Pies dla alergika — rasy, które mniej uczulają, i jak to sprawdzić

Ten tekst pomaga wybrać psa, gdy ktoś w rodzinie ma alergię. Jak ograniczać alergeny w mieszkaniu, w którym zwierzę już jest, opisujemy szczegółowo w poradniku alergia na psa lub kota.

Czy istnieje pies hipoalergiczny?

Nie ma psa, o którym można z góry powiedzieć, że nie uczula. Uczulają białka obecne w ślinie, naskórku i moczu psa — każdy pies je wytwarza, a sierść tylko roznosi je po mieszkaniu. Określenie „rasa hipoalergiczna” oznacza więc w praktyce psa, który mniej gubi sierść, przez co w domu jest mniej nośnika alergenów. Części alergików to wystarcza, części nie — a różnice między dwoma psami tej samej rasy bywają większe niż między rasami. Jako „hipoalergiczny” bywa reklamowany np. samojed — dlaczego to mit.

Pies dla alergika — rasy, które mniej gubią sierść

Najczęściej wymienia się psy o sierści rosnącej bez przerwy (trzeba ją strzyc) albo szorstkiej, trymowanej. Każda z tych ras wymaga regularnej pielęgnacji — to cena za mniej włosów na kanapie.

Pudel (toy, miniaturowy, średni, duży)

Kręcona sierść prawie nie wypada, tylko zostaje w okrywie, więc pudla trzeba czesać i strzyc co kilka tygodni. To inteligentny, łatwo uczący się pies, a cztery wielkości pozwalają dobrać go do mieszkania i rodziny. Więcej o rasie: pudel — odmiany, charakter i pielęgnacja.

Bichon frise

Mały, wesoły pies o puszystej, kręconej sierści, która gubi niewiele włosa. Wymaga częstego czesania, żeby nie powstawały kołtuny, i strzyżenia.

Maltańczyk

Mały pies o długiej, jedwabistej sierści bez podszerstka. Gubi jej mało, ale potrzebuje codziennego czesania albo krótkiego strzyżenia. Jak pielęgnować jego sierść i oczy, opisuje karta rasy maltańczyk.

Yorkshire terier

Miniaturowy terier o długiej, prostej sierści bez podszerstka. Niewiele gubi, a przy krótkim strzyżeniu pielęgnacja jest prosta. Jak wszystkie małe rasy opisujemy go w przeglądzie małe rasy psów.

Shih tzu

Pogodny pies do towarzystwa o długiej sierści, którą często skraca się u groomera. Ma krótki pysk, więc gorzej znosi upał. Jak pielęgnować jego sierść, opisuje karta rasy shih tzu.

Sznaucer (miniaturowy, średni, olbrzym)

Szorstką sierść sznaucera się trymuje, czyli usuwa martwy włos, zanim sam wypadnie — dlatego w domu jest go niewiele. Sznaucer występuje w trzech wielkościach i jest czujnym, pewnym siebie psem.

Portugalski pies dowodny

Średni, energiczny pies wodny o kręconej albo falistej sierści bez podszerstka. Potrzebuje dużo ruchu i regularnego strzyżenia.

Lagotto romagnolo

Średni pies o gęstej, kręconej sierści, dawniej pracujący przy szukaniu trufli. Lubi pracę nosem i ruch, a sierść wymaga strzyżenia i rozczesywania.

Chiński grzywacz

Mały pies w odmianie nagiej (sierść tylko na głowie, łapach i ogonie) albo puchowej. Odmiana naga prawie nie gubi włosa, ale jej skóra wymaga ochrony przed słońcem i zimnem.

Mieszańce „doodle” (np. labradoodle, goldendoodle) bywają reklamowane jako psy dla alergików, ale szczenię może odziedziczyć sierść po każdym z rodziców — także gubiącą włos. Przy takim psie test kontaktu jest tym ważniejszy. Najpopularniejsze krzyżówki z pudlem opisują karty maltipoo, cavapoo i cockapoo, a o linieniu ras-rodziców piszemy w kartach labrador retriever i golden retriever.

Mały czy duży pies, szczeniak czy dorosły — co lepsze dla alergika?

Mniejszy pies to zwykle mniej kłopotu: mniej sierści i naskórka w domu, łatwiejsze kąpiele, czesanie i strzyżenie. Wielu alergików lepiej znosi np. pudla miniaturowego niż dużego, choć to również nie daje pewności — liczy się reakcja na konkretnego psa.

Dorosły pies bywa bezpieczniejszym wyborem niż szczeniak. Sierść szczeniaka zmienia się w okresie dorastania, więc u szczenięcia mieszańca albo rasy o różnych typach okrywy trudno przewidzieć, jaka będzie dorosła sierść. U dorosłego psa widać ją od razu, a test kontaktu mówi więcej o tym, jak będzie wyglądało wspólne życie przez kolejne lata.

Ile pracy wymaga pies, który nie linieje?

