Shar pei - charakter, pielęgnacja fałdów, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Shar pei to rasa średniej wielkości - na tle innych psów tej wielkości opisujemy ją w przeglądzie średnie rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację fałdów, żywienie, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Shar pei - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 2 - pinczery i sznaucery, molosy i szwajcarskie psy pasterskie (sekcja molosów typu mastifa)
Pochodzenie	południowe Chiny; współczesną rasę odbudowano w XX wieku z nielicznych psów
Wielkość	średnia rasa (10–25 kg)
Masa (orientacyjnie)	zwykle ok. 18–25 kg (suki lżejsze)
Wysokość w kłębie	44–51 cm
Długość życia (orientacyjnie)	ok. 9–11 lat
Sierść i pielęgnacja	niska–średnia - krótka i szorstka, wystarczy rękawica raz w tygodniu; więcej uwagi wymagają fałdy, uszy i oczy
Aktywność	średnia - ok. godziny spacerów dziennie, bez potrzeby intensywnego sportu
Na pierwszego psa?	raczej nie - niezależny, nieufny wobec obcych i wymagający zdrowotnie - lepiej, gdy opiekun ma już doświadczenie z psem
Do mieszkania w bloku?	tak - spokojny i czysty w domu, mało szczeka
Do domu z dziećmi?	raczej tak - przywiązany do swojej rodziny, ale nie lubi szarpania i nachalności - dobrze z dziećmi starszymi, które szanują jego spokój

Jak wygląda shar pei? Fałdy, sierść i umaszczenia

Shar pei to zwarty pies średniej wielkości, rozpoznawalny po fałdach skóry, szerokim pysku i bardzo małych uszach. Ma szeroką głowę, ogon gruby u nasady i zakręcony wysoko nad grzbietem oraz niebiesko-czarny język - podobnie jak chow chow. Nazwa rasy po chińsku oznacza „skórę jak piasek”, bo sierść jest krótka, sztywna i szorstka w dotyku.

Szczenięta mają fałdy na całym ciele, ale u dorosłego psa fałdy zostają głównie na głowie, karku i w kłębie. Wzorzec rasy nie pochwala przesady: fałdy nie mogą zasłaniać oczu ani przeszkadzać psu. Sierść bywa bardzo krótka (tzw. końska) albo nieco dłuższa (tzw. szczotkowa). Dopuszczalne są jednolite umaszczenia, m.in. czarne, rude, płowe, kremowe, czekoladowe i niebieskie; białe nie jest dozwolone.

Shar pei - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Shar pei jest spokojny, niezależny, bardzo przywiązany do swojej rodziny i nieufny wobec obcych. W domu bywa cichy i wyjątkowo czysty - zwykle szybko uczy się czystości. Ma silne poczucie terytorium i bywa niechętny obcym psom, a na próby przymusu reaguje uporem.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo shar pei jest dobrym wyborem: dla spokojnego, doświadczonego opiekuna albo rodziny ze starszymi dziećmi, która szuka psa oddanego domownikom, a nie „przyjaciela wszystkich”, i ma czas na regularną opiekę nad skórą, oczami i uszami.

Dla kogo nie: dla osoby, która pierwszy raz bierze psa i nie planuje szkolenia; dla domu, w którym pies ma bawić się z każdym gościem i każdym psem w parku; dla kogoś, kto nie jest gotów na częstsze wizyty u lekarza weterynarii. Kluczowe jest oswajanie szczeniaka z ludźmi, psami i miejscami - opisuje to socjalizacja szczeniaka.

Pielęgnacja shar pei: fałdy, skóra, uszy i oczy

Krótką sierść wystarczy raz w tygodniu przeczesać rękawicą. Prawdziwa pielęgnacja shar pei to skóra, fałdy, uszy i oczy.

• Fałdy. Shar pei ma fałdy skóry (na czole, policzkach, karku i u nasady ogona), a w nich łatwo zbiera się wilgoć i brud. Przecieraj je kilka razy w tygodniu i zawsze dokładnie osusz - zaczerwienienie, sączenie albo nieprzyjemny zapach z fałdu to powód do wizyty u lekarza weterynarii. Do przecierania przydadzą się delikatne chusteczki, np. Barry King chusteczki pielęgnacyjne.
• Kąpiel - rzadko, łagodnym szamponem dla psa z wrażliwą skórą, np. Trixie szampon dla alergików. Szampon dokładnie spłucz z fałdów, a psa wysusz - resztki szamponu i wilgoć drażnią skórę.
• Uszy. Są bardzo małe, a przewody słuchowe wąskie, więc łatwo o zapalenie. Raz w tygodniu obejrzyj ucho i przetrzyj jego wnętrze, np. Trixie nakładkami Ear Care - nigdy patyczkiem w głąb. Objawy, przy których trzeba jechać do lekarza, opisuje zapalenie ucha u psa.
• Oczy. Codziennie sprawdź, czy pies nie mruży oczu, nie łzawi i czy rzęsy nie dotykają gałki ocznej (więcej w sekcji o zdrowiu).

Czym karmić shar pei?

