Hawańczyk - charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Hawańczyk, nazywany też bichonem hawańskim, należy do małych ras - inne psy tej wielkości porównujemy w przeglądzie małe rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację sierści, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Hawańczyk - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 9 - psy ozdobne i do towarzystwa (sekcja 1: bichony i rasy pokrewne)
Pochodzenie	zachodnia część basenu Morza Śródziemnego; rasę rozwinięto na Kubie (stąd nazwa od Hawany)
Wielkość	mała rasa (do 10 kg)
Masa (orientacyjnie)	zwykle ok. 4–6 kg (psy i suki podobnie)
Wysokość w kłębie	23–27 cm
Długość życia (orientacyjnie)	13–15 lat
Sierść i pielęgnacja	wysoka - długa, miękka, prosta albo falista, gubi mało włosa - czesanie kilka razy w tygodniu, w długiej szacie codziennie; groomer co kilka tygodni
Aktywność	średnia - 2–3 spacery dziennie i zabawa w domu; chętnie uczy się sztuczek
Na pierwszego psa?	tak - wesoły, łagodny i chętny do nauki - trzeba tylko zaplanować czas na czesanie
Do mieszkania w bloku?	tak - mały i niewymagający dużo miejsca; ważne, żeby nie zostawał sam na cały dzień
Do domu z dziećmi?	tak - przyjazny i zabawowy; mały pies, więc zabaw z młodszymi dziećmi pilnuje dorosły

Jak wygląda hawańczyk? Sierść i umaszczenia

Hawańczyk to mały, mocno zbudowany pies o długiej, miękkiej i lekkiej sierści. Ma pysk średniej długości, duże ciemne oczy, opadające uszy okryte długim włosem i ogon zawinięty nad grzbietem. Grzbiet lekko wznosi się ku tyłowi, a chód jest sprężysty i radosny.

Hawańczyk należy do rodziny bichonów, jak bichon frise, maltańczyk i bolończyk, ale w odróżnieniu od nich nie jest wyłącznie biały. Spotkasz psy kremowe, płowe w różnych odcieniach, brązowe (hawańskie), czarne, białe i łaciate. Sierść jest długa, miękka, prosta albo falista, często z lokami - i, co ważne, nigdy nie jest szorstka.

Hawańczyk - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Hawańczyk jest wesoły, towarzyski, łagodny i bardzo przywiązany do ludzi. Lubi być w centrum wydarzeń, chodzi za domownikami krok w krok i zwykle przyjaźnie wita gości. Jest bystry i chętnie się uczy - szybko łapie sztuczki, zwłaszcza gdy nagrodą jest jedzenie albo zabawa.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo hawańczyk jest dobrym wyborem: dla rodziny z dziećmi, osoby w mieszkaniu, seniora albo kogoś, kto pierwszy raz bierze psa - pod warunkiem, że ktoś jest w domu przez dużą część dnia i jest czas na regularne czesanie.

Dla kogo nie: dla osoby, która wychodzi z domu na cały dzień - hawańczyk źle znosi samotność (jak go do niej przygotować, opisuje lęk separacyjny u psa); dla kogoś, kto szuka psa „bez pielęgnacji”. Alergikom hawańczyk bywa polecany, bo mało gubi włosa, ale nie ma psów, które nie uczulają - jak sprawdzić to przed decyzją, opisuje pies dla alergika.

Pielęgnacja hawańczyka: czesanie, kąpiel, strzyżenie i oczy

Hawańczyk gubi mało włosa, bo martwa sierść zostaje w szacie - i właśnie dlatego trzeba go regularnie czesać. Inaczej wypadający włos skleja się w kołtuny przy skórze. W długiej szacie czesz go codziennie, krótko ostrzyżonego kilka razy w tygodniu: najpierw miękka szczotka dla psa, np. Trixie miękka szczotka z metalowym włosiem, warstwa po warstwie aż do skóry, potem grzebień obrotowy do rozplątywania.

• Kołtuny. Najczęściej powstają za uszami, pod pachami, na brzuchu i na łapach. Przed czesaniem zwilż sierść preparatem ułatwiającym rozczesywanie, np. Beaphar Free Spray. Jak rozczesać zbity kołtun i kiedy lepiej go wyciąć, opisuje poradnik o kołtunach u psa.
• Kąpiel - zwykle co 3–6 tygodni, szamponem dla psa do długiej sierści, np. Trixie szampon Antyfilc. Psa rozczesz przed kąpielą, a po niej dokładnie wysusz suszarką na chłodnym nawiewie, rozczesując sierść.
• Groomer. Wielu opiekunów wybiera krótsze, wygodne strzyżenie co kilka tygodni. Jak przygotować psa do pierwszej wizyty, opisuje pierwsza wizyta u groomera.
• Oczy i uszy. Włos wokół oczu przycinaj albo spinaj, żeby nie drażnił oczu; kąciki przecieraj codziennie. Uszy są owłosione i opadające, więc oglądaj je co tydzień.
• Zęby i pazury. Małe psy łatwo łapią kamień nazębny - czyść zęby kilka razy w tygodniu, a pazury skracaj regularnie.

