Husky syberyjski — charakter, pielęgnacja, zdrowie i dla kogo jest ta rasa

Husky syberyjski należy do średnich ras — na tle border collie, beagle'a i sznaucera opisujemy go w przeglądzie średnie rasy psów. Tutaj znajdziesz wszystko o samej rasie: wygląd, charakter, pielęgnację, żywienie, ruch, zdrowie i to, jak wybrać szczeniaka.

Husky syberyjski — rasa w skrócie

Grupa FCI	grupa 5 — szpice i psy w typie pierwotnym (sekcja psów zaprzęgowych)
Pochodzenie	północno-wschodnia Syberia; rasę ukształtowano w USA na początku XX wieku
Wielkość	średnia rasa (10–25 kg)
Masa (orientacyjnie)	psy ok. 20–27 kg, suki ok. 16–23 kg
Wysokość w kłębie	psy 53,5–60 cm, suki 50,5–56 cm
Długość życia (orientacyjnie)	12–14 lat
Sierść i pielęgnacja	średnia–wysoka — czesanie 1–2 razy w tygodniu, w czasie linienia codziennie
Aktywność	bardzo wysoka — codziennie co najmniej 2 godziny ruchu, najlepiej bieg w zaprzęgu albo przy rowerze
Na pierwszego psa?	raczej nie — niezależny, ucieka i słabo przychodzi na wołanie — wymaga doświadczenia i konsekwencji
Do mieszkania w bloku?	raczej nie — da się, ale tylko przy kilku godzinach ruchu dziennie; nudzi się, wyje i niszczy
Do domu z dziećmi?	raczej tak — przyjazny i nieagresywny wobec ludzi; młody husky jest jednak silny i bardzo żywiołowy

Jak wygląda husky syberyjski? Umaszczenie i kolor oczu

Husky syberyjski to średniej wielkości, lekki i szybki pies zaprzęgowy o stojących uszach, puszystym ogonie i gęstej, dwuwarstwowej sierści. Pod okrywą z prostych włosów rośnie miękki, bardzo gęsty podszerstek, który chroni psa przed mrozem — i dwa razy w roku wypada garściami. Budowa jest lżejsza niż u malamuta: husky to biegacz, nie pies do ciągnięcia ciężarów.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia — od czarno-białego i szaro-białego, przez rude i miedziane, po całkiem białe. Typowa jest jasna maska na pysku. Oczy bywają niebieskie, brązowe albo różnobarwne (jedno niebieskie, drugie brązowe, czasem dwa kolory w jednym oku) — każdy z tych wariantów jest prawidłowy i nie świadczy o chorobie.

Husky z rodowodem i tzw. „alaskan husky” to nie to samo: ten drugi to psy zaprzęgowe hodowane pod kątem szybkości, bez wzorca rasy. Wyraźnie większy, masywny „husky” z ogłoszenia to często malamut albo mieszaniec.

Husky syberyjski — charakter i dla kogo (a dla kogo nie)

Husky jest przyjazny wobec ludzi, towarzyski wobec innych psów, pogodny i niestrudzony. Nie nadaje się na stróża — obcego przywita merdaniem. Jest za to bardzo niezależny: przez pokolenia biegał w zaprzęgu daleko przed człowiekiem i sam podejmował decyzje, więc polecenia wykonuje, gdy widzi w tym sens. Ma silny instynkt łowiecki — koty, ptaki i małe zwierzęta to dla niego zdobycz. Rzadko szczeka, za to chętnie „gada” i wyje — dlaczego, wyjaśnia tekst dlaczego pies wyje.

To cechy typowe dla rasy, a nie gwarancja: o charakterze konkretnego psa decydują też rodzice, socjalizacja w pierwszych miesiącach i wychowanie.

Dla kogo husky jest dobrym wyborem: dla osoby, która biega, jeździ na rowerze albo chce uprawiać sporty zaprzęgowe, ma czas na codzienny wysiłek i lubi psa z własnym zdaniem.

Dla kogo nie: dla kogoś, kto marzy o psie biegającym luzem w lesie i przychodzącym na zawołanie — wielu husky nigdy nie da się bezpiecznie spuścić ze smyczy poza ogrodzonym terenem. Nie dla domu z kotem albo królikiem bez starannej socjalizacji od szczeniaka. Nie dla osób, które pracują po 10 godzin, a po pracy wolą kanapę — znudzony husky wyje, niszczy i ucieka. Nie dla kogoś, komu przeszkadza sierść w całym mieszkaniu.