Dorosłego shar pei karm suchą karmą dla psa dla ras średnich (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy średnie”), np. Brit Premium by Nature Adult Medium. Rasa ma wrażliwą skórę, więc obserwuj, jak pies reaguje na zmianę karmy - świąd, drapanie fałdów, zaczerwienienie skóry czy luźne stolce to powód, żeby omówić żywienie z lekarzem. Jak przebiega szukanie uczulenia przez dietę, opisuje alergia pokarmowa u psa.

Szczeniak shar pei potrzebuje karmy dla szczeniąt ras średnich, np. PRO PLAN Medium Puppy Sensitive Skin, w kilku posiłkach dziennie. Nową karmę wprowadzaj stopniowo, przez kilka dni mieszając ją z dotychczasową.

Ile ruchu potrzebuje shar pei? Wychowanie i zajęcia

Shar pei potrzebuje orientacyjnie około godziny spacerów dziennie, w spokojnym tempie, z czasem na węszenie. Nie jest psem do biegania przy rowerze ani do sportów wyczynowych, ale lubi nowe trasy i zadania dla nosa.

• Szkolenie bez przymusu. Shar pei jest bystry, ale niezależny: uczy się szybko, gdy widzi w tym sens, a na krzyk i szarpanie reaguje uporem. Ćwicz krótko, z nagrodą.
• Inne psy. Spotkania z psami aranżuj spokojnie, na luźnej smyczy; shar pei nie musi lubić wszystkich psów w parku.
• Upał. Szeroki, mięsisty pysk i fałdy sprawiają, że część shar pei gorzej znosi wysiłek w gorące dni. Latem wychodź rano i wieczorem; objawy przegrzania opisuje poradnik o przegrzaniu psa.

Zdrowie shar pei - na co uważać

Shar pei to rasa, w której kilka problemów zdrowotnych zdarza się wyraźnie częściej niż u innych psów. Warto je znać przed zakupem:

• Powieki. Podwinięcie powieki (entropium) jest w rasie bardzo częste i bywa widoczne już u kilkutygodniowych szczeniąt - rzęsy drażnią oko, pies mruży je i łzawi. Objawy i pilność opisuje entropium u psa; o leczeniu decyduje lekarz weterynarii.
• Gorączka shar pei. W rasie występuje dziedziczna skłonność do nawracających epizodów wysokiej gorączki, często z bolesnym obrzękiem stawów skokowych, które mijają po kilku dniach. Choroba bywa powiązana z odkładaniem się nieprawidłowego białka w narządach, zwłaszcza w nerkach. Każdy taki epizod pokaż lekarzowi.
• Skóra. Fałdy, alergie i infekcje skóry to w tej rasie częsty powód wizyt. Każdy nowy guzek warto zbadać - shar pei należy do ras, w których częściej zdarza się mastocytoma.
• Uszy i tarczyca. Wąskie przewody słuchowe sprzyjają zapaleniom uszu, a w rasie zdarza się też niedoczynność tarczycy.

Jak kupić albo adoptować shar pei odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: badanie oczu i powiek, ocena stawów biodrowych i łokciowych, badanie skóry i uszu, informacja, czy w linii rodziców zdarzała się gorączka shar pei.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Obejrzyj oczy rodziców i szczeniąt. Oczy powinny być otwarte, czyste i niełzawiące, a fałdy nie mogą ich zasłaniać.
2. Zapytaj o gorączkę i skórę w linii. Uczciwy hodowca powie, czy u przodków zdarzały się epizody gorączki, alergie albo kłopoty ze skórą.
3. Nie wybieraj „najbardziej pofałdowanego”. Więcej fałdów to więcej kłopotów ze skórą i oczami, a nie lepszy pies.
4. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna i wyniki badań rodziców.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do shar pei

• Chow chow - też chiński pies o niebiesko-czarnym języku, niezależny i nieufny wobec obcych, ale z gęstą, puszystą sierścią do codziennego czesania.
• Bokser - molos podobnej wielkości z krótką sierścią, ale wesoły, otwarty i dużo bardziej energiczny.
• Buldog angielski - inny pies z fałdami skóry, wymagający podobnej opieki nad skórą i oczami, ale niski, ciężki i bardzo łagodny.

Shar pei - co zapamiętać

• Shar pei to spokojny, niezależny pies, oddany rodzinie i nieufny wobec obcych - lepszy dla doświadczonego opiekuna.
• Fałdy skóry przecieraj i osuszaj kilka razy w tygodniu, uszy oglądaj co tydzień, oczy codziennie.
• Podwinięte powieki i nawracająca gorączka to typowe problemy rasy - pytaj o nie hodowcę.
• Szczeniak z mniejszą liczbą fałdów to lepszy wybór niż „najbardziej pofałdowany”.
• Socjalizację z ludźmi i psami zaczynaj od pierwszych tygodni w nowym domu.

Następny krok: jeśli shar pei pasuje do Twojego domu, poszukaj hodowli, w której zobaczysz oczy i skórę rodziców i usłyszysz uczciwą odpowiedź o zdrowiu linii.