Pies goni własny ogon: kiedy to zabawa, a kiedy problem

Dlaczego pies goni ogon?

Pies goni ogon najczęściej z nudy, z nadmiaru energii albo w zabawie, zwłaszcza gdy jest młody. Problemem staje się wtedy, gdy robi to codziennie, długo, nie daje się przerwać albo gryzie ogon do skóry. Wtedy za gonitwą stoi zwykle swędzenie, ból albo zachowanie kompulsywne, z którym trzeba iść do lekarza i behawiorysty.

Najczęstsze powody:

• Zabawa. Szczeniak dopiero odkrywa, że ogon jest częścią jego ciała. Kilka obrotów w zabawie to normalna rzecz, która zwykle mija z wiekiem.
• Nuda i nadmiar energii. Pies, który ma za mało ruchu i pracy dla głowy, sam wymyśla sobie zajęcie. Zamiast więcej biegania często lepiej działa praca nosem, np. mata węchowa dla psa z częścią dziennej porcji karmy.
• Uwaga opiekuna. Jeśli domownicy śmieją się, nagrywają i wołają „patrz, znowu!”, pies szybko uczy się, że kręcenie się w kółko przynosi zainteresowanie.
• Swędzenie i ból. Pchły, alergia, przepełnione gruczoły okołoodbytowe, rana albo uraz ogona sprawiają, że pies ogląda się na tył ciała, liże go i podgryza.
• Stres i frustracja. Gonitwa pojawia się wtedy w konkretnych sytuacjach: gdy pies zostaje sam, gdy ktoś dzwoni do drzwi, gdy nie może dostać się do czegoś, czego chce.
• Zachowanie kompulsywne. Rzadziej gonienie ogona staje się czynnością, której pies nie umie przerwać, nawet gdy coś go woła albo kusi jedzeniem.

Zabawa czy problem: jak to odróżnić?

O tym, czy gonienie ogona jest niewinne, mówi nie samo zachowanie, tylko to, jak często i jak długo trwa, czy da się je przerwać i czy zostawia ślady na ciele:

Raczej zabawa	Sygnał ostrzegawczy
kilka obrotów, potem pies zajmuje się czymś innym	długie serie, kilka razy dziennie, coraz częściej
pies łatwo daje się zawołać i przerwać	pies „nie słyszy”, nie reaguje na imię ani na smakołyk
głównie szczeniak, w czasie zabawy	dorosły pies, który wcześniej tak nie robił, albo nagły początek
ogon i skóra wyglądają normalnie	pies podgryza ogon, ma przerzedzoną sierść, strupy albo krew
pojawia się przy radosnym pobudzeniu	pojawia się w stresie, przy samotności albo po hałasie

Mowę ciała, po której poznasz napięcie i ból, opisuje tekst ból i stres u psa po mowie ciała.

Pies gryzie ogon: kiedy przyczyną jest zdrowie?

Pies, który nie tylko goni ogon, ale go liże, podgryza albo siada i „jedzie” po podłodze, najczęściej odczuwa dyskomfort. Najpierw obejrzyj okolicę ogona: rozgarnij sierść u nasady i sprawdź, czy nie ma zaczerwienienia, strupów, pcheł albo ich czarnych odchodów.

• swędzenie u nasady ogona i na grzbiecie to częsty obraz alergii na pchły,
• szuranie pupą po podłodze i lizanie okolicy odbytu wskazują raczej na gruczoły okołoodbytowe u psa,
• świąd całego ciała, łapy, uszy i brzuch to szerszy problem, który opisuje poradnik świąd u psa,
• ból po urazie, przytrzaśnięciu drzwiami albo pogryzieniu, a także ból kręgosłupa, potrafią sprawić, że pies ogląda się na tył ciała i nie pozwala go dotknąć.

Przyczynę ustala lekarz weterynarii. Nie smaruj ogona maściami dla ludzi i nie podawaj leków na własną rękę.

