz puszystym ogonie zawiniętym nad grzbietem. Sierść jest długa, prosta i twarda, z bardzo obfitym podszerstkiem, który zimą jest jeszcze gęstszy. Psy mają zwykle bujniejszą grzywę i są wyraźnie cięższe od suk.

Wzorzec dopuszcza kilka umaszczeń: czarne, czarne podpalane, brązowe, szare (niebieskie), także z podpalaniem, oraz złote w odcieniach od jasnopłowego do głębokiej czerwieni. Mała biała plama na piersi jest dopuszczalna. Szczenięta wyglądają jak puszyste niedźwiadki, dlatego łatwo zapomnieć, jak duży i niezależny pies z nich wyrośnie.

Mastif tybetański - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Mastif tybetański to niezależny, dostojny i bardzo terytorialny stróż. W ciągu dnia bywa spokojny, nawet ospały, a wieczorem i nocą staje się czujny: obchodzi teren i ostrzega głębokim, donośnym szczekaniem, bo w Tybecie pilnował obozowisk właśnie nocą. Wobec rodziny jest przywiązany, choć nie narzuca się z czułością; wobec obcych zdystansowany. Uczy się szybko, ale polecenia wykonuje, gdy uzna je za sensowne.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo mastif tybetański jest dobrym wyborem: dla doświadczonego, cierpliwego opiekuna z domem i ogrodzonym ogrodem, który szuka spokojnego stróża, nie potrzebuje psa do sportu i ma sąsiadów daleko albo wyrozumiałych. Ogólne zasady wyboru takiego psa opisuje pies obronny i stróżujący.

Dla kogo nie: na pierwszego psa; do bloku i do zabudowy szeregowej, gdzie nocne szczekanie staje się konfliktem z sąsiadami; dla osoby, która chce posłusznego psa „na zawołanie”; dla kogoś, kogo przeraża sierść na podłodze i meblach. Mastif nie jest też psem na łańcuch ani do kojca bez kontaktu z ludźmi.

Pielęgnacja mastifa tybetańskiego: sierść, linienie, kąpiel

Mastifa tybetańskiego czesz 2–3 razy w tygodniu, a w czasie linienia codziennie. Dorosłe psy zrzucają podszerstek zwykle raz w roku, za to bardzo obficie: przez kilka tygodni wychodzi całymi kłębami. Do podszerstka przydaje się zgrzebło z metalowymi ząbkami, np. Trixie zgrzebło z obrotową rączką, a do grzywy, „portek” i ogona metalowy grzebień, np. Trixie grzebień metalowy. Narzędzia znajdziesz w kategorii szczotka dla psa, a cykl wymiany sierści opisuje linienie u psa.

• Kołtuny tworzą się najczęściej za uszami, pod pachami i na „portkach”; rozczesuj je od końcówek, nie tnij nożyczkami przy skórze.
• Bez strzyżenia. Gęsta sierść chroni psa przed mrozem i przed słońcem; latem wystarczy dokładne wyczesanie martwego podszerstka.
• Kąpiel zwykle kilka razy w roku; po kąpieli albo deszczu dosusz podszerstek przy skórze, bo wilgoć sprzyja podrażnieniom.
• Uszy opadające i owłosione sprawdzaj raz w tygodniu; pazury skracaj, gdy stukają o podłogę.

Czym karmić mastifa tybetańskiego?

Jak na swoją wielkość mastif tybetański je stosunkowo mało i łatwo go przekarmić, zwłaszcza że w ciągu dnia dużo odpoczywa. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras dużych lub olbrzymich, np. Eukanuba Grain Free Adult Large Breed, a porcję koryguj według kondycji, nie tylko tabeli na opakowaniu (ile karmy dziennie dla psa). Dziel ją na co najmniej dwa posiłki.

Szczeniak mastifa rośnie długo i dojrzewa późno, często dopiero w trzecim, czwartym roku życia. Potrzebuje karmy dla szczeniąt ras olbrzymich, która wspiera wolny, równy wzrost, np. Happy Dog Junior Giant. O dodatkach wapnia i witamin decyduje lekarz weterynarii. Szczegóły: czym karmić szczeniaka.

