Labradoodle - charakter, wielkość, pielęgnacja sierści i zdrowie

Labradoodle to jedna z najpopularniejszych krzyżówek z pudlem - pies reklamowany jako „labrador, który nie linieje”. Rzeczywistość jest bardziej złożona, co wyjaśniamy też w przeglądzie pies dla alergika. Tutaj jest wszystko o samym labradoodle: wygląd i pokolenia, charakter, pielęgnacja, żywienie, ruch, zdrowie i wybór szczeniaka.

Labradoodle - rasa w skrócie

Grupa FCI	nie dotyczy - krzyżówka, rasa nieuznana przez FCI
Pochodzenie	krzyżówka labradora retrievera z pudlem (najczęściej dużym, rzadziej średnim albo miniaturowym); celowo hodowana od końca lat 80. XX wieku w Australii
Wielkość	od małej do dużej rasy (w sklepie filtry: rasy małe do 10 kg, rasy średnie 10–25 kg i rasy duże 26–45 kg) - zależnie od pudla-rodzica
Masa (orientacyjnie)	zwykle ok. 15–30 kg; z pudlem miniaturowym - mniej
Wysokość w kłębie	zwykle ok. 35–60 cm
Długość życia (orientacyjnie)	12–14 lat
Sierść i pielęgnacja	wysoka - prosta, falista albo kręcona; kręcona mniej gubi, ale się kołtuni - czesanie kilka razy w tygodniu, strzyżenie co 6–8 tygodni
Aktywność	wysoka - ok. 1,5–2 godzin ruchu dziennie, w tym aportowanie, woda i praca nosem
Na pierwszego psa?	tak - towarzyski i chętny do nauki, jeśli masz czas na ruch, szkolenie i pielęgnację sierści
Do mieszkania w bloku?	raczej tak - przy codziennych długich spacerach; większe labradoodle lepiej czują się w domu z ogrodem
Do domu z dziećmi?	tak - przyjazny i cierpliwy; młody pies bywa wylewny i może przewrócić małe dziecko

Jak wygląda labradoodle? Sierść, wielkość i pokolenia

Labradoodle to nie rasa uznana przez FCI, tylko krzyżówka (labrador retriever × pudel). Nie ma wzorca rasy, więc wielkość, rodzaj sierści i charakter zależą od rodziców i potrafią się różnić nawet w jednym miocie. Szczenię nie dostaje rodowodu ZKwP, a obietnica „na pewno nie linieje” albo „na pewno zostanie mały” nie ma pokrycia.

Typowy labradoodle to średnio duży pies o sylwetce zbliżonej do labradora i sierści prostej, falistej albo kręconej. Wielkość zależy od pudla-rodzica: z pudlem dużym wyrasta pies wielkości labradora, z miniaturowym - wyraźnie mniejszy. Umaszczenia są różne: kremowe, morelowe, złote, czekoladowe, czarne, rzadziej łaciate.

W ogłoszeniach pojawiają się oznaczenia pokoleń. F1 to pierwsze pokolenie - labrador × pudel, w którym sierść jest najmniej przewidywalna. F1b to labradoodle skrzyżowany z pudlem, zwykle z bardziej kręconą sierścią. F2 i dalsze to labradoodle × labradoodle. Osobną grupą jest tzw. australian labradoodle - linie prowadzone od kilku pokoleń, także z domieszką innych ras. Żadna z tych odmian nie jest rasą uznaną przez FCI.

Labradoodle - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Labradoodle zwykle łączy cechy obu rodziców: jest towarzyski, przyjazny wobec ludzi i psów, pojętny i chętny do współpracy. Ma dużo energii - i labrador, i pudel to psy pracujące - lubi wodę, aportowanie i zabawę z dziećmi. Nie nadaje się na stróża.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo to dobry wybór: dla aktywnej rodziny albo osoby, także na pierwszego psa, która ma czas na codzienne długie spacery, szkolenie i regularną pielęgnację sierści albo wizyty u groomera.

Dla kogo nie: dla kogoś, kto wybiera labradoodle wyłącznie z powodu alergii i obietnicy „na pewno nie linieje”; dla osób, które szukają psa spokojnego i mało wymagającego; dla domu, w którym pies zostaje sam na cały dzień - znudzony labradoodle bywa głośny i pomysłowy w niszczeniu.

Pielęgnacja labradoodle: czesanie, strzyżenie, uszy

Pielęgnacja zależy od rodzaju sierści. Prosta sierść po labradorze linieje i wystarczy ją czesać raz w tygodniu. Falista i kręcona mniej gubi, ale się kołtuni, więc trzeba ją czesać kilka razy w tygodniu, warstwami aż do skóry - szczotka dla psa z miękkimi metalowymi drucikami, np. Trixie miękka szczotka z metalowym włosiem, i grzebień z obrotowymi ząbkami do rozplątywania, np. Trixie grzebień ułatwiający rozplątywanie.

• Strzyżenie kręconej i falistej sierści zwykle co 6–8 tygodni - najczęściej u groomera (pierwsza wizyta u groomera). Przyzwyczajaj szczeniaka do czesania, suszarki i dotykania łap od pierwszych tygodni.
• Kąpiel co kilka tygodni; przy sierści skłonnej do kołtunów pomaga szampon ułatwiający rozczesywanie, np. Trixie szampon Antyfilc. Po kąpieli dokładnie wysusz sierść - wilgotna szybciej się filcuje.
• Uszy sprawdzaj co tydzień i po każdym pływaniu - opadające, owłosione ucho słabo się wietrzy; objawy stanu zapalnego opisuje zapalenie ucha u psa.