Kompulsywne gonienie ogona

U części psów gonienie ogona przestaje być zabawą i zamienia się w powtarzaną w kółko czynność, która zajmuje coraz więcej czasu. Pies kręci się, mimo że nic go nie swędzi, trudno go przerwać, a po przerwaniu szybko wraca do obrotów. Takie zachowanie częściej opisuje się u niektórych ras, np. u bulteriera i owczarka niemieckiego, ale może pojawić się u każdego psa.

Tu domowe sposoby nie wystarczą. Rozpoznanie stawia lekarz weterynarii, który najpierw wyklucza przyczyny fizyczne, a plan pracy z zachowaniem układa z behawiorystą. Jak znaleźć specjalistę, opisuje tekst jak wybrać behawiorystę. Im wcześniej zaczniesz, tym łatwiej przerwać nawyk.

Jak oduczyć psa gonienia ogona: krok po kroku

Jeśli lekarz nie znalazł przyczyny zdrowotnej, a pies goni ogon z nudy albo dla uwagi, pomaga prosty plan:

1. Przestań nagradzać gonitwę. Nie śmiej się, nie nagrywaj i nie komentuj. Wszyscy domownicy reagują tak samo.
2. Przerwij spokojnie. Zawołaj psa po imieniu albo odejdź kilka kroków i zaproś go do siebie. Gdy przyjdzie, nagródź go i daj mu inne zajęcie.
3. Zapisz, kiedy to się dzieje. Pora dnia, sytuacja, co było wcześniej. Po kilku dniach zobaczysz wzór: nuda po południu, dzwonek, zostawanie samemu.
4. Daj zajęcie, zanim pies je sobie znajdzie. Kilkanaście minut szukania karmy, zabawka na przysmaki albo spokojne gryzienie w porze, w której zwykle zaczyna się gonitwa. Pomysły zbiera poradnik jak zająć psa w domu.
5. Dołóż pracy dla nosa. Węszenie męczy głowę i wycisza mocniej niż bieganie. Dlaczego tak jest, wyjaśnia tekst węch psa.
6. Nagradzaj spokój. Gdy pies sam się położy i odpoczywa, podejdź i spokojnie połóż przy nim smakołyk. Uczy się, że spokój też się opłaca.

Na start wystarczą proste rzeczy: mata węchowa Trixie Junior Sniffing Carpet do karmienia, zabawka na smakołyki Trixie Snack-Octopus do wypełnienia karmą i wędka dla psa Trixie Dog Activity do krótkiej, kontrolowanej zabawy w pogoń za zabawką zamiast za ogonem. Wędkę chowaj po zabawie, żeby nie nakręcała psa przez cały dzień. Pies, który w ogóle nie umie odpocząć, potrzebuje szerszego planu. Opisuje go tekst nadpobudliwy pies.

Kiedy z gonieniem ogona do weterynarza?

Idź do lekarza, zanim zaczniesz pracę nad zachowaniem, gdy:

• pies gryzie ogon do krwi, ma ranę, strupy albo łysy placek: do lekarza tego samego dnia,
• gonienie zaczęło się nagle u dorosłego psa, który wcześniej tak nie robił,
• pies liże okolicę odbytu, szura pupą po podłodze albo piszczy przy dotyku ogona,
• pies kręci się w kółko, przechyla głowę albo traci równowagę także wtedy, gdy nie patrzy na ogon: jedź od razu, bo to nie jest gonienie ogona,
• gonitwy zajmują coraz więcej czasu i nie da się ich przerwać.

Pies goni ogon: co zapamiętać

• Kilka obrotów w zabawie, zwłaszcza u szczeniaka, to normalne zachowanie.
• Długie, częste gonitwy, których nie da się przerwać, to sygnał, że coś jest nie tak.
• Pies, który gryzie ogon, najpierw idzie do lekarza: pchły, alergia, gruczoły i urazy to częste przyczyny.
• Śmiech i nagrywanie nagradzają gonitwę, a kara zwiększa napięcie.
• Najlepszą profilaktyką jest codzienna praca nosem i zajęcie dla głowy.

Następny krok: przez tydzień zapisuj, kiedy pies goni ogon, i obejrzyj skórę u nasady ogona. Z tymi notatkami łatwiej będzie zdecydować, czy wystarczy więcej zajęcia, czy potrzebna jest wizyta.