Ile ruchu potrzebuje mastif tybetański? Wychowanie i zajęcia

Dorosły mastif tybetański potrzebuje orientacyjnie ok. 1 godziny spokojnych spacerów dziennie i ogrodzonego terenu, po którym może swobodnie chodzić. Nie jest psem do biegania ani do aportu; lubi za to spokojne wędrówki, zwłaszcza w chłodne dni, i pracę nosem (spacer węchowy).

Wychowanie opiera się na cierpliwości, konsekwencji i wczesnej socjalizacji z ludźmi, psami i miastem (socjalizacja szczeniaka). Siłowe metody u mastifa nie działają; krótkie sesje z nagrodą tak. Nocne szczekanie ograniczysz, wpuszczając psa na noc do domu i zasłaniając widok na ruchliwą drogę. W domu zapewnij mu chłodne miejsce i duże legowisko dla psa, np. Trixie Pulito Vital 100 × 80 cm.

Zdrowie mastifa tybetańskiego - na co uważać

Mastif tybetański uchodzi za dość odporną rasę, ale jako bardzo duży pies o gęstej sierści ma kilka typowych zagrożeń:

• Stawy. Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych; ważne są prześwietlenia rodziców i spokojny wzrost szczeniaka bez forsownego ruchu (dysplazja u psa).
• Tarczyca. W rasie opisywana jest niedoczynność tarczycy; senność, tycie i pogorszenie sierści u młodego psa to powód do badań (niedoczynność tarczycy u psa).
• Powieki. Zdarza się podwinięta powieka, która drażni oko (entropium u psa).
• Upał. Gęsta sierść i duża masa sprawiają, że mastif źle znosi gorące dni: cień, woda i ruch tylko rano i wieczorem (przegrzanie u psa).

Objawy, przy których jedziesz do lecznicy natychmiast, to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) oraz temperatura 40,5 °C i więcej albo objawy udaru cieplnego (gwałtowne ziajanie, gęsty ślinotok, chwiejny chód).

Jak kupić albo adoptować mastifa tybetańskiego odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, badanie tarczycy, badanie oczu.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla. Mastif tybetański był kiedyś modnym, bardzo drogim psem „na pokaz”, dlatego w ogłoszeniach zdarzają się psy z przypadkowych krzyżówek albo z masowych hodowli za granicą.

1. Sprawdź swoje warunki. Ogrodzony teren, sąsiedzi, którzy zniosą nocne szczekanie, chłodne miejsce latem i czas na socjalizację.
2. Poznaj rodziców. Zobacz dorosłe psy hodowli na ich terenie; spokojna czujność to norma, lęk albo agresja to sygnał ostrzegawczy.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, wyniki badań rodziców, książeczka zdrowia, umowa kupna.
4. Przygotuj dom. Ogrodzenie, duże legowisko, zgrzebło i grzebień, szelki w rozmiarze „na wyrost”.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do mastifa tybetańskiego

• Leonberger - podobnie duży i puszysty, ale łagodny pies rodzinny bez silnego instynktu stróżującego.
• Owczarek kaukaski - olbrzymi stróż z gęstą sierścią, bardziej terytorialny; w Polsce na liście ras wymagających zezwolenia.
• Bernardyn - górski olbrzym o łagodnym usposobieniu, dużo bardziej rodzinny niż stróżujący.

Mastif tybetański - co zapamiętać

• Mastif tybetański to niezależny, spokojny w dzień i czujny nocą stróż, nie pies na pierwszy raz ani do bloku.
• Szczeka nocą: przed zakupem pomyśl o sąsiadach.
• Sierść: czesanie 2–3 razy w tygodniu, w linieniu codziennie; bez strzyżenia.
• Je mniej, niż można się spodziewać, i dojrzewa bardzo późno.
• Pytaj hodowcę o badania stawów, tarczycy i oczu rodziców.

Następny krok: odwiedź hodowlę wieczorem i zobacz, jak zachowują się dorosłe psy, gdy zapada zmrok; to najuczciwszy obraz życia z tą rasą.