Żaden pies nie jest w pełni hipoalergiczny: uczulają białka obecne w ślinie, naskórku i moczu, a nie sama sierść. Pies, który mało gubi włosa, zostawia w domu mniej alergenów, ale u części alergików i tak wywołuje objawy. Zanim zdecydujesz się na szczeniaka, spędź kilka godzin z dorosłymi psami tej linii - jak to sprawdzić, opisuje nasz poradnik o psie dla alergika.

Czym karmić labradoodle?

Labradoodle często odziedzicza po labradorze apetyt i skłonność do tycia. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dopasowaną do jego wielkości - dla ras średnich, np. Brit Premium by Nature Adult Medium, a przy dużym labradoodle dla ras dużych (w sklepie filtr „Wielkość psa”). Porcję licz według masy i aktywności - pomoże ile karmy dziennie dla psa - i odejmuj od niej smakołyki.

Szczeniak powinien dostawać karmę dla szczeniąt w klasie wielkości, jaką osiągnie jako dorosły - przy dużym labradoodle dla szczeniąt dużych ras. Szczegóły w poradniku czym karmić szczeniaka. Pod gęstą sierścią nadwagi nie widać, więc żebra sprawdzaj dłonią.

Ile ruchu potrzebuje labradoodle? Wychowanie i zajęcia

Dorosły labradoodle potrzebuje orientacyjnie 1,5–2 godzin ruchu dziennie, z czego część powinna angażować głowę. Po obu rodzicach dziedziczy zamiłowanie do:

• aportowania - z lądu i z wody, np. pływającym aportem Chuckit Amphibious Bumper;
• pływania - bezpieczne zasady kąpieli opisuje pies nad wodą;
• pracy nosem i nauki - szukanie smakołyków, sztuczki, posłuszeństwo.

Od szczeniaka ucz go spokojnego witania się bez skakania na ludzi i chodzenia na luźnej smyczy - duży, entuzjastyczny pies, który ciągnie, to realny problem. U rosnącego szczeniaka unikaj forsownego biegania i skoków, bo stawy dojrzewają długo.

Zdrowie labradoodle - na co uważać

Krzyżówka nie jest automatycznie zdrowsza od rodziców: labradoodle może odziedziczyć choroby, które występują i u labradora, i u pudla. Najważniejsze:

• Stawy. Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych - sztywność po wstaniu, kulawizna albo niechęć do schodów to powód do wizyty (dysplazja u psa).
• Oczy. Postępujący zanik siatkówki występuje u obu ras-rodziców, więc oboje rodzice powinni mieć badania oczu i testy genetyczne.
• Uszy i skóra. Stany zapalne uszu i podrażnienia skóry pod skołtunioną sierścią to najczęstsze codzienne kłopoty.

Duży labradoodle o głębokiej klatce piersiowej może też być narażony na skręt żołądka - nagłe wzdęcie brzucha i nieudane próby wymiotów to sygnał do natychmiastowej wizyty (skręt żołądka u psa).

Jak kupić albo adoptować labradoodle odpowiedzialnie

Labradoodle nie dostaje rodowodu ZKwP, więc nie chroni Cię ani wzorzec rasy, ani kontrola związku kynologicznego - o zdrowiu szczeniaka mówią tylko badania i pochodzenie rodziców. Najlepiej, gdy oboje rodzice są psami rasowymi z rodowodem. Dokument stowarzyszenia spoza FCI nie zastępuje wyników badań. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty, testy genetyczne dostępne dla obu ras (m.in. w kierunku zaniku siatkówki).

Modne krzyżówki z pudlem to ulubiony towar pseudohodowli: szczenięta z przypadkowych kryć, bez badań rodziców, sprzedawane z obietnicą „nie linieje, dla alergika” - taka obietnica nie ma pokrycia.

1. Poznaj oboje rodziców. Zobacz ich wielkość, sierść i charakter - to najlepsza zapowiedź tego, jaki będzie szczeniak.
2. Zapytaj o pokolenie i pudla. F1, F1b czy F2 i jaki pudel: duży, średni czy miniaturowy - od tego zależą sierść i wielkość.
3. Poproś o wyniki badań. Prześwietlenia stawów, badania oczu i testy genetyczne obojga rodziców, a nie tylko zapewnienie „zdrowe”.
4. Sprawdź dokumenty. Książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem oraz umowa kupna.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Dorosłe labradoodle trafiają też do fundacji i domów tymczasowych - u dorosłego psa widać już jego wielkość, sierść i charakter. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do labradoodle

• Labrador retriever - rodzic labradoodle: ten sam charakter i zamiłowanie do wody, ale przewidywalna, krótka sierść, która obficie linieje.
• Pudel - drugi rodzic: rasa z wzorcem, w trzech wielkościach, o kręconej, mało gubiącej sierści, która wymaga regularnego strzyżenia.
• Lagotto romagnolo - rasa uznana przez FCI o kręconej, mało gubiącej sierści i przewidywalnej, średniej wielkości; świetny nos.

Labradoodle - co zapamiętać

• Labradoodle to krzyżówka labradora z pudlem, a nie rasa uznana przez FCI - jego wielkość i sierść zależą od rodziców i pokolenia.
• Kręcona sierść mniej gubi, ale się kołtuni: czesanie kilka razy w tygodniu i strzyżenie co 6–8 tygodni.
• To energiczny pies: potrzebuje 1,5–2 godzin ruchu dziennie, aportowania, wody i nauki.
• Nie ma gwarancji, że labradoodle nie uczula - alergik powinien najpierw sprawdzić swoją reakcję na dorosłe psy.
• Wybierając szczeniaka, poznaj oboje rodziców i poproś o wyniki ich badań.

Następny krok: jeśli labradoodle pasuje do Twojego stylu życia, zaplanuj budżet na groomera i czas na codzienny ruch, a potem szukaj hodowcy, który pokaże Ci oboje rodziców i ich badania.