Wilczak czechosłowacki - charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Wilczak czechosłowacki wygląda jak wilk, bo od wilka pochodzi - ale to uznana rasa psa domowego, z rodowodem i wzorcem. Na tle innych ras opisujemy go w przeglądzie rasy psów; tutaj jest wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnacja, żywienie, ruch, zdrowie i wybór szczeniaka.

Wilczak czechosłowacki - rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 1 - owczarki i psy pasterskie (sekcja owczarków)
Pochodzenie	Czechosłowacja, druga połowa XX wieku - krzyżówka owczarka niemieckiego z wilkiem karpackim
Wielkość	średnia-duża rasa (na granicy filtrów sklepu: rasy średnie 10–25 kg i rasy duże 26–45 kg) - suki zwykle od 20 kg, psy od 26 kg
Masa (orientacyjnie)	psy co najmniej 26 kg, zwykle ok. 26–35 kg, suki co najmniej 20 kg, zwykle ok. 20–28 kg
Wysokość w kłębie	psy co najmniej 65 cm, suki co najmniej 60 cm
Długość życia (orientacyjnie)	12–14 lat
Sierść i pielęgnacja	średnia - prosta, gęsta, z grubym podszerstkiem zimą; czesanie raz w tygodniu, w czasie linienia codziennie
Aktywność	bardzo wysoka - co najmniej 2 godziny ruchu dziennie plus praca węchowa i szkolenie
Na pierwszego psa?	nie - wymaga doświadczenia, konsekwencji i dużo czasu na socjalizację
Do mieszkania w bloku?	nie - potrzebuje dużo ruchu i źle znosi samotność; lepiej dom z solidnie ogrodzonym ogrodem
Do domu z dziećmi?	raczej nie - bywa oddany rodzinie, ale to silny, żywiołowy pies o wyraźnym instynkcie łowieckim - nie dla rodzin z małymi dziećmi

Jak wygląda wilczak czechosłowacki? Pochodzenie i umaszczenie

Wilczak czechosłowacki to duży, smukły pies o sylwetce wilka: długie łapy, wąska klatka piersiowa, krótkie stojące uszy i skośne, bursztynowe oczy. Sierść jest prosta i gęsta, zimą z grubym podszerstkiem. Wzorzec dopuszcza umaszczenie od żółtoszarego do srebrnoszarego, zawsze z jasną maską na pysku oraz jasną szyją i piersią. Ogon jest wysoko osadzony i w spoczynku zwisa prosto.

Rasa powstała w Czechosłowacji w drugiej połowie XX wieku z eksperymentu, w którym krzyżowano owczarki niemieckie z wilkami karpackimi. Celem był pies o wytrzymałości wilka i współpracy owczarka. Dziś wilczaki rodzą się wyłącznie z wilczaków - to rasa uznana przez FCI, a nie mieszaniec psa z wilkiem. Pies sprzedawany jako „wilczak” bez rodowodu może być każdym mieszańcem o wilczym wyglądzie.

Wilczak czechosłowacki - charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Wilczak jest bardzo przywiązany do swojej rodziny, inteligentny, wytrzymały i szybki, a wobec obcych nieufny. Uczy się szybko, ale nudzi go powtarzanie tego samego, więc szkolenie musi być urozmaicone. Często wyje zamiast szczekać i komunikuje się mową ciała bardziej niż głosem - więcej o tym w tekście dlaczego pies wyje.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo wilczak jest dobrym wyborem: dla doświadczonego, aktywnego opiekuna, który lubi wielogodzinne wędrówki, tropienie i sporty z psem, ma dom z dobrze ogrodzonym ogrodem i dużo czasu na socjalizację.

Dla kogo nie: na pierwszego psa; do mieszkania w bloku; dla osób, które zostawiają psa samego na długie godziny - wilczak źle znosi samotność, a znudzony wyje, niszczy i ucieka (lęk separacyjny u psa); do domu z kotami czy drobnymi zwierzętami. Dojrzewa późno, często dopiero około trzeciego roku życia. Niezależność nie oznacza, że pies jest głupi: on po prostu pyta, co będzie z tego miał. Szkolenie działa, ale wymaga cierpliwości, krótkich sesji i nagród, na których psu naprawdę zależy.

Pielęgnacja wilczaka: sierść, linienie, pazury

Sierść wilczaka czesz raz w tygodniu, a w czasie linienia - zwykle wiosną i jesienią - codziennie. Zimą wyrasta mu gruby podszerstek, który na wiosnę wychodzi garściami. Do codziennego czesania wystarczy szczotka dla psa albo zgrzebło z metalowymi ząbkami, np. Trixie zgrzebło z obrotową rączką, a w sezonie linienia narzędzie do wyczesywania podszerstka, np. Furminator dla psów krótkowłosych w rozmiarze dla dużego psa. O tym, co jest normalnym linieniem, przeczytasz w tekście linienie u psa.

• Kąpiel rzadko - sierść wilczaka mało pachnie i dobrze się oczyszcza; częste mycie wysusza skórę.
• Strzyżenie - nie. Podszerstek chroni psa przed zimnem i przed słońcem.
• Pazury, uszy, zęby. Pazury skracaj, gdy stukają o podłogę; uszy sprawdzaj raz w tygodniu; zęby czyść kilka razy w tygodniu. Wszystkie te zabiegi ćwicz od szczeniaka - dorosły wilczak bywa nieufny wobec dotyku obcych osób.