Pielęgnacja husky: linienie, kąpiel, łapy

Poza sezonem wystarczy czesanie 1–2 razy w tygodniu. Dwa razy w roku — zwykle wiosną i jesienią — husky zrzuca cały podszerstek i wtedy czeszesz go codziennie przez 2–3 tygodnie. Najlepiej sprawdza się szczotka dla psa do podszerstka albo narzędzie z ostrzem, np. Furminator dla psów długowłosych w rozmiarze L. Jak odróżnić zwykłe sezonowe linienie od problemu, opisuje poradnik linienie u psa i kota.

• Bez strzyżenia i golenia. Podszerstek izoluje też od upału i słońca, a ogolona sierść odrasta nierówno. W lecie pomaga wyczesanie martwego podszerstka, nie maszynka.
• Kąpiel rzadko — kilka razy w roku albo po wytarzaniu się w czymś. Sierść husky słabo chłonie zapachy, a pies sam dba o czystość. Przed kąpielą wyczesz podszerstek, inaczej zbije się w filc.
• Łapy husky są owłosione między opuszkami — zimą sprawdzaj, czy nie zbierają się w nich kulki lodu, a po spacerze po posolonym chodniku płucz je wodą.
• Ubranka niepotrzebne. Gęsty podszerstek wystarcza nawet w mróz, a kurtka przeszkadza mu działać jak izolacja.

Czym karmić husky syberyjskiego?

Husky ma sprawną przemianę materii i zwykle je mniej, niż sugeruje jego energia — wielu opiekunów jest zaskoczonych, jak małe porcje wystarczają psu tej wielkości. Dorosłego psa karm suchą karmą dla psa dla ras średnich (w sklepie filtr „Wielkość psa: rasy średnie”), a psa, który regularnie biega w zaprzęgu albo przy rowerze, karmą dla aktywnych psów, np. Happy Dog Supreme NaturCroq Active Adult. Porcję licz według masy i ilości ruchu — pomoże ile karmy dziennie dla psa — i koryguj ją według sylwetki.

Po intensywnym wysiłku daj psu odpocząć przed karmieniem, a przed treningiem nie karm do syta. Szczeniak husky dostaje karmę dla szczeniąt ras średnich — szczegóły w poradniku czym karmić szczeniaka. Sprawdzaj kondycję dłonią: pod gęstą sierścią łatwo przeoczyć i nadwagę, i zbyt szczupłą sylwetkę.

Ile ruchu potrzebuje husky? Wychowanie i zajęcia

Dorosły husky potrzebuje orientacyjnie co najmniej 2 godzin ruchu dziennie, w tym regularnego biegu — sam spacer po osiedlu to dla niego za mało. Rasa została stworzona do pokonywania długich dystansów w zaprzęgu, więc najbardziej cieszą ją:

• bieg z opiekunem (canicross) — z psem w szelkach połączonym linką z amortyzatorem z pasem biodrowym do biegania, nigdy na obroży;
• jazda na rowerze z psem i sporty zaprzęgowe — po skończeniu wzrostu, na szelkach do ciągnięcia, zaczynając od krótkich dystansów;
• długie spacery na długiej lince, np. Trixie smycz treningowa 10 m — daje swobodę bez ryzyka ucieczki.

Przywołanie trenuj od pierwszego dnia, ale realnie: wiele husky w lesie nie wraca, gdy zobaczy sarnę. Ćwicz według poradnika jak nauczyć psa przywołania, a luzem puszczaj psa tylko na ogrodzonym wybiegu. Ogród musi mieć wysokie i szczelne ogrodzenie — husky skacze, wspina się i kopie podkopy. Dobrze dopasowane szelki dla psa są podstawą, bo husky z natury ciągnie.

Upał to dla husky największe ryzyko. Gdy jest ciepło, trenuj wcześnie rano albo późnym wieczorem, skróć dystans i zawsze miej wodę. W domu przyda się chłodne podłoże do leżenia — mata chłodząca dla psa albo chłodna posadzka. Objawy przegrzania opisuje przegrzanie u psa.

Zdrowie husky syberyjskiego — na co uważać

Husky to rasa ogólnie odporna i długowieczna jak na swoją wielkość, ale ma kilka predyspozycji, o które warto pytać hodowcę:

• Oczy. W rasie częściej występują dziedziczne choroby oczu, m.in. zaćma u młodych psów, postępujący zanik siatkówki i zmiany w rogówce. Mętnienie oka, mrużenie czy wpadanie na przedmioty to powód do wizyty — więcej w tekście zaćma u psa.
• Stawy. Dysplazja stawów biodrowych zdarza się rzadziej niż u wielu ras dużych, ale się zdarza — dlatego dobre hodowle prześwietlają biodra rodziców.
• Tarczyca i skóra. U husky opisuje się niedoczynność tarczycy oraz choroby skóry z łysieniem i łuszczeniem wokół pyska, oczu i na łapach. Ospałość, tycie mimo tych samych porcji i przerzedzona sierść to sygnały do badań — opisuje je tekst niedoczynność tarczycy u psa.