Pies, który nie gubi sierści, nie jest psem „bez pielęgnacji” — jest odwrotnie. Martwy włos zostaje w okrywie, więc bez czesania szybko tworzą się kołtuny, które ciągną skórę i bolą. W praktyce oznacza to:

• Czesanie kilka razy w tygodniu, a przy długiej sierści maltańczyka czy yorkshire — codziennie, do samej skóry.
• Strzyżenie albo trymowanie co kilka tygodni, zwykle u groomera — to stały koszt i czas, który trzeba zaplanować w budżecie.
• Pielęgnację okolic oczu, uszu i łap, gdzie sierść rośnie najszybciej i najłatwiej się brudzi.

Jeśli nikt w domu nie ma czasu na regularne czesanie, lepiej wybrać psa o krótkiej sierści i ustalić plan ograniczania alergenów z alergologiem, niż psa z długą, zaniedbaną okrywą.

Jak sprawdzić, czy pies Cię uczula — zanim go weźmiesz

1. Zacznij od alergologa. Lekarz potwierdzi, na co jesteś uczulony i jak silna jest reakcja. Przy astmie albo ciężkich objawach decyzję o psie podejmuje się razem z lekarzem prowadzącym.
2. Spędź czas z konkretnym psem. Nie wystarczy krótkie głaskanie — odwiedź hodowlę albo fundację kilka razy, pobądź z psem w pomieszczeniu dłużej, dotykaj go i obserwuj swoje samopoczucie przez kolejne godziny.
3. Sprawdź psa w domu, jeśli to możliwe. Niektóre fundacje pozwalają na adopcję próbną albo dom tymczasowy. Kilka dni z psem w Twoim mieszkaniu powie więcej niż wizyta.
4. Wybierz osobę do pielęgnacji. Ustal, kto będzie czesał, kąpał i woził psa do groomera — najlepiej ktoś bez alergii.
5. Miej plan na trudny scenariusz. Zanim pies przyjedzie, zastanów się, co zrobisz, jeśli objawy okażą się silne. Oddanie psa po kilku miesiącach jest najgorszym wyjściem — dla psa i dla rodziny.

Pielęgnacja psa, gdy w domu jest alergik

Regularna pielęgnacja to połowa sukcesu — usuwa martwy włos i naskórek, zanim rozniosą się po mieszkaniu. Psa najlepiej czesze osoba bez alergii, na balkonie albo na dworze, a nie w salonie.

Do sierści kręconej i długiej przyda się szczotka dla psa z drucikami i grzebień, którym sprawdzisz, czy przy skórze nie zostały kołtuny — np. dwustronna szczotka Trixie i podwójny grzebień Trixie. Przy krótkiej sierści wystarczy rękawica do wyczesywania. Jaką szczotkę dobrać do typu okrywy, wyjaśnia poradnik jak szczotkować psa.

Strzyżenie. Pudle, bichony, maltańczyki i shih tzu wymagają strzyżenia co kilka tygodni — zwykle u groomera. Jak przygotować psa do pierwszej wizyty, piszemy w tekście pierwsza wizyta u groomera. Między wizytami przydadzą się drobne akcesoria z działu maszynki i akcesoria do strzyżenia.

Kąpiel. Kąpiel na krótko zmniejsza ilość alergenów na sierści, ale zbyt częsta wysusza skórę psa, co może nasilić łuszczenie się naskórka. Używaj szamponu dla psów, np. Beaphar Long Coat do długiej sierści, a o częstotliwość kąpieli zapytaj lekarza weterynarii albo groomera — ogólne zasady opisuje poradnik jak często kąpać psa. Więcej szamponów znajdziesz w dziale kąpiel i pielęgnacja sierści.

Legowisko i sypialnia. Wybierz legowisko dla psa, które w całości albo z pokrowcem da się prać, i pierz je regularnie. Najwięcej daje jednak sypialnia, do której pies nie wchodzi — dlaczego, wyjaśnia poradnik o alergii na psa lub kota, a o tym, jak ograniczyć sierść w mieszkaniu, piszemy w tekście jak pozbyć się sierści z mieszkania.

Codzienne nawyki. Ponieważ alergeny są w ślinie psa, alergik nie pozwala mu lizać twarzy i rąk, a po zabawie i głaskaniu myje ręce. Psa nie wpuszcza się do łóżka, a w samochodzie przewozi się go na pralnym kocu albo w transporterze, a nie na tapicerce, którą trudno doczyścić.

Pies dla alergika — co zapamiętać

• Nie ma psa, który na pewno nie uczula — uczulają białka ze śliny i naskórka, nie sam włos.
• Mniej objawów bywa przy psach, które mało gubią sierść: pudel, bichon, maltańczyk, yorkshire, shih tzu, sznaucer, portugalski pies dowodny, lagotto.
• Decyzję poprzedza wizyta u alergologa i dłuższy kontakt z konkretnym psem.
• Regularne czesanie, strzyżenie i pranie legowiska — najlepiej przez osobę bez alergii.
• Sypialnia bez psa to najprostszy sposób na mniej objawów.

Następny krok: umów wizytę u alergologa i zapytaj hodowcę albo fundację o możliwość kilku dłuższych spotkań z psem, którego bierzesz pod uwagę — dopiero po nich podejmij decyzję.