Czym karmić wilczaka czechosłowackiego?

Wilczak powinien być smukły i wysportowany - nadwaga u psa o długich łapach szybko obciąża stawy. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras dużych (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy duże”), np. Brit Premium by Nature Adult Large. Porcję licz według masy i aktywności - pomoże ile karmy dziennie dla psa. Każdą zmianę karmy wprowadzaj stopniowo, przez kilka dni.

Szczeniak wilczaka rośnie długo i powinien dostawać karmę dla szczeniąt dużych ras, np. PRO PLAN Large Athletic Puppy Sensitive Digestion. Bez dodatków wapnia i witamin na własną rękę - o suplementach decyduje lekarz weterynarii. Szczegóły w poradniku czym karmić szczeniaka.

Ile ruchu potrzebuje wilczak? Wychowanie i socjalizacja

Dorosły wilczak potrzebuje orientacyjnie co najmniej 2 godzin ruchu dziennie i codziennych zajęć dla głowy. Najlepiej sprawdzają się:

• długie wędrówki i bieganie - wilczak ma ogromną wytrzymałość, ale formę buduj dopiero po zakończeniu wzrostu;
• tropienie i praca węchowa - szukanie śladu, przedmiotów, osób; to zajęcie najbliższe jego naturze;
• sporty kynologiczne - tropienie użytkowe, sporty zaprzęgowe, bieganie z psem.

Socjalizacja to w tej rasie sprawa kluczowa. Wilczak niepoznany w szczenięctwie z ludźmi, psami, miastem i hałasem bywa płochliwy, a płochliwość u dużego psa łatwo zamienia się w problem. Plan na pierwsze tygodnie opisuje socjalizacja szczeniaka. Na spacerach w otwartym terenie wilczak zwykle zostaje na długiej lince, np. Trixie linka treningowa - instynkt łowiecki bywa silniejszy od przywołania - a do ciągnącego psa zakładaj szelki dla psa. Ogrodzenie ogrodu musi być wysokie i zabezpieczone przed podkopaniem.

Zdrowie wilczaka czechosłowackiego - na co uważać

Wilczak to zwykle wytrzymała rasa, ale ma kilka predyspozycji, o które warto pytać hodowcę:

• Stawy. W rasie występuje dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Sztywność po wstaniu, kulawizna albo niechęć do skoków to powód do wizyty - więcej w tekście dysplazja u psa.
• Karłowatość przysadkowa - dziedziczne zaburzenie wzrostu: szczeniak wyraźnie odstaje wielkością od rodzeństwa i zachowuje puszystą, szczenięcą sierść. Dla rasy jest test genetyczny.
• Zwyrodnieniowa mielopatia - choroba rdzenia kręgowego starszych psów, która zaczyna się od chwiejnego chodu i powłóczenia tylnymi łapami. Też jest na nią test genetyczny.

Jak duży pies o głębokiej klatce piersiowej wilczak należy też do grupy bardziej narażonej na skręt żołądka. Objaw alarmowy to wzdęty, twardy brzuch i nieudane próby wymiotów (podejrzenie skrętu żołądka) - wtedy jedziesz do lecznicy natychmiast (skręt żołądka u psa).

Jak kupić albo adoptować wilczaka odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane - w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców - w tej rasie najważniejsze są: prześwietlenie stawów biodrowych i łokciowych, test genetyczny w kierunku karłowatości przysadkowej, test genetyczny w kierunku zwyrodnieniowej mielopatii.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” - to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Poznaj dorosłe psy hodowli. Zobacz, jak matka szczeniąt reaguje na obcego człowieka - nieufność jest typowa, panika już nie.
2. Zapytaj o socjalizację. Szczenięta powinny poznawać w hodowli ludzi, dźwięki domu i różne podłoża.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, wyniki badań rodziców, umowa kupna.
4. Przygotuj ogród i plan dnia. Wysokie ogrodzenie, miejsce dla psa w domu i grafik, kto spędza z nim czas.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska.

Rasy podobne do wilczaka czechosłowackiego

• Owczarek niemiecki - jeden z przodków wilczaka: równie inteligentny, ale dużo chętniej współpracuje i lepiej znosi życie w mieście.
• Alaskan malamute - też niezależny, wytrzymały i wilczo wyglądający, ale to masywniejszy pies zaprzęgowy, przyjazny wobec obcych.
• Owczarek holenderski - pracowity owczarek o podobnej energii, ale bez wilczej nieufności i łatwiejszy w szkoleniu.

Wilczak czechosłowacki - co zapamiętać

• Wilczak czechosłowacki to uznana rasa FCI wywodząca się od owczarka niemieckiego i wilka karpackiego, a nie mieszaniec psa z wilkiem.
• To pies dla doświadczonego opiekuna: potrzebuje co najmniej 2 godzin ruchu dziennie, pracy węchowej i bardzo starannej socjalizacji.
• Nie nadaje się do bloku ani do domu, w którym zostaje sam na cały dzień.
• Pielęgnacja jest prosta, poza okresami linienia podszerstka.
• Kupując szczeniaka, pytaj o badania stawów i testy genetyczne rodziców.

Następny krok: zanim zdecydujesz się na wilczaka, spędź czas z dorosłymi psami tej rasy - u hodowcy albo na spotkaniu klubowym - i porozmawiaj z ich opiekunami o codzienności.