Najczęstsze nagłe zagrożenie to jednak nie choroba dziedziczna, tylko przegrzanie podczas wysiłku w ciepły dzień. Gdy zauważysz temperatura 40,5 °C i więcej albo objawy udaru cieplnego (gwałtowne ziajanie, gęsty ślinotok, chwiejny chód), przerwij ruch, schładzaj psa i jedź do lecznicy. Od czego jeszcze zależy długość życia, opisuje ile żyje pies.

Jak kupić albo adoptować husky odpowiedzialnie

Szczeniaka rasowego szukaj w hodowli zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP), który należy do Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Pies z takiej hodowli dostaje rodowód, a jego rodzice muszą mieć uprawnienia hodowlane — w wielu rasach także wyniki badań w kierunku chorób dziedzicznych. Przed rezerwacją poproś o wyniki badań rodziców — w tej rasie najważniejsze są: badanie oczu u lekarza weterynarii okulisty (najlepiej powtarzane co roku), prześwietlenie stawów biodrowych.

Ogłoszenie „rasowy, bez rodowodu, rodzice na miejscu” to zwykle pseudohodowla: nikt nie sprawdził zdrowia rodziców, a szczenię może wyrosnąć na psa innej wielkości i o innym charakterze, niż obiecywano. Rodowód nie jest „papierem dla wystawców” — to jedyny dowód, że za szczeniakiem stoi kontrolowana hodowla.

1. Zapytaj o linię. Husky z linii wystawowych bywa spokojniejszy w domu, z linii zaprzęgowych — ma więcej energii i potrzeb ruchowych.
2. Zobacz matkę i warunki. Szczenięta powinny być ciekawskie, czyste i oswojone z domowymi dźwiękami.
3. Sprawdź dokumenty. Rodowód, wyniki badań oczu rodziców, książeczka zdrowia z wpisanymi szczepieniami i odrobaczaniem, umowa kupna.
4. Zabezpiecz dom przed przyjazdem. Ogrodzenie bez dziur, zamykane drzwi na klatkę schodową, przewody i buty poza zasięgiem.

Cena szczeniaka zależy od hodowli, linii i dokumentów, dlatego jej nie podajemy. Podejrzanie tani „rasowy” szczeniak to sygnał ostrzegawczy, nie okazja. Szczególną ostrożność zachowaj przy ogłoszeniach z „niebieskookimi husky” bez rodowodu — niebieskie oczy nie są dowodem rasy. Psy tej rasy trafiają też do schronisk i fundacji, w tym do organizacji zajmujących się jedną rasą. Adopcja dorosłego psa ma ważną zaletę: znasz już jego wielkość, charakter i stan zdrowia. Jak wyglądają pierwsze tygodnie, opisuje poradnik o psie ze schroniska. Husky trafiają tam często dlatego, że opiekunowie nie docenili ich potrzeb ruchowych i skłonności do ucieczek.

Rasy podobne do husky syberyjskiego

• Samojed — też pies zaprzęgowy z Syberii, równie towarzyski, ale cały biały, z dłuższą, bardziej wymagającą sierścią i nieco mniejszą skłonnością do ucieczek.
• Akita — szpic z Japonii o podobnej sylwetce, ale większy, poważny, zdystansowany wobec obcych i innych psów; to pies stróżujący, nie towarzyski biegacz.
• Shiba inu — mały, japoński szpic o równie niezależnym charakterze i silnym instynkcie łowieckim, łatwiejszy do zmęczenia, ale nie łatwiejszy w wychowaniu.

Husky syberyjski — co zapamiętać

• Husky to przyjazny, ale niezależny pies zaprzęgowy — potrzebuje co najmniej 2 godzin ruchu dziennie, najlepiej biegu.
• Silny instynkt łowiecki i skłonność do ucieczek: smycz albo długa linka poza ogrodzonym terenem, szczelne ogrodzenie w ogrodzie.
• Dwa razy w roku linieje bardzo obficie — wtedy codzienne czesanie; bez golenia na lato.
• Upał to największe ryzyko: trening rano i wieczorem, woda, chłodne miejsce.
• Kupując szczeniaka, pytaj o badania oczu i bioder rodziców.

Następny krok: zanim zdecydujesz się na husky, przez dwa tygodnie wychodź codziennie na godzinę szybkiego marszu albo biegu. Jeśli to Ci odpowiada — szukaj hodowli, która pokaże wyniki badań oczu rodziców.