Czym karmić hawańczyka?

Dorosłego hawańczyka karm suchą karmą dla psa dla ras małych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy małe”), np. PRO PLAN Small & Mini Adult. Pod długą sierścią łatwo przeoczyć tycie, więc kondycję sprawdzaj dłonią - żebra mają być wyczuwalne pod lekkim naciskiem. Smakołyki z nauki sztuczek odejmuj od dziennej porcji.

Szczeniak hawańczyka potrzebuje karmy dla szczeniąt małych ras w kilku posiłkach dziennie. Po jedzeniu przetrzyj brodę i wąsy - mokra karma i woda sklejają długi włos wokół pyska i barwią go na rdzawo.

Ile ruchu potrzebuje hawańczyk? Wychowanie i zajęcia

Hawańczykowi wystarczą orientacyjnie 2–3 spacery dziennie, łącznie około godziny, i krótkie zabawy w domu. Jest żywszy niż wiele psów do towarzystwa: chętnie biega po trawie, aportuje małe zabawki i ćwiczy sztuczki.

• Nauka. Hawańczyk szybko się uczy, jeśli trening jest krótki i wesoły. Podstawowe polecenia opisuje jak nauczyć psa komend; sztuczki to dla niego świetna zabawa i zmęczenie głowy.
• Samotność. Przyzwyczajaj szczeniaka do zostawania samemu stopniowo, od kilku minut, z zabawką na smakołyki.
• Spacery w deszczu i śniegu. Długa sierść zbiera wodę, błoto i śnieżne kulki - po spacerze wytrzyj psa i rozczesz łapy i brzuch.

Zdrowie hawańczyka - na co uważać

Hawańczyk uchodzi za psa dość zdrowego i długowiecznego, ale w rasie zdarzają się choroby, o które warto zapytać hodowcę:

• Oczy. Zdarzają się dziedziczna zaćma i postępujący zanik siatkówki. Zmętnienie soczewki, potykanie się o meble albo niepewność po zmroku to powód do wizyty, a oko, które nagle zmętniało albo się powiększyło, i nagła ślepota to wyjazd do lekarza od razu. Więcej w tekście zaćma u psa.
• Stawy kolanowe. Jak u wielu małych ras zdarza się przemieszczanie rzepki - pies co jakiś czas podskakuje na trzech łapach.
• Zęby. Ciasno ustawione zęby w małej szczęce sprzyjają kamieniowi i chorobom dziąseł - objawy opisuje kamień nazębny u psa.
• Uszy i skóra. Owłosione, opadające uszy sprzyjają zapaleniom; drapanie ucha, potrząsanie głową albo zapach z ucha to powód do wizyty. Pod zbitymi kołtunami skóra się odparza.

Jak kupić albo adoptować hawańczyka odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: badanie oczu u lekarza okulisty weterynaryjnego, ocena stawów kolanowych, badanie słuchu (zwłaszcza u psów z dużą ilością bieli).

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Poznaj matkę szczeniąt. Powinna być wesoła, ufna i zadbana, z rozczesaną sierścią - tak hodowla dba o swoje psy na co dzień.
2. Zapytaj o oczy i kolana rodziców. Aktualne wyniki badań to najważniejszy argument za hodowlą, a nie kolor szczeniaka.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna i wyniki badań rodziców.
4. Przygotuj dom. Szczotkę, grzebień, szelki i zabawkę na smakołyki kup, zanim szczeniak przyjedzie.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do hawańczyka

• Bichon frise - kuzyn z rodziny bichonów o kręconej, puszystej, zawsze białej sierści; podobnie wesoły, częściej wymaga strzyżenia.
• Maltańczyk - też z rodziny bichonów, mniejszy i delikatniejszy, z prostą, jedwabistą, zawsze białą sierścią.
• Pekińczyk - mały, długowłosy pies do towarzystwa, ale z płaskim pyskiem, bardziej niezależny i spokojny; gorzej znosi upał i zabawy z dziećmi.

Hawańczyk - co zapamiętać

• Hawańczyk to wesoły, towarzyski i chętny do nauki pies do towarzystwa, dobry także na pierwszego psa.
• Mało gubi włosa, ale wymaga regularnego czesania - inaczej szybko się kołtuni.
• Nie lubi samotności: najlepiej czuje się tam, gdzie ktoś jest w domu przez dużą część dnia.
• Dla alergika tylko po wcześniejszym sprawdzeniu - nie ma psów, które na pewno nie uczulają.
• Kupując szczeniaka, pytaj o badania oczu i kolan rodziców.

Następny krok: jeśli hawańczyk pasuje do Twojego domu, zaplanuj czas na czesanie i poszukaj hodowli, w której poznasz matkę szczeniąt.