Niedoczynność tarczycy u psa — objawy i życie z chorobą

Co to jest niedoczynność tarczycy u psa?

Niedoczynność tarczycy u psa to choroba, w której tarczyca — gruczoł na szyi — wytwarza za mało hormonów. Te hormony regulują tempo przemiany materii, więc gdy ich brakuje, „zwalnia” cały organizm: pies tyje, jest ospały, marznie, a jego sierść i skóra się pogarszają. To jedna z najczęstszych chorób hormonalnych psów.

Najczęściej przyczyną jest stopniowe niszczenie tarczycy przez własny układ odpornościowy albo jej zanik. Choroba dotyczy zwykle psów w średnim wieku, orientacyjnie między 4. a 10. rokiem życia, częściej ras średnich i dużych — np. golden retrieverów, dobermanów, cocker spanieli, seterów irlandzkich i bokserów — ale może wystąpić u każdego psa.

Objawy niedoczynności tarczycy u psa

Objawy narastają powoli, przez miesiące, dlatego opiekunowie przyzwyczajają się do nich i biorą je za starość albo lenistwo. Zwróć uwagę, gdy pies:

• tyje, choć je tyle samo albo nawet mniej,
• jest ospały — więcej śpi, szybko męczy się na spacerze, nie chce się bawić,
• szuka ciepła — kładzie się przy kaloryferze, niechętnie wychodzi w chłodne dni,
• ma suchą, matową sierść, która się przerzedza symetrycznie po obu bokach tułowia i na ogonie, a po strzyżeniu długo nie odrasta,
• ma problemy ze skórą — łupież, ciemniejącą lub pogrubiałą skórę, nawracające zapalenia skóry i uszu,
• wygląda „smutno” — skóra na pysku i czole bywa obrzęknięta, a powieki opadają.

Pojedynczy objaw niczego nie przesądza: przerzedzona sierść bywa sezonowym linieniem (różnice opisuje poradnik linienie u psa i kota), a nadwaga to częściej za duże porcje niż choroba. Niepokoi kilka objawów naraz — zwłaszcza tycie mimo diety razem z ospałością i zmianami sierści.

Niedoczynność tarczycy czy choroba Cushinga?

Obie choroby hormonalne powodują tycie, przerzedzenie sierści i są brane za starość. Najprostsza różnica w domu: pies z chorobą Cushinga zwykle dużo pije, dużo sika i ma ogromny apetyt, a pies z niedoczynnością tarczycy pije normalnie i raczej jest mniej zainteresowany ruchem. Więcej o drugiej z nich w poradniku choroba Cushinga u psa. Rozstrzyga i tak badanie krwi.

Jak lekarz rozpoznaje chorobę?

Rozpoznanie stawia lekarz weterynarii na podstawie objawów, badania klinicznego i badań krwi, w tym poziomu hormonów tarczycy. Wyniki interpretuje się ostrożnie, bo inne choroby, a nawet niektóre leki, potrafią obniżyć poziom hormonów u psa ze zdrową tarczycą — dlatego czasem potrzebnych jest kilka oznaczeń albo powtórzenie badania.

Jak wygląda leczenie i życie z chorobą?

Niedoczynność tarczycy u psa zwykle leczy się, podając brakujący hormon codziennie, do końca życia. Dawkę ustala lekarz i dostosowuje ją na podstawie kontrolnych badań krwi — dlatego wizyty kontrolne są częścią leczenia, a nie dodatkiem. Wielu opiekunów zauważa więcej energii u psa już po kilku tygodniach, a poprawa sierści i skóry trwa zwykle kilka miesięcy.

1. Podawaj lek o stałych porach i nie przerywaj go, gdy pies poczuje się lepiej. Jeśli pies wypluwa tabletki, pomogą sposoby z poradnika jak podać tabletkę psu.
2. Waż psa regularnie. Odchudzanie idzie łatwiej, gdy hormony są wyrównane, ale porcje i tak trzeba pilnować — jak ocenić kondycję, opisuje poradnik jak rozpoznać nadwagę u psa.
3. Zadbaj o ciepło. Ciepłe legowisko dla psa z dala od przeciągów, np. Barry King Legowisko dla psa w kratę, a zimą płaszczyk dla psa, np. Trixie Płaszczyk Minot, zwłaszcza dla psów krótkowłosych.
4. Pielęgnuj sierść delikatnie. Krótkie, częste szczotkowanie miękką szczotką dla psa, np. Trixie Miękka szczotka dla psa, usuwa martwy włos bez drapania wrażliwej skóry.
5. Obserwuj skórę i uszy. Nawroty zapalenia ucha i łupieżu zgłaszaj lekarzowi — często ustępują, gdy leczenie tarczycy zacznie działać.

Pies z dobrze prowadzoną niedoczynnością tarczycy zwykle żyje normalnie i tak długo jak zdrowe psy. O kontroli u starszego psa przypomina też poradnik jak zadbać o psiego seniora.

Ruch i jedzenie psa z niedoczynnością tarczycy

Pies z tą chorobą nie potrzebuje specjalnej karmy „na tarczycę” — wystarczy dobra, pełnoporcjowa karma w porcji dopasowanej do kondycji, chyba że lekarz zaleci inaczej. Ważne, żeby nie dosypywać „na oko”: pies, który dotąd tył z powodu choroby, po wyrównaniu hormonów zaczyna spalać więcej, a nadwyżka z miski przestaje znikać.

Z ruchem zacznij ostrożnie. Ospały, ciężki pies szybko się męczy, dlatego na początku lepsze są krótkie, częstsze spacery niż jedna długa wyprawa. Wydłużaj je stopniowo, w miarę jak pies odzyskuje energię — zwykle widać to po tym, że sam zaczyna ciągnąć do wyjścia i znów interesuje się zabawą.

Niedoczynność tarczycy u psa — co zapamiętać

• Tarczyca wytwarza za mało hormonów, więc organizm psa „zwalnia”.
• Typowe: tycie mimo diety, ospałość, marznięcie, matowa i przerzedzona sierść, problemy ze skórą i uszami.
• Rozpoznanie wymaga badań krwi — żadnych preparatów „na tarczycę” bez lekarza.
• Leczenie trwa całe życie, a dawkę ustala i kontroluje lekarz.

Następny krok: jeśli rozpoznajesz u psa kilka z tych objawów, zapisz, od kiedy je widzisz i ile pies waży, i umów wizytę z badaniem krwi.